Elementary Graduation Guest Speaker Speech Novels & Stories

Ito ang masakit sa akin ang kapatid ko tanggap nila pero, ako na sarili din nilang anak hindi ako tanggap nagulat man ang kamag-anak namin sa natuklasan nilang pagkatao ko tinanggap nila ako ng buong-buo na walang pandidiri sa kanila. Nang pumasok sa office ng principal pagkatapos ko kumatok binati ko kaagad ang principal. "Magandang hapon, sir." bati ko bago sumenyas sa akin na umupo ako sa maliit na sofa. Tumayo ito sa swivel chair na inuupuan bago ako nilapitan sa unahan may hawak itong folder. "Bernard, gusto ko na ikaw ang maging host-performer ng graduating ceremony sa grandstand hall." panimula ng professor at may inabot sa akin nang buklatin ko nabasa ko ang mga nakalagay.

Sumasabay ito sa bawat galaw na ginagawa nng aking katawan at pagkuwa'y saglit a titigil kasabay nang pagkalma nang aking dibdib. "I feel like, a guest speaker in a graduation ceremony instead of a speaker giving a speech in front of you people with that speech, you see," I shrugged my shoulders at patuloy kong sabi habang ang mikroponong aking hawak-hawak ay nanatili sa aking mga palad at sabay na gumalaw ng kaunti nang aking galawin ang aking braso. Nakatayo lamang ako sa ibabaw ng stage kung saan kitang-kita ko ang kabuuang ganda ng reception hall ng bagong tayong EXellenne Royale.

agad nyang tinikom ang bibig. “I know, right? Haay!” Tinuwid ni Miss Nicole ang kanyang suot. “He promised the School President he’ll appear on your graduation rites para magbigay inspirational speech, I am definitely looking forward to it! I’ll make a formal letter by Monday,” excited na sambit pa nito. “Wow! I don’t know what to say!” Totoo naman, speechless sya sa ibinalita ng registrar sa kanya. Hinanap nya sa sarili ang eksaktong nararamdaman sa ginawa ni Joaquín.

Kaagad kaming bumalik sa aming silya at hinawakan ng nanay ang aking kamay. “You did a great job, anak,” saad niya sa akin at ngumiti ng matamis. Kita ko ang pagiging proud na ina sa kaniya kagaya nang kay Nanay Lilet noong matapos akong magbigay ng speech sa graduation namin. Pareho na pareho ang kanilang ekpresiyon kaya naiiyak akong tumango sa kaniya. Ilang minuto lang ay tapos na ang seremonya at naglibot-libot na rin kami kasama ang reyna para makihalubilo sa mga tao.

May ilan din na nagpapicture sa akin, remembrance raw kahit hindi ko naman sila naka-close. Nang nasa kalagitnaan na ng program, ipinakilala ng AVP for academic affairs ang guest speaker na siyang magbibigay ng inspirational talk. Napakunot ang noo ko habang binabasa ang maiksing bio nito dahil parang…

Dumalo si Bona sa centennial celebration kasama ang kanyang master, si Jericho, at ilang alumni. Sa gitna ng event, siya ang nagsalita bilang kinatawan ng mga graduate. Ang ganda niya ay agad napansin—mas higit pa sa mga artista. At higit sa lahat, kilala na siya ngayon bilang isang mahusay na abogado. Sa dulo ng speech niya: “Marami sa batch namin ang ‘di nakapunta rito… Pero dala ko ang pagbati nila. Pakitingin po ang big screen.”

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

HER HURTFUL POV "Congratulations dear graduates, soar high and hit your wagon to a star," huling katagang binitawan ng guest speaker bago ito bumaba ng entablado at masigabong palakpakan ang pumaibabaw sa loob ng auditorium kung saan ginaganap ang pagtatapos nila ng hindi baba sa isang daang estudyanteng kumuha ng 2-year courses at isa na nga siya doon.

“Good morning, everyone. I'm Teacher Tianna.” “And I'm Teacher Sander.” “We are the master of ceremonies for today!” sabay naming sabi. Matapos ang ceremonies kagaya ng national anthem, mission and vision of the school, prayer and acknowledgement of the presence of the school heads. We proceed in calling the guest speaker. She talks for hours then other speeches from the school heads. We finally arrived at the most awaited part of the graduation, calling the names of graduates and their parents. Throughout the process, Teacher Sander really helped me. Sinasalo niya ako kapag hindi ko alam o matandaan ang susunod na part ko. I became comfortable with him after a while because he stopped h****

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na