End The Game Beeyotch の小説・ストーリー

“See this? Hindi mo ‘to kayang tapatan.” Pero sa mismong sandaling umiikot sa ere ang character nito para sa finishing move… Biglang bumagsak mula sa itaas ang character ni Marian. Kumikislap ang gintong liwanag ng hawak nitong axe. Isang mabilis na strike lang. BOOM. Lumabas agad ang malaking notification sa screen. GAME OVER. Biglang natahimik ang buong paligid. Nanlaki ang mga mata ni Gabby. “Ano’ng—”

It’s not healthy. Napanguso na lamang siya. Wala rin namang magagawa itong pagtititig niya sa hicket na bigay sa kanya ni Beau. Kahit yata anong sabihin niya rito, ang ending ay wala rin naman siyang magagawa dahil nandito na ito, e. Might as well find some way to remove this. --

His glass queen. END-

Nakauwi na ako sa bahay at dumeretso na ako sa kwarto ko. Nag vibrate yong phone ko at tinignan kung anong email ang natanggap ko. "Dear In game players, we are inviting you at this 8 pm to join our big announcement and big event." Basa ko don. Narinig kong may kumatok sa kwarto ko at alam kung si Mommy 'yon. "Terrence halika na, kumain na tayo." Kaya lumabas na ako ng kwarto.

Hanggang sa itinulak ko ito upang bitawan ako. "Stop!" Humarap ako rito at tinatagan ang loob ko. "It's time to stop it all, Ashton." Kumunot ang noo nito sa akin. "The game is over!" Tumikwas ang kilay ni Yvette ng napatingin ako rito. "W-what's game you are saying?"

The game that they were both lose but, The game, where kael and I met, and we did actually win this battle, not only the game but also to the heart of each other. Now! We ended this game to our generation. We don't want anyone to suffer again in this game. I smile when I look in the sky. Mama? Papa? I can finally say that, this game, RUN BABY RUN are now officially signing off.

R18+ BE SAFE. Do Not Use/Practice Drugs. ************ Ito ay gawain ng piksyon lamang. Ang mga pangalan, karakter, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay alinman sa mga produkto ng imahinasyon ng may-akda o ginagamit sa isang mahiwagang paraan. Anumang pagkakahalintulad sa aktwal na mga tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay dalisay na nagkataon lamang.

GAME OVER *****

BEA POV Ang balak kong paglilibot sa buong paligid pagkaglaing ko ng dining area ay hindi na natuloy pa. Ang ending nagkulong ako sa kwarto ko at nagmumuni-muni. Para akong tanga na nakatitig lang sa kawalan. Wala naman kasing mapaglilibangan sa kwartong ito. Ang laki nga sana nitong silid pero wala namang kahit maliit na telibisyon para naman may mapapanooran ako. Wala din akong cellphone kaya ang ending nakahiga ako ng patihaya dito sa kama at tulalang nakatitig sa kisame.

Chapter 12 "Victory!" The crowd became wild as BEAT won the game. Mabilis akong tumayo at dumiretso sa backstage para doon mag antay Umupo ako sa tabi ni Jace at sa monitor nanuod. This is the last game for week 1 kaya next week ulit. I look at the boys as they shake their hands with the other team. Kahapon at ngayon lang naman ang naging laro nila at next week ay dalawang grupo ulit ang makakalaban nila, kaya naman may tatlong araw ako para makigulo sa office ni daddy, at makialam