Dulce 소설 & 이야기

If I was him I wouldn't explain it like the way he is doing right now 'cause they won't understand anyway since they're still kids. Muli ay tumawa siya, naningkit ang mata at sumilay ang maliit na dimple sa gilid ng labi. I find Iulian adorable everytime he smiles but damn! Kingsley looked more adorable. I can't get enough of his smiles and laughter. Baka dahil ngayon ko lang siya nakitang ngumiti at tumawa ng ganito dahil madalas ay suplado siya sa akin kaya ganitong hindi ako nagsasawang pagmasdan ang mga ngiti niya.

Lalo na itong katabi kong sinalo lahat ng kakisigan at kaguwapohan ng magpaulan ang panginoon dito sa lupa. "Santi ikaw ba yan?" Naniningkit ang mata ng babae kay kuya. Tila kinikilala nito si kuya. "Uh yes?" sagot ni kuya na nakahalukipkip lang. "Sabi ko na e! Ako to si Azul! Ang nakasayaw mo noon sa bar." lumapit na sila ng tuluyan sa amin. "Wow Azul! Paboritong kulay ko yan e. Ano nga yun Dre?" si Niko at siniko si Andre.

(You can still play with your other cousins here and please my niece learn to speak english nowadays, okay? Pero bigla nalang itong tumakbo paalis sa harap ko, I sigh that baby girl is Alora my niece and my sisters princess, only child kaya ganyan ang ugali, napakamot nalang ako ng batok at babalik na sana sa asawa ko ng may biglang sumulpot aa harapan ko, and speaking of sister here she is. "Cosa intendi per loro, Damien?" pointing me her glass of champagne and rising her right eyebrow.

"Mahal kita, Damon. Sobra." She sweetly smile at me, however I own her lips with a smile pasted on my face. ---

Nagka tawanan na lamang sila habang binabagtas ang daan sa pupuntahan nila. DELAZAR RESIDENCE "ito naba yun mars?" tanong ni Tasha ng e hinto ni Bethy ang sasakyan sa gilid ng compound. "oo mars ito na nga marihil kasi ito yong pangalan na ibinigay nya DELAZAR RESIDENCE." sagot ni Bethy.

Hindi inaasahan na ang dalagang laging nakangiti at mahinhin kung kumilos ay magagawang pagdabugan ang hapag-kainan. Sabagay, hindi pa ba siya masasanay? Hindi siya gusto ng dalaga. Lalung-lalo na ang pang-aagaw niya sa puwesto ng Ama nitong yumao. Hindi maipinta ang mukha ng unica hija ni Aloe nang tapunan niya ito ng paningin. Pinunasan niya muna ang labi ng tissue bago sinimulang kausapin ang anak.

“How are you? I’m glad that you’re here!” “T-thank you for inviting me,” pansin ko namang hindi siya makatingin sa akin. “My daughter, Hija she’s your Tita Matilda.” Plastic akong ngumiti sa kanya habang bumiso sa kanya. “I’m glad to meet you…” “Me too Tita,” lihim akong napairap habang kaharap siya. sa totoo lang ang sarap niya talagang sakalin. “Abegail, did you see Anthony?” Napalingon ako at nakita si Abegail.