Exchange Alley Coffee House Novels & Stories

Pagpasok namin sa walk in closet ay para iyong RTW department ng mall. Sa kanang bahagi nakita ko ang mga naka hanger sa cloth rack na mga damit ko at malinis na nakasalansan ang mga healed shoes ko at iba pang footwear at bags, sa salamin na lagayan nito. Sa kaliwang bahagi naman ay siguro mga damit ni Axel iyon dahil more on polo and coat, mga panlalaking gamit. May mga nagkikintabang sapatos, may mga nakasabit sa lagayan na mga necktie na may tag pa. May ibang necktie rin na nakalukot sa salaming lalagyan. There's a lot of watches too, na may iba't-ibang kulay at disenyo at mga latest iyon. May mga bags rin doon mga Designer's stuff.

Tahimik ko naman itong sinundan ng tingin nang pumwesto sa rack ng mga alak at doon sinimulan punasan ang mga iyon. Itinuloy ko nga ang ginagawa niya hanggang sa mapansin kong dumadami na ang mga tao. Halos dito nila pinipiling mag kape at breakfast dahil malampit lamang ang Restau Bar sa mga Opisina at University. "Cherry Isa nga ng Mojito!" Lapit saakin nang babae na tanda ko'y may pangalang Cyril.

Ito ay isang coffee shop na espesyal para sa mga estudyante sa university town. Nasa isang alley sa likod ng university town ang tindahan. Sa oras na ito, tahimik na ang alley. Si Jennifer ay isang mahiyain na tao at karaniwang pumapayag na magtulungan sila ng ibang clerk. Sa araw na siya ang magsasara ng tindahan, ang clerk ang maghihintay sa kanya, at siya naman ang maghihintay sa clerk.

Hindi ko hahayaan na hindi tayo mag-usap Alas. *** Ipinarada ni Stella ang kaniyang kotse sa tapat ng isang coffee shop kung saan nagtungo si Ace sa kaniyang lunch meeting sa isang kilala niya na ‘rin na business man dahil nag research siya tungkol sa mga ito. Matapos ang meeting nito sa coffee shop ay sa loob naman ng kumpanya nito and then kapag alaskwatro na ay sa isang class A restaurant.

Lumapit siya sa counter at umorder ng iced americano bago humanap ng upuan sa tabi ng glass wall. Mula sa kinauupuan, nakikita ni Ellie ang mga taong papalabas-pasok sa coffee shop. Pinagmamasdan niya ang pagpasok nila sa paligid, ang iba ay nakikipag-chat sa mga kaibigan, ang iba ay tahimik na nagbrowse ng cellphone. Tiningnan muli ni Ellie ang kanyang relo, malapit nang mag alas diyes y media sa kanyang relo.

Pumasok kami sa loob ng bar. Mabigat ang amoy ng alak at usok ng sigarilyo. May maingay na musika, at sa dulo ng kwarto, may isang lalaking abala sa pagbubuhos ng alak sa baso ng isang lasing na customer. Lumapit kami sa counter. “Si Benjo,” malamig na sabi ni Alexus, hindi man lang nag-abala sa pagpapakilala. “Nasaan siya?”

Oh my God. I took the receipt carefully. “Thank you.” Caelan walked me down the stairs. The café was dark now, chairs stacked on tables, counters wiped clean. The place looked different without customers. Quieter. Almost tired. We stepped out through the side door into the narrow alley beside the building. The air smelled like wet cement and coffee grounds. For a few seconds, neither of us said anything. Then I took a breath. “Sorry about dinner.” Caelan glanced at me. “Which part?”

Maya-maya ay napabaling sa pintuan si Ruth ng maramdaman ang prisensya ng tao sa pinto, nakatayo roon si Tina at magkasalubong ang kilay na nakatingin sa kanya. "S-Sinong kausap mo?" tanong nito. Palinga-linga si Austin sa loob ng coffee house, nasasamyo sa loob noon maging sa labas ang mga binuburong kape at ang iba pang klase ng timpla naisine-serve nila. "Inumin mo na yan." Inurong ni Ruth ang tasa ng kape sa harap ng binata. Nagkatinginan naman sina Jake at Tina, dahil imbis na tatlong kape lamang ang nasa lamesa ay apat subalit wala naman silang nakikita kung sino man ang kaharap ni Ruth.

"Ililibre ko kayo ng tinapay!" Nagtawanan silang lahat sa biro ni Alexis. "Tinapay na nga tinda natin boss, eh," ani Jasmine. Napangiti ulit si Alexis. "Oo na, bibilhan ko na kayo mamaya ng coffee or milktea sa labas after lunch." "Iyon!" "Thank you ng marami boss!" Hindi rin nagtagal ay dumating na ang mga regular customers nila. Kaya nagpaalam na si Alexis para tapusin ang mga paperworks at matapos ang ilang minuto ay may dumating na truck sa likod ng shop.

I sip on my coffee while reading some emails I read. Ilang minuto na ang nakakalipas at halos makalimutan ko na ang nangyare kanina sa coffee shop dahil sa pagka-busy nang biglang bumukas ang office ko at niluwa nito si Axel. "What is it Axel?" tanong ko hindi man lang siya tiningnan. I am also wearing my radiation glass now. "Kasama ka sa meeting. Lets go!" kumunot ang noo ko sa sinabi niya.