Drowned Mga Nobela at Kwento

Angil pa nito. Walang salitang tumakbo ako at nilangoy ang pool para iligtas si Axecel. He's drowning, at nawala na ito ng hangin sa ilalim ng pool. Nawalan na rin siya ng malay nang iahon ko ito, at binigyan ng CPR, ngunit hindi siya nagre-respond. Tumawag ng ambulansya si Alfred.

Fucky no! Hindi pa ako pwedeng mamatay! I'm still a virgin! Napasinghap ako ng malalim ng may mag angat ng ulo ko sa dagat. Mayroong kamay na nakasuporta sa likuran ng ulo, pati narin sa likuran. His arms are colder than the sea. My breathing is still shaky because of the freezing water and my body is stiff like a block of ice. I glanced to see who saved me from drowning but all I can see is his dark face.

Halos mamatay na ako dahil sa sobrang nerbyos pero ang mga nasa loob ng emergency room ay puro mga nakalimot. Sa loob ng silid ay nakahiga lang si Jude sa puting kama. Tinawag niya ang pangalan ko nang nakita niya ako. "Dok, kumusta ang anak ko?" tanong ko sa doktor nang muli siyang lumapit kay Jude. "We will observe him in the next few hours, Misis. Some drowning victims kasi can experience breathing problems, vomiting, confusion, or unconsciousness. Let's hope na hindi niya iyon maranasan," sabi ng doctor.

Kaasar! "Nak ng tipaklong!" Asar na sabi ko bago muling hinubad ang damit ko. Itinapon ko ang tuwalya. Naka-swimming leggings naman ako at sports bra kaya walang makikita. Agad akong nag-dive sa pool. Sampu pa silang nandito sa ilalim. And all of them... Ay hindi na gumagalaw. Drowned. Shit, Vava!

“Damn!” Dinig niya mula sa kabilang pinto. Marahan niyang itunulak ang pinto at isinilip ang ulo sa loob ng banyo. May nakita siyang basag na vase sa sahig, at dinig niya ang lagaslas ng tubig. Dahil sa nakita ay marahan siyang pumasok sa loob, nag-alala siya baka natumba si Lucas at nabagok ang ulo nito.

“Yes. We were able to revive her in time. She’s breathing again and responding to treatment.” Napayuko ako. “Thank God…” mahina kong bulong. “But… We still need to admit her,” dagdag ng doktor. Agad akong napatingin sa kanya. “Why? What’s wrong?” “Nothing critical at the moment,” paliwanag niya. “But in drowning cases, there’s a risk of delayed complications, especially in the lungs.” Natahimik ako, pinoproseso ang lahat sa utak ko.

Tumingin ako sa may bintana at takipsilim na. Pumunta na ako sa banyo para tignan kung may tubig, dahil kung mayroon ako'y maliligo na. At nang ako'y makarating sa banyo mabuti na lang mayroon tubig. Agad kong kinuha sa kwarto ko ang tuwalya at bumalik muli sa may banyo. Hinubad ko na muna ang akin suot at tiyaka ako'y nagbubos. Ang lamig nang tubig. Kapag talaga nakaimbak sa may drum ang lamig ng tubig. Ilang oras pa akong nasa banyo at kahit malamig ay ako'y nagbabad para na din ma relax ang isip ko. Masyado akong napagod sa araw na ito kaya deserved ko naman siguro ang magpahinga kahit papaano. Hindi din kalaunan ay natapos na ako sa paliligo. Natapos na din ako sa pagbibihis at pagsusukl

May maikling pause sa kabilang linya, ang uri na nauuna sa masamang balita. “Lumalabas,” maingat na patuloy ni Martins, pinipili ang mga salita nang may katumpakan, “bukod sa hypothermia incident, may drowning incident din siya.” Ganap na nagyelo si Henry. Tila naging makitid ang mundo sa pangungusap na iyon. “Ano?” tahimik niyang sabi.

The idea of it makes me want to like it too; wanting to love it. Pero tulad ng isang mababaw na paghanga, unti-unti iyong nawala... I was drowned, deep... that I can't stay afloat. Worst of all, I was drowning alone. At hanggang ngayon, hindi pa rin ako nakakaahon.

Sa tubig nakasubsob si Andromeda. "ÀNDROMEDAAAAA." Tumakbo si Z para ahunin ang kaniyang anak mula sa tub. "Baby wake up." Niyugyog niya ito ngunit wala pa rin itong malay. "Maleeeeeeeee. Zennnyyyyyyyy. Andromeda is drownnnnnnn." Nagpapanic na si Z. Panay ang yugyog niya sa kaniyang bunso. "Wake up. Wake up baby. Wake up. Pleasssseee. Oh g*d. Don't let my son die." Kasabay ng pagsigaw ni Z ay ang pagpatak ng mga butil ng luha."Helppppppp."