Novel & Cerita Endlessly In Tagalog

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

Dagdag niya. "But-" "Hushh!" Nagulat ako nang hindi niya ako pinatapos sa pag salita. "Sun simbolizes our Inspiration! Like yung mga friends, girl friends or the love of your life. Sila ang nag bibigay ng Ilaw sa tuwing tayo ay walang pag asa, nandiyan sila upang tayo ay pangitiin at pasayahin," He smiled.

Lalong lumakas ang hagulgol ni Angela. Kinuha niya ang tungkod niya at ginamit iyon para makatayo. Naglakad siya papalapit dito. Pumuwesto siya mula sa likod nang kinauupuan nito at yumuko para yakapin ito gamit ang isang kamay niya. Isinubsob niya ang mukha sa leeg nito at doon umiyak. "I love you... please, love me again. Be mine again..." pagmamakaawa niya. Gagawin niya ang lahat mahalin lang siya uli nito kahit pa ang lumuhod siya sa harap nito at paulit-ulit na magmakaawa.

Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakababad doon habang nakapikit dahil naiisip ko na para bang hindi ko kayang humarap muli kay Roswell. Nang matapos akong maligo at magbihis ay naabutan kong gising na si Agatha kaya agad akong lumapit sa kaniya para yakapin siya. Last day na namin ngayon dito sa Japan at back to reality na ulit kami kapag nakabalik kami sa Pilipinas. "Mommy, I'm starving," sabi niya sa akin pagkatapos ay humawak sa tiyan.

I only see your grandparents? "Bumonim-i pillipin-e gyesigeodeun-yo," aniko nilaro ko ang maliliit na bato. (Because my parents are in the Philippines.) "Pillipin-eneun eodi issnayo? Dangsin-eun yeogi issneunde, wae geogi gaseo geudeulgwa hamkke issji anhnayo?" sambit niya tabihan niya ako at humarap pa siya sa akin.

Marahang tumango bilang sagot si Andi Moon "Magkaibang mukha at ugali, pero magkapareho ang pangalan." Tumango si Yesha bilang tanda ng pagka intindi, at pagkatapos ng ilang saglit, tahimik niyang sinabi na, "Simula ngayon, hindi niyo ako tatawaging Angel, kundi Yesha. Ayoko gamitin ang parehong pangalan ng iba."

"Dahil kapag mahal mo ang isang tao, walang mahirap. Ang sakit ay bahagi lang ng pagmamahal. Hindi laging langit ang magmahal, pero hindi ibig sabihin na mahirap ito. Nagiging mahirap lang kapag hinahayaan mong ubusin ka ng takot at pangamba. Napapikit ako habang sinasabi niya iyon. Ramdam ko ang bawat salitang tumatama sa puso ko. “Kailangan mong maging matatag, anak,” bulong pa niya, mas banayad na ang boses. “Alam kong hindi madali, pero kaya mo. At kung pakiramdam mo’y hindi mo kaya, mag-isip kang muli. Dahil ikaw ang pinaka-matapang at pinakamatibay na babaeng nakilala ko.”

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.