Envelope With Handle Novels & Stories

Pero syempre, joke lang. Sa loob ay nakapatong ang isang lumang hardbound notebook. Bahagyang kupas na ang kulay ng cover nito, ngunit halatang inalagaan nang mabuti. Kasama nito ang isang maliit na cream-colored envelope. Mabagal niya iyong kinuha. Mas lalong bumilis ang tibok ng kaniyang puso. Sa harapan ng sobre ay may nakasulat sa maayos at eleganteng sulat-kamay.

Ang araw na hindi ko sinasadyang masilip ang pangalang nakasulat sa envelope bago ito tuluyang maitago. Maureen. At ito ang envelope na iyon. Napalunok ako. Hindi ko namalayang napapahigpit na pala ang pagkakahawak ko sa feather duster. Huminga ako nang malalim bago marahang yumuko.

There was no name, only a small gold seal. "Did anyone inspect it?" "Yes, sir." "No dangerous items." I turned the envelope over once before placing it on my desk. "I'll bring it home." Monica hesitated. "Sir..." "Hm?" "The boutique also called, they've finished the alterations." Good. One less thing to worry about. I glanced once more at the envelope. No sender nor note outside. For some reason, I didn't like that. Not one bit. I stared at the envelope for another few seconds before slipping it into my briefcase. Only a dark gold wax seal stamped neatly across the flap.

Dumiretso siya sa opisina niya at isinara ang pinto nang bahagya. Nandoon pa rin ang envelope sa mesa. Mas napansin niya ngayon ang detalye ng seal—isang insignia na hindi basta ginagamit sa corporate correspondence. Maingat niyang hinawakan ang gilid nito bago ito binuksan. Habang binabasa niya ang laman, sa kabilang panig ng lungsod ay may isa ring tahimik na paghahanda.

Sinadya niyang hindi sagutin ang taong nito. Bumuga ng hangin si Zen bago walang nagawang itinigil sa gilid ng kalsada ang minamanehong sasakyan. Mabilis na binuksan ni Adrielle ang pinto sa tabi at bumaba pagkatapos niyang damputin ang isang brown envelope na nakapatong sa dashboard. "Alright, then..." Blangko ang mukha ani ni Zen. "Be careful!" aniya kay Adrielle na itinaas lang ang kamay.

She remembered she planned to peel the back of it because it was unusually thick than she expected. Without a word, she flipped the portrait and began peeling the back cover. It was a feat. It seemed like the backcover was made sure not to be tampered with. With the help of a cutter, sinimulan niyang pilasin ang back cover ng portrait. Maya-maya pa, tumambad sa kanya ang dalawang lumang brown envelope na nakatago roon.. With shaky hands she looked at the contents of the envelopes.

I ask her. Hindi siya nagsalita bagkos ay may inilapag siyang kulay dugong envelop sa lamesa. May wax seal ito na korteng bulaklak. May nakasulat pa na 'Aareah Herztbegh'. "What's this?" Nang lingonin ko si Virgo ay nakakunot noo ito habang nakatingin sa loob ng refrigarator. "I really hate to see blood." May kinuha ito sa loob pagkatapos ay isinirado niya ito.

good that he knows. “ Oh, Andrea may nagpapabigay pala nito sa'yo. Naabutan ko sa gate kanina. ” maybe it's the invitation. Inabot niya ito sa anak niya at pareho silang curious na binuksan ito. “ Kanino kaya galing ito? Ano 'to dad?” binuksan niya, sa loob ay isa pa rin envelope na may logo. “ It's from IZ Shell, just check that logo and flower design on the envelope. ” sambit ko at sumakay sa kotse ni Chase.

"Okay, you can go out Ammadeus." When Ammadeus got out, I took the red envelope from the drawer. I know it's illogical, but I had an unshakable premonition that this envelope would bring us trouble. Tinangka kong buksan ang envelope, pero selyado ito. Kapag binuksan ko ng pilitan, tiyak mapupunit ang gilid ng envelope. RING! RING! RING!

Taka na makita ang simpleng envelop na naka-sama sa kanyang ginagawa. Nag taka si Mae na tinignan ang envelop at naka-silyado pa nga iyon at secure na secure na naka-sarado. Ibang-iba ang envelop na ito kumpara sa mga pini-pirmahan kong mga documento. "So weird," gusto na rin matapos ni Mae ang ginagawa bago umuwi kaya't tinabi niya na muna ang iba pang mga gagawin para matignan talaga kong ano ang laman ng envelop.