Pestering の小説・ストーリー

Mas humigpit ang hawak niya sa batok kaya nagsisigaw ito. Mababa pero malalim ang boses niya kaya lalo sila parehong namutla na nakatingala sa hindi malamang gagawin at sinusubukan na makaalis sa pagkakahawak niya kaya sinundan pa niya ng mga tanong. "Why are you keeping on pestering me, huh? I just wanted to be happy. Masama ba iyon?" puno ng hinanakit niyang tanong at higit ng poot habang lumuluha sa galit sa mga taong ito.

Iba na, ibang-iba. "Niloloko mo ba ako? Gago ka ba?" "Look, pwede bang umalis ka na nakaka-distorbo k---" "Manahimik kang p*tanginang p*nyeta ka!" "Ano sagutin mo 'ko. Niloloko mo ba ako? Ano 'yong mga ipinahiwatig mo? Ano 'yon lahat?! Bakit ganito?! Bakit ganito ang makikita ko?! BAKIT! MGA PESTE!!"

pesting style ito nakakainis baka ma aksidente pa tayong dalawa. “Babe, just hold me and kiss me ahhhh.” Bwesit ka Zhy ibaba mo ako, ang tuhod mo baka mapaano. Sa kama nalang kaya natin ito gagawin. Ahhhh-aahmmm hindi na talaga nagpaawat at patuloy na bumabayo habang buhat-buhat ako. Kumapit na rin ako sa kanya ng husto dahil baka mahulog pa ako. Bahala na kung bumigay ang tuhod niya, kasalanan na niya yun dahil ayaw niyang magpaawat. Pesti ka kapag tayong dalawa ang bumagsak sa sahig at magkapilay uulanin na naman tayo ng pambubuska bukas. Natawa lang siya sa sinabi ko pero panay parin ang bayo niya. Nadala na rin ako sa kalibugan niya kaya napaungol na rin ako ng husto. Mas lalong lum akas

Nasa byahe pa lang ay pinapabasa na niya ang puk* ko ng dahil sa mga dirty text message na binabato niya sa akin, “ding’ sunod-sunod na messages ang dumating sa akin mula kay Lester {i’m bored, ang tagal mong dumating, hulaan mo kung anong ginagawa ko sa sarili ko} {bilisan mo, alam mo bang nakatingin ako ngayon sa sexy picture mo} {ibubuka ko ng maigi ang mga hita mo at kakainin ko ang puk* mo hanggang sa maubos ang katas mo} Ngumiti ako at nag reply {stop Lester! Hindi ako makapag-concentrate sa pag-da-drive!} ‘Ding’ mula na naman kay Lester

“Narinig mo? Wala na…” Ilang beses na ibinuka ni Piper ang kanyang bibig ngunit wala siyang eksaktong mga salitang mahagilap doon. “Don't bother me anymore, Piper. Why don’t you go back to your career? Tutal okay na kayo ng parents mo hindi ba? Wala ka ng ibang problemang iisipin pa. Isa pa, I might have a wife soon, and you're pestering me like this might cause me trouble. Gusto mo bag tawagin ka niyang kabit kita? Parausan? Kerida? Side chick? Iyon ba ang gusto mong mangyari?”

Ikukulong nito ang klase ng lalaki na kasing talino, kasing alive, kasing beautiful ng taong nasa kabila lang ng mesa. That’s not right at all. Not if she could do anything about it. Narinig niya ang pagtikhim ni Pepper. Para siyang nagising bigla. Pero dahil sa iniisip niya sa mga sandaling iyon, hindi siya agad makatingin dito. “Is there something wrong?” “Ha?” “You’ve been staring at your screen as if you wanted to kill somebody. That intense, huh?”

Masyado siyang pogi kahit mukhang mapanganib. "Who cares?" Litanya ko ng hindi na sinusubukan siyang lingunin. "Tss." Tanging sagot niya saka nag maneho na ng tuloy tuloy. Ilang blocks na lang ang layo namin sa apartment ko nang mapansin ko ang pag dilim ng mga mata niya at ang pag igting ng panga niya. "Peste." Utas niya ng mahina saka nag dere deretso at tila walang balak tumigil sa tapat ng apartment ko.

I roll my eyes at them. Until I suddenly felt someone's leg frictions against mine. I know it was him. Napapikit ako nang mariin bago umusog papalayo sa kan'ya. Pero inusog rin n'ya ang kan'yang kinuupuan papunta sa 'kin at muling nagkadikit ang mga paa namin. My nose flared and throw him daggers. His grin widened. "I will." He frictioned his leg against mine once again, so I severely stepped his foot to make him stop. "I will pester--aw! Dammit!"

SOLARA'S POV: “Stop pestering me,” malamig kong sagot, pilit pinipigilan ang masigawan siya. Hindi ko siya bibigyan ng kasiyahan na makita akong naiinis sa kanya. Umupo siya sa tabi ko sa may buhanginan ng tahimik lang, na para bang hindi niya ako ginulat sa pagdating niya. “Pestering?” bahagya siyang natawa, walang laman. “Do I really look like a pest to you?”