Romans & histoires Dumating

Dumating ka. Umungol siya pero nananatiling hindi gumagalaw. Cherry ay makikita niyang nahihirapan siya at tinanggal ang kanyang sinturon at inalis ito. Pagkatapos, dahan-dahan niyang binuksan ang zipper ng kanyang pantalon, inaalis ito kasama ang kanyang salawal hanggang sa mahulog ang mga ito sa sahig. Tumayo nang matigas ang ari ni David, nakalabas ang ulo mula sa kanyang proteksiyon na balat.

Dumiretso siya sa bar counter, umupo sa mataas na upuan at umorder ng double whisky. Nang ilapag sa harap niya ang baso, ilang sandali niya iyong tinitigan. Umiikot ang kulay amber na likido sa loob. Huminga siya nang malalim at uminom. Nasunog ang lalamunan niya sa tapang ng alak, pero walang nabura sa isip niya.

Dumating ang Umaga Sumiklab ang sikat ng araw sa mga bintana, pinapainit ang paligid at binubuhos ang liwanag sa makintab na sahig ng bahay ni Damian. Kakaiba ang magandang mood ni Damian. Parang wala man lang kinikimkim na konsensya mula kagabi. Si Livia, nakaupo sa kabilang bahagi, ay mahinang nagbulong habang pinagmamasdan siya.

Binalingan naman ng dalawang lalaki si Dmitri na pangisi-ngisi pa. Inumang ng isa ang baril sa ulo ng binata. Nagpakita ng angas. Ngunit bago nito maiputok ang hawak na baril ay mabilis ang mga kilos na nakatayo si Dmitri. Naihampas nito ang silyang kinauupuan sa tulisan. Nakalas na pala ni Dmitri ang sarili mula sa pagkakatali sa upuan.

Ang pagpapasaya sa kanya ang lahat ng motibasyon na kailangan ko. Ang liwanag na panginginig ni Damien ay nagtransform sa jerking quivers at alam kong malapit na siya. Ngunit hindi ako bumitiw; Ipinagpatuloy ko ang pagsuso at pagkuha sa kanya ng todo sa pag-engganyo sa kanya sa napakasarap na pagpapahirap na ito hanggang sa maramdaman kong tumigil ang kanyang matinding panginginig kapag inilabas niya ang kanyang matamis na cum. Inubos ko ang bawat bahagi niya bago tumingala sa malungkot niyang ekspresyon sa pamamagitan ng nakatalukbong na mga mata. He is completely bewildered at my boldness and I mentally pat myself on the back for being able to thoroughly blow his mind kahit buntis.

Dumiretso siya sa loob ng kaniyang kwarto at nag-lock sabay sandal sa kaniyang pinto at doon na nagbuhos ng luha. "Hmmmm...ano ba Ley...bakit ka ba umiiyak....hmmmm sob*sob* hmmmmm...ganun talaga, sila lang ang entitled maging masaya...hindi ka katulad nila...hmmmm haysss...hmmmm kainis! Bakit ba ako nagiging ganito...hindi ito dapat! Hmmmmm"

Lahat sila, parehong dumudugo. Kumakabog pa rin kamay ko habang pinupuno ko ng bala ang baril ko. Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong pinindot ang gatilyo. Sa tabi ko, si Damian — parang demonyong nagkatawang tao. Dalawang blade sa kamay, galaw na parang sayaw. Isang kalaban ang sumugod sa kanya, may hawak na bayonet. Nahawakan ni Damian ‘yung baril, niliko, tapos isang hiwa lang — tapos na.

Kung nangyari iyon, ang impormasyon ay mailalabas. Kaya naman, binago ni James ang usapan, na nagsabing, "Lubos kong nabura ang aking soul aura. Walang makakadama na ako ay tao. Kapag ginagaya ko ang soul aura ng isang Doom sa aking katawan, magagawa kong itago ang aking sarili bilang isang Doom. Nasaan ang Doom na nakuha mo?"

Naputol lang ang mga iniisip niya nang bumukas ang pinto ng silid niya. “Adminicous, what’s up? Nakapagpalit ka na ba?” bungad ni Dammier na agad inilibot ang tingin sa kaniyang silid. Mukhang hindi nito napansin ang inang nakatitig na nakangiti rito.

Matapos kong maibalik yung huwisyo ko, naalala ko naman na ipakilala si OM Dan sa mga trainees. "Everyone, let me introduce OM Dan, he is our new operations manager starting today. " Though everyone can feel the tension everywhere, kahit paano nabawasan iyon ng ngumiti si OM Dan. Pero sabi nga nila, first impression lasts, kaya naman tila binuhusan pa rin ng malamig na tubig yung itsura ng mga trainees ko. Yung tipong di pa rin nakaka get over sa shock ng mga pangyayari.