Envelope With Handle Novels & Stories

Pero syempre, joke lang. Sa loob ay nakapatong ang isang lumang hardbound notebook. Bahagyang kupas na ang kulay ng cover nito, ngunit halatang inalagaan nang mabuti. Kasama nito ang isang maliit na cream-colored envelope. Mabagal niya iyong kinuha. Mas lalong bumilis ang tibok ng kaniyang puso. Sa harapan ng sobre ay may nakasulat sa maayos at eleganteng sulat-kamay.

Hindi ko naman alam ang laman nito. Maingat ko itong inangat mula sa sahig. Napansin kong wala itong nakasulat na pangalan sa harapan. Plain brown envelope lang. Hindi ko namalayang muli akong napatitig dito. Parang may kung anong bumubulong sa isip ko. Ano kaya ang laman nito? Napahigpit ang pagkakahawak ko sa envelope. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo roon habang nakatitig lang dito.

There was no name, only a small gold seal. "Did anyone inspect it?" "Yes, sir." "No dangerous items." I turned the envelope over once before placing it on my desk. "I'll bring it home." Monica hesitated. "Sir..." "Hm?" "The boutique also called, they've finished the alterations." Good. One less thing to worry about. I glanced once more at the envelope. No sender nor note outside. For some reason, I didn't like that. Not one bit. I stared at the envelope for another few seconds before slipping it into my briefcase. Only a dark gold wax seal stamped neatly across the flap.

good that he knows. “ Oh, Andrea may nagpapabigay pala nito sa'yo. Naabutan ko sa gate kanina. ” maybe it's the invitation. Inabot niya ito sa anak niya at pareho silang curious na binuksan ito. “ Kanino kaya galing ito? Ano 'to dad?” binuksan niya, sa loob ay isa pa rin envelope na may logo. “ It's from IZ Shell, just check that logo and flower design on the envelope. ” sambit ko at sumakay sa kotse ni Chase.

"Okay, you can go out Ammadeus." When Ammadeus got out, I took the red envelope from the drawer. I know it's illogical, but I had an unshakable premonition that this envelope would bring us trouble. Tinangka kong buksan ang envelope, pero selyado ito. Kapag binuksan ko ng pilitan, tiyak mapupunit ang gilid ng envelope. RING! RING! RING!

Taka na makita ang simpleng envelop na naka-sama sa kanyang ginagawa. Nag taka si Mae na tinignan ang envelop at naka-silyado pa nga iyon at secure na secure na naka-sarado. Ibang-iba ang envelop na ito kumpara sa mga pini-pirmahan kong mga documento. "So weird," gusto na rin matapos ni Mae ang ginagawa bago umuwi kaya't tinabi niya na muna ang iba pang mga gagawin para matignan talaga kong ano ang laman ng envelop.

Ngumisi ito at tinadyakan pa palapit sa akin ang envelop. |Y_S|

Wala sana siyang balak na kunin ngunit dahil narin sa kuryosidad ay dahan dahan siyang lumapit doon at mabilis na kinuha at dahil narin sa natatakot parin siya sa manika ay mabilis niya itong hinawakad at ibinalik sa loob kahon. Nangtignan niya ang envelope ay mayroon pa itong seal ng isang manika, inimspeksiyon pa muna niya ang envelope bago niya napagpasiyahan na tuluyang buksan, pagbukas niya ay mayroong sulat at numero dito. 'timer starts now Kelly, run for your life. 47 days to go'

sagot ko. Napailing na ngumingisi si Tobby. Lumapit siya sa mesa ko at tinapik ang sobre na iniwan ni Cielo. Isang black envelope ito na may red linning sa gilid at may calligraphy gold letter E sa gitna nito. “Wala nang atrasan 'to, bro.”