Drowned Mga Nobela at Kwento

I tried to swim but my body feels so weak to the point that I can't even move my finger. Mula dito sa ilalim ng tubig ay wala akong makita kundi ang liwanag lang ng buwan. I'm drowning. I am fucking drowning but there's no one will help me now. I tried to breath, pero tubig lamang ang pumasok sa ilong ko at hindi ko na maramdaman ang hangin sa katawan ko. Oh, God. I'm going to die in any moment. Ayaw ko pa. Sa'king pagpikit, isang tao lang ang pumasok sa isipan ko.

I made an effort to yell for assistance, but the water started to fill my lips, and I began to choke. "H-Help... Help!" I screamed. Oh God! Napuno na ng kaba ang dibdib ko. Hindi ko magalaw ang mga legs ko. Is it the end for me? I still tried my best to move my legs but I couldn't. "H-Help me!" I felt like I was being suffocated by the pitch blackness that surrounded me when I was immersed in the freezing water. I attempted to move my legs, but they would not comply with my commands. When I realized that I was about to drown, panic quickly set in.

It's like life and death worst case scenario. Gulong-gulo na ko kung anong gagawin. Ang lawak nitong bahay. Kung hihingi ako ng tulong baka lunod na siya pagbalik ko. Fuck shit! Putang ina! Bahala na! And that's when I jumped... When I saw her, drowning, not moving anymore. "L-love.." Hila hila ko siya hanggang maiangat ko siya, paalis ng tubig.

Whoosh! Pagkatapos, nahulog ang katawan ni Darryl sa katubigang pumapalibot sa palasyo! Ang nasabi katubigan ay ang New World Saint River—ito ay mahaba, malawak at malalim! Sa sandaling humampas ang katawan ni Darryl sa ibabaw ng tubig, umikot paatras ang kanyang mga mata, at halos himatayin siya! Mabilis na lumubog ang kanyang katawan sa tubig.

, panabay na sigaw ng mga ito at sinundan iyon ng splashing sound ng tubig. Parang mga langgam na nagsi-gilid ang mga taong kanina lang ay masayang naliligo habang umiinom. Ilang segundong nagkakawag ang dalawa bago nakabawi ang mga ito. She stood firmly and looked down on the two drowned fish.

Lumuhod siya sa harapan ko, at wala siyang sinayang na oras sa pagpunas ng tubig sa aking mga braso. "Damian..." I whispered, my voice was shaky. "Shh," he hushed me softly, pero kita sa mata niya ang galit. "Don't talk, Belle. You need to rest." Pero hindi ko kayang manahimik. “Damian, I—I almost drowned.” My breath hitched, recalling the terrifying moments underwater. "She—Violeta—she pushed me." At that moment, Damian’s hands stilled. His entire body tensed, and I saw his knuckles turn white as he gripped the towel too tightly.

Gayunman ay pinagtiyagahan niya iyon mawala lang ang bola sa kanyang buhok at sa buong katawan niya "Fuck!" mayamaya ay mura niya. Hindi din niya napigilan ang mapakunot ng noo ng tuluyang wala ng tubig ang pumapatak sa shower, butil nga lang ang pumapatak do'n. Sinubukan naman niyang patayin at buksan ulit ang shower pero wala pa ding tubig na lumalabas do'n. Pati nga sa faucet ay walang tubig na lumalabas. "Fuck!" He cursed once again. Hindi naman siya naabisuhan na mawawalan pala ng tubig. Kung alam lang niya ay sana nag-imbak siya ng tubig o hindi kaya ay hindi mo na siya naligo.

“Wait. So noong araw na nag-check kayo sa patient...” “The patient was already in the final stage,” mahina siyang putol ni Duke. “Unti-unting gumagana yung gamot. Yung nakita namin noon, reaction na lang ng katawan niya.” Saglit siyang huminga bago nagpatuloy. “Hindi naman ako neurosurgeon, kaya hindi ko naintindihan lahat ng medical details. Pero ayon sa doktor, clinically dead na raw siya bago pa kami dumating.”

tila nababaliw na sambit niya. "You can't do this," kabadong sambit ko. Nasa pinakatabi na kami ng bangin kung saan ilong ang sa ilalim. Kapag binitawan niya ako ay diretso akong babagsak sa ilog. I can't swim becuase I can't barely move my arms because my shoulder is bleeding. I will get drown. I will die. I can't.

In a river, I fell. "Theo .. H-Help." I slowly sank. I feel the still water. The loss of air, the constriction of my chest and the coverage of water in my whole system. I slowly woke up and at that time, I felt my end. I smiled bitterly, the tears I could hardly feel anymore.