Emotionally Sensitive Novels & Stories

Tapos na siguro itong mag-ehersisyo, Ayos lang sa kaniya kahit na hindi sila nag-uusap ni Yvonne, ang mahalaga’y hindi ito bigla-bigla na lamang nagkakaroon ng panic-attack kapag nagkikita sila. Ang sabi nga ni Dra. Tolentino, “Every emotion is important. If you feel it, the you need to feel it. May it be anger, pain, hatred, happiness, grief, regret, and so on. It’s an emotion, so you need to feel it, understand it, then sort it. Whether you’d hold into it or let it go is your decision.”

At ngayon, napagtanto niyang siya ay isang taong manhid sa emosyon, mahina sa pagpapahayag ng damdamin, at hindi kailanman natutong ipakita ang kanyang pagmamahal sa paraang maiintindihan ng iba. Ibig sabihin ng pagiging "emotionally thin" ay kulang siya sa karanasan sa pag-ibig. Dahil hindi siya sanay umibig, wala rin siyang sapat na karanasan upang matutong lumago sa isang relasyon. Kapag dumating ang babaeng mahal niya, alam niyang dapat siyang maging mabuti rito. Ngunit kapag dumating ang mga problema—bumabalik siya sa trauma ng pagkamatay ng kanyang ina.

Sana ay na-analyze niya ang lahat nang kalmado at naging rational. Pero ngayon… Dahil wala nang ibang tao, ang mga emosyong pinipigilan niya buong araw ay nagsimulang lumitaw uli. Ganito pala ang pakiramdam kapag mahal mo ang isang tao. Nagiging sensitive ka. Vulnerable. Madaling masugatan kahit sa maliliit na tinik. Idinilat ni Haile ang kanyang mga mata at tumingin sa mga ilaw ng lungsod sa labas. Ang kanyang repleksyon ay malabo sa salamin ng bintana.

Nag-angat ako ng tingin sa kaniya dahil sa sinabi niya. “Anong ibig mong sabihin na lalayuan ko siya? Hindi p’wede! Ayo’ko!” “Bakit hindi p’wede?” Hindi ako nagsalita kaya nagpatuloy siya, “Enemies have many eyes. They will not hurt you physically, but emotionally, yes. They’d enjoyed it. Para silang mga uod sa gulay kung kumilos, maghahanap at maghahanap sila ng butas na pwede nilang pasukan para sirain ka. The more you attach your feelings to others, the more you will suffer.”

[“I need your service, Briana. Same location.” He didn't wait for my response. Basta na lang nitong binaba ang tawag. Siguro dahil na rin sa pagbubuntis ko kaya sensitibo ako sa mga emosyon. Mga emosyong hindi ko naman dapat maramdaman.

tanong niya nang hindi nagagalit sa kanya. Emman closed his eyes. "Because every time you get too close nararamdaman ko 'yong bagay na matagal ko nang iniiwasan." "What is it?" she whispered. He opened his eyes — raw, shaken, vulnerable. "'Yong...'yong pakiramdam na baka...baka pwedeng ikaw." The room stopped breathing. Alexie took one step toward him slowly, gently, unsure. "Emman..." But he stepped back, emotional instinct kicking in again.

But this time— may bagong classification. WAR CONVERGENCE MATRIX: ACTIVE I felt it before I saw it. Like something inside my chest responded. The system recognized emotional fluctuation. Not as a weakness. But as variable input. And then— everything recalculated again. Torren moved instantly. He grabbed my arm—not rough. Protective reflex. “They’re using your emotional state,” he said. I frowned. “My emotions?” “Yes.” His voice hardened. “Your reactions change system probability.” I still went. So even my silence… mattered.

Ngumiti siya. A smile that made me want to pull the trigger. “She was trained as a child to become a cognitive operative— emotion-driven, empathy-based, highly sensitive to psychological frequencies.” Narinig ko si Jake na napamura. “What the hell does that even—” Marielle cut him off. “She feels emotions sharper than normal humans. She sees patterns others can’t. She absorbs guilt, fear, love, and anger faster than she can produce logic.” Humigpit ang hawak ko sa baril.

“This mission requires, timing, precision, subtlety, and PR magic.” Iris crossed her arms. “At isama mo na ang understanding emotions ni Maya. She is in defense mode kaya siya galit. Actually, brain niya ang nagsasabing mgalit at lumayo to make herself feel safe at layuan ang threat which is my dumb brother! Hindi siya pwedeng ratratin ng grand gestures dahil lalo lang maiinis.” “Wow, tutulong lang may kasama pang lait,” ani Lucas. Tumango si Jenny.

Kaya siguro sensitive siyang pag-usapan ito dahil masakit pa rin sa kanya ang pagkawala ng ina. Parang nalungkot naman ako para kay Daven. Mukha siyang walang inaalalang problema o masamang alaala dahil siya 'yung tipo ng taong kapag titingnan mo ay parang hindi nakakaramdam ng sakit. Pero lahat ng tao ay may tinatagong kalungkutan. Sadyang mayroon lang talaga ang magagaling magtago ng emosyon kaya hindi napapansin ng karamihan.