Dumating Novels & Stories

Dumating ang manager. Ang matigas na katawan ni Dexter ay biglang nakarelaks. Tumalikod siya at itinulak ang hangal na Sapphire sa dingding ng pool, tinitigan niya ito ng matang may pagkainis, "Sapphire, gusto mo na bang mamatay?" Ang payat na likod ni Sapphire ay tumama sa malamig na mga tile, at hindi niya maiwasang sumimangot. Nasaktan siya.

Dumilim ang ekspresyon niya. Ramdam niya ang init na gumagapang mula dibdib pababa, isang apoy na kanina pa niya pilit pinipigilan. Marahas niyang inalis ang pagkakasara ng unang butones sa kuwelyo… pagkatapos ang isa pa… at isa pa.

Anong nangyari rito…? May isang lalaking lumapit kay Damien, may hawak pang baril.. “Master, naubos na po lahat,” ulat nito habang nakayuko. Tumingin lang si Damien sa paligid, malamig ang ekspresyon, parang wala lang sa kanya ang eksenang iyon. “Good,” aniya sa mababang tinig..at hinila na si Zamara palabas ng lugar na yun..

Bumuhos ang luha sa kanyang pisngi nang walang tigil. Patuloy din siyang nanginginig kasabay nito. "Lolita, hindi, huwag kang malungkot..." Marahan siyang kinalma ni Darryl. Sa parehong pagkakataon, mahigpit na kinukuyom niya ang kanyang mga kamao. Sigurado rin siyang hahanapin niya ang pumatay. Sa sumunod na segundo, napansin ni Darryl ang itim na dumi sa maputlang mukha ni Damien at sa paligid ng kanyang ilong.

Mabigat ang bawat hakbang niya papunta sa pintuan ng bahay, ramdam niya ang lamig ng ulan na bumabagsak sa kanilang balat, parang mga daliring patuloy na nagpapaalala ng takot na kanina lang ay halos lamunin sila. Pagbukas ng pinto, bumungad ang amoy ng lumang kahoy at ang katahimikan ng isang bahay na matagal nang hindi napupuno ng tao. Madilim ang loob, ngunit sapat ang liwanag mula sa ilaw na agad binuksan ni Damien upang makita ang mga gamit: isang lumang sofa, mesa, ilang nakasabit na kurtina, at mga kabinet na halatang hindi na nasusuyod. “Magtatagal ba tayo rito, Mommy?” mahina at nanginginig na tanong ni Dustin habang pilit inaalis ang luha sa mata niya.

Si Damien, ang lalaki, ay talagang hindi mukhang pagod, at ito ay nagaganap na ng higit sa 15 minuto. "Ahhhh Sshhhhh ahhhhh, f**kl" Patuloy na ibinubomba ni Damien ang kanyang mga balakang nang malakas, pabalik-balik at paminsan-minsan ay umiikot, ngunit ang kanyang presyon ay nagiging mas malakas.

Utos ni Damien, lumakas ang kanyang boses sa pangingibabaw. “Hmph! May dumating na tulungan akong ilabas ang kanyang hamstrings! " "Itigil mo yan!"

Dapat ba siyang bumati o dumiretso na lang sa loob? Huminga siya nang malalim at piniling umiwas sa gulo. Ibinaba ang tingin at naglakad nang mabilis, umaasang makakalusot nang hindi napapansin. Pero agad siyang nahagip ng matalim na titig ni Darius, na para bang matagal na siyang inaabangan. Pinilit siyang ngumiti at marahang nagsalita. “Good evening...”

[RANN] Dumating si Damon ilang saglit matapos ang naging usapan namin ni Spyru, sinamaan niya muna ng tingin ang kakambal niya bago niya ako hinalikan sa pisngi. "You're crying? Did you guys fight again?" Pinunasan niya ang hinlalaki niya ang mga mata ko bago niya ako muling hinalikan sa pisngi, umiling lang ako bilang sagot at saka niyakap ang braso niya.

Dumating siya sa Hult Group nang hindi inaasahan gaya ng pagsira niya sa buhay nito. Nang marinig ang tanong niya, ngumiti lang si Darwin bago uminom sa kanyang kopita. Pagkatapos ay ibinalik niya ang tingin sa kanya, napagtantong nakatayo pa rin siya sa pintuan na may hindi mapakali na hitsura sa kanyang mukha. "Who do you think you are para tanungin ako kung ano ang gusto ko? Your job is to be a nice girl and listen to me. Don't piss me off because I'm not in good mood today."