Novel & Cerita Elementary Graduation Guest Speaker Speech

I continued my speech na hindi ko alam kung saan tutungo. “Yes! No more exams and quizzes! Yes! Makakatulong na tayo sa mga magulang natin. Yes! Simula na para bumawi sa lahat ng hirap at pagsisikap na dinanas ng mga magulang natin habang tayo, maghapon na nakaupo sa loob ng classroom at natututo. All those hardships, sufferings, and sacrifices our family made were worth it in the end. As my speech ended, all the graduates stood up, threw their cups in the air, and shouted, “Yes!”

I roamed my eyes and I saw everyone looking at me, I smiled at them and I opened my paper of speech to start. "Good morning to our honorable guest, To the owner of the FAW University, Ms. Janine Williams. to our Dean, to the president of the FAW University, and as well as the members of the management, to the professors, to the parents, to our friends and loved ones of the graduates, and to you, my fellow graduates, Congratulations!" I said and I took a deep breath.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking dibdib. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang valedictory speech ni Ms. Perez. Let's give her a round of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito," panimula ko habang tinatanguan ko sila.

There's a text message from Shantall, "Diyan ka lang muna kina mama. Malapit na kaming matapos. Ina-assure lang ng mga teacher na maayos na maide-deliver ni Joshua ang speech nya dahil darating si Mayor." Ngumiti ako bago nag-type ng reply at sinabing hihintayin ko sila. Oo nga pala't si Joshua ang valedictorian nila kung kaya't sya rin inatasan na gumawa ng graduation speech. Totoo nga ang sinabi nya sa akin one year ago na magsisikap na sya sa buhay nya at hindi na puro pagbubulakbol ang aatupagin. I smiled. At least, kung umalis man ako ay alam kong nagsisikap silang dalawa.

Dumating ang araw ng graduation namin. Sabay- sabay kaming umakyat sa entablado upang tanggapin ang aming parangal at diploma. Napatingin ako kay Primo habang nagbibigay siya ng valedictrian speech niya. I am proud of him. Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya.

Ni hindi pa nakaka-graduate ng high school. Ilang buwan makalipas ang trahedyang iyon sa buhay niya, ang inaasahan niyang isa sa gagabay sa kan’ya, ang lolo Roman niya, ay nasawi rin sa isang insidente. Habang ito ay nagdi-deliver ng speech niya bilang guest speaker sa dinaluhang Lawyers conference, inatake ito sa puso at hindi na umabot sa ospital. Ang masaklap pa, nangyari iyon isang araw bago ang high school graduation niya.

"It's okay not to be okay." I started with a smile plastered in my face. I was invited as a guest speaker in my Alma Mater and was tasked to give a motivational speech for the nursing graduates. I graduated with the highest Latin honor in both my premed and medical course and topped the Physician Licensure examination.

Bumaba kami sa stage at matapos ang bigayan ng mga diploma ay tinawag na si Xander sa stag para magbigay ng kanyang speech. Everyone was silent at lahat ay nakikinig sa anak ko na ismarteng nakatayo sa harap ng lahat. Matapos niyang batiin ang school administration, ang mga magulang at mga guests pati na ang fellow graduates niya ay nagsimula na siyang magsalita.

Ang Graduation sa Palmridge High ay tuloy-tuloy, at ngayon ay ginagawa na ni Clark ang kanyang Valedictory Speech. “-----Sa huling taon ko sa high school, hindi ko inisip na makikilala ko ang isang tao na magiging inspirasyon ko, ang magbibigay saya sa akin, at magiging unang pag-ibig ko. At walang iba kundi si Miss Emilia Albreicht...” nagsimula si Clark sa kanyang plano. Namula si Emilia ng matindi nang marinig ang mga salitang iyon mula kay Clark. Hindi niya inasahan na gagawa siya ng love confession sa kanilang graduation ceremony.

Pagbaba niya ng hagdan lahat ay abala sa pag-aayos ng buong salas na animo ay may isang piging o importanteng bisita na darating. “Manang, bakit ho nag aayos kayo dito? Anong meron?” maang niyang tanong sa mayordoma ng mansion ng makalapit siya dito. “Ay naku ikaw na bata ka ano pa ba diba graduation mo ngayon? Kaya hala sige mag tungo ka na sa kusina at kumain ng ikaw ay makapag-bihis na.” taboy pa ng matanda sa kanya. Sinunod naman niya ito at nagtungo ng kusina para mag almusal. Alas diyes ng umaga ang simula ng kanilang graduation ceremony siya ang valedictorian kaya naman may naihanda na rin siya na speech.