Everything Will Be Okay Mga Nobela at Kwento

Dahil sa tanong ni Ella ay hindi ko tuloy alam kung ano bang dapat kong isagot dito. "D-Did Something happen between you and Rexx?" She asked again. I gaze at her, dahilan para mapabuntong hininga siya. "Okay! Lang kahit hindi mo sabihin, Just don't be sad Janna, I'm sure, kung ano man ang naging problema niyong mag-asawa, malulutas niyo yan in the right time. So don't lose your smile of yours, hindi magandang tignan para sa isang napakagandang modelong tulad mo ang nagiging malungkot, kaya ngitian mo lang kung ano mang problema meron ka ngayon okay? Everything will be fine Janna, until the right time came."

"Everything has a reason, siguro ay hindi pa ito ang tamang panahon para magkaanak kayo kaya hindi muna siya tuluyang ibinigay sa inyo." "Hindi ko lang matanggap na mangyayari ang bagay na 'to sa amin." maiking saad ko. "Everything will be alright, magtiwala ka lang." Hindi din ako nagtagal at nagpaalam muna na aalis at babalik na lang, may isang tao pa akong kailangan na kausapin dahil hindi ko matanggap na magagawa niya akong gaguhin at nadamay pa ang mag ina ko.

Iiwan na niya ang lahat kay Dylan at sa kapalaran ang kanyang kinabukasan. "Everything will be alright. I promise." Sabi pa nito. Tumango-tango siya saka mas lalo pa itong niyakap ng mahigpit. Nagising siya kinabukasan sa masuyong dampi ng halik nito sa kanyang labi. Unti-unti niyang iminulat ang mga mata at nagisnan niya ang nakangiti nitong mukha na nakatunghay sa kanya.

I am exaggerating things. "Everything will be okay." Itinuon ko ang aking mga mata sa nakaside view niyang mukha. He is now the winter who is in the state of calmness. Wala na yung iritado niyang mukha. How can he say things like that? How can he be so sure? "Trust me. We will be okay. Our family would be eventually okay." Kumunot ang noo ko sa aking narinig mula sa mga katagang sinabi niya. Our family? Wala akong natatandaan na meron kami niyan.

Doon ko binuhos ang naipong emosyon, hinihiling na sana pagkatapos kung maiyak ang lahat, magiging maayos na. "I-It will be alright, right?"

Paano ko magagawang amin ang katotohanan na nakabaon sa puso ko kung buo ang takot na nararamdaman ko. I just wish everything will be alright Gusto kong sabihin na okay lang pero hindi ako okay. Hindi ako masaya...

“Ng mga ‘bagay’?” Patanong na pag tutuloy ni Percy sa kanyang sasabihin. Napa yuko naman si Kitana bago ito tinanguan. Rinig niya ang pag buntong hininga nito, alam niyang binalot nanaman ito ng kaba ngunit ano nga ba ang magagawa niya? “I- I don’t know what to say.” Pag amin ni Kitana. “Just tell me you’re okay, and that you will be okay, or that everything will be okay.”

sagot ni Nana. Kumunot ang noo ko. Biglang nag-alala dahil halata sa boses ni Nana ang kalungkutan. "Is everything okay, Nana?" Ngumiti si Nana. Pilit. "Everything is okay, Lucas. Nothing to worry about," sagot niyang nag-umpisa ng kumain. Dismissing the topic.

“Madam? Anong nangyari sayo?” “Miss? Are you okay?” “What happened to ate?! Why does she look so pale? Is she sick? Ate? Are you okay?” “Theo, I think it’s best to leave your ate alone, for now.I’m sure she will be okay..” ‘Magiging okay nga ba ako?’ ‘Baka mabaliw ako lalo kung iiwan niyo ako.’ “Hey, don't worry. Tapos na, you don't have to shoot anyone anymore.”

Is she fullfilled? Napabuntong-hininga na lang ako. Why do I even care? It isn't my business, right? And so, with my unsettled annoyance I forced myself to get enough sleep. "Please inform your parents or guardians to attend the General Assembly Meeting tomorrow. Our grading recognition will also held the same day so I congratulate everyone for the job well done especially Mr. Morellio for maintaining in the top list. I hope everyone will do all your best since graduating na kayo at so far, walang bagsak."