Romans & histoires Envelope With Handle

Walang masyadong pumapansin doon, puro lumang picture frames at trunks na mukhang hindi na binuksan since the Marcos era. Isang lumang drawer ang may kakaibang lock. Luma, kalawangin, pero nang ipasok ko ang susi, parang sinadya talaga. Kumagat agad. Sa loob, may isang envelope. Cream-colored, may wax seal na kulay pula. Ang pangalan: To be opened only in the event of my death or betrayal. —Seraphina V.

"Mr. Axfor, first of all, we don't know if this is real or not. The moment we stepped foot in the hospital, Doc Heaven called us and handed us this envelope." Inabot ni Henry ang envelope na ibinigay ni Heaven kay Javion. Kaagad naman iyon tinignan ng huli at mas lalo pang kumunot ang noo niya nang mabasa niya ang nakalagay sa likod nito. He aggressively opened the small envelope and looked at the thing inside.

Dahil na-aalibabaran s'ya sa babaeng nasa kanyang harapan ay kinuha na lang niya ang envelope. Nang abutin na ang envelope ay biglang hinawakan ng dalawang kamay ni Vivian ang kamay ni chardon at pinisil-pisil iyon. Parang na-ground si chardon at agad nabitiwan ang envelope. Binawi n'ya agad ang kanyang kamay at ipinunas iyon sa kanyang coat saka tiningnan nang masama si Vivian.

Chapter 16 "Ganda ma'am, sayo ba?" Eunice asked. I looked at the limited edition Versace bag. it's a beige hand bad bag or crossbody shoulder bag, a medium-sized handbag with a belt where at the center is its logo, has a top handle design, flat-grain leather with foldover flap and a detachable crossbody shoulder strap. "It's a gift," sagot ko. Napasinghap siya. "Shalla naman ma'am, grabe sana sa birthday ko rin," she joked.

Pero bakit nag-offer ng kasal sa kanya? Kabado siyang naglakad papunta sa kanyang desk, napansin niya agad ang isang puting envelope na nakapatong sa ibabaw ng mesa. Walang pangalan. Pero nakatatak ang logo ng Timeless Essence sa gilid. Mas lumakas ang kabog ng dibdib niya. Binuksan niya iyon, at sa loob ay isang copy ng kasunduan na nilagdaan niya sa ospital. Nakalagay sa ibabaw ang note.

“Please…” Sa huli ay bumigay siya. "One second," asik niya at tumayo, parang may kukunin. At tama nga ako dahil pagbalik niya, may hawak siyang brown envelope. He gave it to me, which I quickly accepted and opened. Nanginginig ang mga kamay ko at binabalot na ako ng matinding nerbiyos, ngunit ‘di ko iyon inalintana.

Dinala nila iyon sa opisina. Tahimik ang dalawa. "Ano sa tingin mo?" Hindi agad sumagot si Adrian. "Could be nothing." "Or?" "Could be from someone who knows where I am." Mara swallowed. Dahan-dahang binuksan ni Adrian ang package. Walang explosive. Walang weapon. Isang envelope lamang. Sa loob ay may litrato. Itim at puti. Isang malaking bahay. May gate.

Nyx's Point of View TININGNAN ko muli ang dalawang envelope sa aking kamay. Ang isa ay formal at sagrado, habang ang isa ay basta ko na lang nilagay sa puting envelope. Nang makarating ako sa pintuan ni Mav, huminga ako nang malalim saka kumatok ng tatlong beses bago binuksan ang kanyang opisina.

sagot niya, at kinuha ang papel. Hawak ni Via ang kamay ko habang nilalagay ng doctor ang info sa envelope, nilagyan ng seal, saka ibinigay sa akin. “I’m sure you’ll be very happy,” sabi niya na parang may alam na kami hindi pa alam. Habang pauwi kami, hawak ko yung envelope parang gold bar. Si Via mga fifteen times ata nag-attempt na kumbinsihin akong buksan nang “just a quick peek,” pero nakayanan kong hindi.

Sadyang ibang-iba na nga ito. Nagpakawala na siya ng isang malalim na buntonghininga bago dahan-dahan nang inabot ang envelope na nasa center table. Hindi niya alam kung dahil ba sa lamig na nagmumula sa aircon o dahil sa kabang nadarama niya kaya bahagyang nanginginig ang mga kamay niya habang kinukuha ang laman ng naturang envelope. Kaba iyon na hindi niya rin maunawaan kung para saan.