Ex Husband Stop Pestering Me Novels & Stories

Ang bilis-bilis ng tibok ng puso niya sa hindi niya maipaliwanag na kadahilanan. "Mabuti nandito ka. Makakapag-usap tayo ng sarilinan," narinig niyang sabi ni Pamela na di niya napansin ay sinundan pala siya. Nilingon niya ito. "Would you mind telling your husband that it's time to move on? I mean, can't he see I'm happy with Miguel now? Besides, you are married to each other, right?" May sarcasm sa tonong sabi nito sa kanya, "Unless hindi siya masaya saiyo?"

Gusto na talaga niyang ipa-check up sa psychiatrist si Benjamin dahil hindi makaintindi ito. Alam ba nito na masyado nang malapit ang mga kilos niya kay Celestine nitong mga nakaraan? “Isang simpleng dinner lang kasama ang dati kong asawa.” Sulyap niya kay Celestine, “At isa pa, ang ex-wife ko ay isa na ngayong kilalang tao sa bansa na ito. Dapat lang na mag-dinner tayong dalawa.” Napakunot ang noo ni Celestine. Anong ibig niyang sabihin?

"Pipay, okay lang ba? Parang may tensyon yata kanina." Nagpanggap akong kalmado, at pinilit kong ngumiti. "Wala. Nagkita lang kami ng ex-husband ko. Business lang, walang personal," sagot ko, ngunit ramdam ko ang bigat ng bawat salitang binitiwan ko. "Hmm, mukhang may kakaibang enerhiya sa pagitan niyo, ah," ani ni Tristan, na nakatingin pa rin sa akin nang may pagdududa.

"You're blushing, my wife. Lalo kang gumaganda at mas nagiging kaakit-akit sa paningin ko. Baka hindi ako makapagpigil. Saan na naman tayo mapunta." "H-hoy! Pagpahingahin mo naman ako, ano!" Natawa ako sa reaksyon niya. "Remember, kailangan nating mag-double time. Hinahanapan na tayo ng lolo mo ng apo sa tuhod." "Tse! Ikaw yata itong nagmamadali, eh." "Well, I admit that. Para wala ka na talagang kawala sa akin." Humigop muna ito ng kape bago muling magsalita. "Hindi ba dapat ayusin mo muna ang problema sa ex mo, bago ka magplano na mag-anak?"

"It's doesn't matter kung mahal ko pa siya o hindi. Ang concern ko ngayon ay bantayan siya hanggang sa dumating ang pamilya nito." "Right! You'te still his wife." "Ex-wife! Correction. Saka, ano ba ang concern mo, Forth? Can you please stop asking? I'm so exhausted and stress. Tomorrow, pupuntahan pa natin si Congressman at ang pamilya nito. Save your energy." Umalis na ako. Hindi ko na siya pinagsalita pa dahil baka hahaba lang ang usapan, at magtatapos lang iyon sa wala. Pointless.

“Puntahan natin ‘yang bahay niya. Malapit lang naman dito.” “I say… ‘wag na. Kaysa ilaan mo pa ang oras sa bagay na ‘to, e siguro mas mabuting ayusin mo muna ang tampuhan n’yo ng asawa mo.” Inginuso niya sa akin ‘yong phone kong sasabog na sa limampung missed call na natanggap nito—all from Henrix. But I just turned it off. “Bakit ba ayaw mo pa rin siyang kausapin, Kris? Ayaw mo bang maayos ‘yong kung anuman na pinagtatalunan n’yo?”

Iyon na ang dulo ng kanyang pasensya at sumabog na nga. Hinablot niya ang phone at sumigaw, “Makinig ka dito, hindi ako kanyang ex-wife! Hindi kami divorce at hindi kailanman! Sumuko ka na! Bilang doktor, hindi ka ba nahihiya na maging kabit at makasira ng magasawa?” Ang pinaka kinatatakutan ni Alex ay nagkatotoo. Nakaramdam siya ng bagyong paparating.

“Kung hindi dahil sa'yo, Hija. Hindi babalik dito si Axel—” We are disrupted by the sudden arrival of my husband who will soon be my ex-husband. He stormed into the office with a furious look on his face. Please, don't make a scene here, Grant. Nagulat ako sa paghigit niya ng braso ko. “Teka nga lang nag-uusap pa kami.” awat ko sa panghihila niya. Nangatog ako sa nanlilisik na mga mata nito. I know he loathed his father pero tama ba na higpitan niya ang kapit sa'kin? Nasasaktan na ako.

"Ano ba ang problema mo, Alaric? Bakit ba nangingialam ka?" Tumigas ang ekspresyon ng mukha nito. "I'm your husband. I have the right to interfere in your life!" Lumapit siya rito at hinampas ang dibdib nito. "Baka nakakalimutan mo, Alaric. Kasal lang tayo sa papel! It's all your fault that's why Alden and I broke up! Dahil sa 'yo kaya natuloy ang pesteng kasal na ito!" Paninisi pa niya rito.

"Don't expect me to do that to you too. I have situations that needed to handle discreetly and you have yours too. I've sometimes seen your message and thank you for the concern." "I'm not expecting you to do that for me too..." I lifelessly said. I withdraw my hand and put it on my thigh. "Uh, I just want to know why are you so distant on me these past few weeks. Aside our busy schedules, what's more? Do tell me if you're annoyed on me for pestering you, I'll stop." He heaved a deep sighed and humorlessly reached for my hand. I tried putting logic of what he have just done but my state of mind was at the edge of idiocy.