Eat-all-you-can In Moa Novels & Stories

"Wag mo ismolin. Di lang basta toyo ‘yan. Ginisang toyo ‘yan. May bawang, sibuyas at kamatis." "Eh, bakit ‘yan ang kinakain mo?" habang inilalapag niya ang dala niyang paper bag na may lamang kung ano. "Di pa kasi ako masiyadong nakakabenta, wala pa akong pambili ng karne o isda kaya tiyaga, tiyaga muna. At least may nilaga. Itlog nga lang." Natawa siya. Makatawa ‘to, sungangain ko ‘to, eh.

Hindi ko naman ang mga pasyalan dito sa Metro Manila dahil wala akong maalala sa nakaraan ko. Sana nga ay tuluyan nang magbalik ang mga alaala ko para matandaan ko na kung sino o saan ba talaga ako nanggaling. Mahigit isang oras rin ang biyahe namin ni Andy hanggang sa makarating kami sa MOA. Ang MOA na tinutukoy niya ay isa palang malaking Mall. Kulang pa yata ang isang araw para malibot namin ang mall na ito sa sobrang laki at hawak. Pakiramdam ko ay ngayon ko lang rin ito nakita sa buong buhay ko o siguro nakita ko na pero hindi ko lang talaga maalala.

Malay mo bago na ang taste niyang alagaan pagdating sa hayop? “No fucking way! Look at that cow! Ang baho-baho! And besides that’s not a friendly animal! Kinakain ’yan! Ginagawang meat!” inis na sambit ni Athena at umakto na parang nasusuka. “Malay natin baka gawing lechong baka? Huwag ka ng maraming reklamo dahil wala ka namang magagawa. Kung ayaw mong maamoy, then go to your room. That’s much better.” pagsasabi naman ng totoo ni Atlas.

napatingin naman siya sa mga dala namin. “Mukha atang ang dami ninyong bitbit.” wika ni Mara. “It’s a food supply, para hindi na rin kayo mamili. Pwede ninyong paghatian ni Noah kung ano yung mga kukunin ninyo. Meron na rin kaming biniling mga meat, fish, and chicken. Meron na rin ditong gulay and a sack of rice.”

I looked at the window, giving him a sign that it's still raining, "What's wrong with you, Tadhana?" "Just skip our plans and spend the day with each other, can we do that instead?" Tumingin na lang ulit ako sa kinakain ko at nagtuloy ng pagkain. Syempre nakakamay ako. The best way to eat the chicken feet adobo is using your hands! "Did you know, I really love big eaters?" he started another topic. "Big eater? I'm perfect for that! Akong-ako yun!" As I pointed to myself, "but why?"

kaya Ang payat payat Niya dahil Hindi kumakain e. " Sige, tutulungan nalang Kita para makaalis na Tayo dito" wika ko nalang at agad na kinuha Ang Isa at kalahating rice, kalahati lang Kasi Ang kinain Niya at konting ulam lang Ang kinain Niya. Agad ko namang nilantakan Ang pagkain Niya at Ilang minuto lang Ang lumipas ay naubos ko Naman agad ito. " Pwede ka na pang laban sa eat all you can contest mukhang Hindi napupuno yang tiyan mo" wika Naman ni Andre sakin.

Kaagad ko din naman hinila ang kamay kong hawak nito at pinandilatan ito. "Ang OA mo!" yamot kong sagot dito. Natawa naman ito at dumistansya sa akin. Samantalang nilapitan ko naman si Moira Kristina na noon ay abala sa kaka -eksamin sa mga pagkain na nasa Mesa. "Moira, sana ginising mo ako kanina. Nakakahiya, hindi tuloy ako nakatulong sa inyo." halos pabulong kong wika dito.

Kumain ka niyan! Nilapag sa harapan namin ang kanin. “What is this Monina?” taas niya ng nakatuhog na ulo nga ng manok. “Chicken head. Masarap yan. Mag-ala Zombie ka lang naman. Eat the brain.” “Nakakadiri ka Monina.” “Sabi kong bawal nga ang kaartehan. Allergic ang mga maarte dito. Bakit sumama ka pa?” “And this? Anong kakainin dito?”

*** "Aba'y, linsiyak pala 'yang Maui na 'yan. Hindi pa nga napapatunayan na ikaw ang may sala, bumitaw na agad. Walang bayag am'puta." Mas malala pala ang bibig ni Mama kapag naka-inom. Iyon ang reaksiyon niya matapos kong maikuwento ang mga nangyari sa buhay ko nitong mga nakalipas na araw, sa pagitan ng pagtungga ng alak na may yelo at pamumulutan ng kikiam, squid balls, at fried siomai.

tanong niya. "Ay, huwag na po," mabilis na sagot ni Mallory habang naiilang nang kaunti. "’Yong mga natirang pagkain na lang dito ang kakainin ko," dagdag niya. "Hindi naman po ako kumakain nang marami, at hindi rin ako masyadong mapili sa ulam," pagpapaliwanag pa niya. While the sound of washing dishes came from the kitchen where Theodore was bpqusy, Mallory stayed at the dining table. She happily ate all the remaining chicken and soup, not leaving even a drop of soup behind.