Emotionless Synonyms Novels & Stories

First, the kind person who has love, care, and affection. Second, the weak one is who is afraid of risk, the one who lives in fear. The third one is the monster, the person who lives in hatred. Lies in cruelty. The kind of human who has dark thoughts. The last one is numb. The person who doesn't care about anything. Living but dead. Heartless. Emotionless. Living like a robot. People who ain't scared of everything that'll happen in their life they just waiting for the final moment. The moment they'll meet their death.

she said calmly. Her face had no trace of emotion, blankly cold. Gusto niyang pagtawanan ang sarili. Bakit parang mas gumaganda ito sa paningin niya sa tuwing nakatitig ito sa kanya ng walang emosyon. He's new to this feeling, Jesus!

'Di niya alam kung dahil ba iyon sa pagtakbo niyo o dahil sa hindi maipaliwanag na kadahilanan. Walang emosyon na tumingin lang sakan'ya si Amelia. Walang gulat, walang saya, galit o 'di kaya'y pananabik man lang na palagi niyang nakikita sa mga mata nito noon. Wala, wala siyang nakuha ni isang emosyon kundi isang malamig at blanko lang na ekpresyon. Para namang namanhid ang sistema ni Dalton sa nakitang iyon.

Hindi kasi ako interesado sa kanila. "No offense ha, ganyan ba talaga ang mga mata mo?" sabi niya na para bang may mali sa mga mata ko. "Kung gaano yan kaganda, ganun din ang pagiging plain — parang walang emosyon," sabi niya, kaya hindi ko maiwasang matawa sa kanya. My eyes are blue, and yes, they don’t show emotion. Whether I smile, look sad, or cry, they never change.

Binuka ni Argus ang bibig, mahinang wika, "Emosyon." Nakangiti sa sarili ngunit nag-iisip, tumingin ang nars sa mukha ni Amara nang pumasok siya sa silid. "Kalma siya, walang ipinapakitang emosyon," wika niya sa sarili. Sa madaling salita, ang mga mata ni Amara ay tila walang ilaw—ganap na walang laman, halos nagtatangkang mawala ang sigla at kagustuhang mabuhay.

He became emotionless. Wala na 'yung gentleness at admiration na dating nakikita ko sa mga mata niya tuwing nakatingin sa akin.

"A-Ano, may problema ba?" Parang kanina lang pulang-pula sya pero bakit ganun? May kung anong emosyon na sa mga mata nya na parang pamilyar sa'kin at nakita ko na sa ibang tao noon pa. Pero di ko mapangalanan kung ano iyon. "Nothing at all." Mahinang sabi nya. The look in his eyes were strange. They seemed lifeless but burning with this nameless emotion. Amoy ko pa yung hininga nya na hindi naman mabaho pero nakakadidiri paring amoyin. Oo, gaun siya kalapit.

His emerald eyes searched for an answer, ramdam ko kung gaano kalalaim ang kanyang emosyon pero hindi ko pa rin siya maintindihan. Well, no one understands Eion well enough. Hindi ko makayanan ang kanyang tingij kaya napatingin ako sa baba. Eyes really do not lie. At yun ang totoo. Kahit na gaano pang masasakit na salita ang sinasabi ng isang tao, the eyes convey what the heart desires. Eion was the emotionless type in this case, pero ngayong nasa harapan ko sya, it feels like ibang tao and kaharap ko.

Isa isa niyang tiningnan ang bawat taong nasa loob ng silid. Ngunit walang anumang emosyon ang mababasa sa kanyang mukha. Wala ang lambing. Wala ang init. Wala ang kabaitan. Ang naroon lamang ay isang malamig na ekspresyon. Napakalamig. Parang nagyeyelong karagatan sa kalagitnaan ng isang madilim na gabi. Ang kanyang mga mata ay tila walang buhay.

Iniiwas niya nang sandali ang kaniyang tingin kay Aiden bago ito muling ibinalik. Aiden remained silent. “You know this is how we work, Aiden,” ani nito, ang boses ngayon ay mas kalmado. “There’s no room for empathy, sympathy, pity whatever the fuck you call those emotions. There are no rooms for that. We kill, that’s that.” “But—” “No,” agad na putol nito sa kaniya.