The Rage Room And Coffee Novels & Stories

Tuwing ika-15 ng buwan ay ginagawa nila ito sa iba't-ibang mafia groups. "Bukas ng umaga ay pupunta tayo sa lugar ng kanilang meeting place to set our plan," Huling sabi ko bago tumayo at lumabas ng aming meeting room. Napahinto ako nang makita ko si Grey sa labas na nakasandal sa pader habang tulala na nakatingin sa lapag kaya nilapitan ko ito at nilapit ang mukha ko sa mukha niya upang matauhan ito.

“Sa top floor.” Akala ni Klaire ay gusto ni Rage na doon sila magpalipas ng wedding night sa kuwarto kung saan unang beses silang nagkakilala. Pero nagkakamali siya! Ang totoo, gusto talagang sirain ni Rage ang Room 4306 na ‘yon upang wala nang makakaalam ng mga nangyari noong gabing iyon. Matapos parusahan si Lloyd, iniutos ni Rage sa kanyang mga tauhan na sunugin ang kwarto hanggang sa tuluyan na itong hindi magamit.

nswered one of the guys. The room was huge. It occupies half of the basement. The walls were painted in ash grey. As you entered the room, there was a set of couches and a coffee table that could accommodate four people. At one corner was a small pantry where anyone there could make a coffee. Or any cold drinks as there was also a small fridge on the other side. Parang sinadya ito para sa mga taong naka-assign doon.

Hindi nito alam sa kanyang sarili kong kaya ba siya nitong ipaglaban. "Huwag mong isipin babe na magbabago ang pagmamahal ko saiyo. Mahal kita, at ikaw lang ang babaeng mahal ko, at gusto kong iharap sa altar. Napaluha ang mga mata ni Rasselle, sa isip isip nito. Sana nga, sana nga hindi dumating ang araw n kinatatakotan nito. Pagsapit ng alas dyes ng gabi, napagpasyahan na ni Rage ihatid si Rasselle sa coffee shop. Doon niya ito palaging inihahatid.

Kasama niya ang kanyang ka-office mate isang babaeng kilala sa kanilang opisina dahil sa kanyang ganda at matapang na aura. Mapang-akit ang kanyang ngiti, at alam niyang gamitin iyon upang makuha ang gusto niya. Nagsimula ang gabi sa isang simpleng pagkikita sa isang café sa lungsod. Sa una ay tila ordinaryong usapan lamang tungkol sa trabaho, sa stress ng deadlines, at sa pagod ng araw.

Kinakabahan ako ngayon, hindi ko alam kung anong dahilan. "Ayan!" turo ni Kimsey sa isang apartment building. Agad naman na nag-park sa parking area si Bryce at bumaba na agad kami. "Room 057 daw nakatira." Sabi ni Jas sa amin. Agad kaming nag tungo sa front desk. "Good morning Ma'am! May appointment ba kayo?" sumingkit ang mata naming tatlo sa babaeng nagtanong. "Wala, pero kilala namin yung pupuntahan namin." Agad na sabi ko.

I spent a year of my life doing my best to avoid crossing paths with her again after the incident between the both of us but here I am, torn in a situation I never imagined to be into. I got up and took a quick shower. Wearing a casual long sleeve button ups with two buttons left open, a chino pants and a leather shoe, I left my house and drove to Rage’s bar. When I got there, I saw him and Zayne drinking at the bar’s VIP lounge on the upper floor. When my eyes meet Rage’s, I glared at him. “Here comes our groom to be—aw!” d***g ni Rage. Tinawanan lang naman ito ni Zayne dahil sa naging reaksyon niya.

"Minsan, huh?" Napalabi siya. Mayamaya pa ay tumalikod ito. Umupo ito sa sofa at nilabas nito ang cellphone. Kinabukasan, naging paksa na naman ng usapan si Raine. Umaga pa lang ay pinalatan na nang bagong microwave oven ang coffee room ng finance department. At dahil palaisipan sa mga empleyado kung ano ang nangayari ay kung anong haka - haka na naman ang nabuo.

HINANAP ANG MASTER CARD NG ROOM KO AY DI KO ITO MAHANAP "SSHIT Z-NA BAT ANG MALAS MO NGAYONG BULYAW KO SA SARILI KO AGAD AKONG TUMINGIN SA PALIGID KO NG MASIGURADO KONG WALANG TAO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA SA ELEVATOR AT INANTAY NA BUMUKAS ITO NG BUMUKAS NAMAN ITO AGAD AY PUMASOK NA AKO AT PININDOT KONG SAAN ANG LOBBY PARA MAKA PUNTA SA FRONT DESK NG MAKA LABAS AKO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA DOON NG MAKA LAPIT AKO AY AGAD AKONG NAG SABI KONG MAY EXTRA PA SILANG MASTER CARD PARA SA ROOM 102 AT AGAD NAMAN NILANG INABOT SAKIN NG MAKUHA KO NA ANG PAKAY KO AY AGAD DIN AKONG UMALIS AT PUMUNTA SA ROOM KO NG MAKA PASOK AK O AY AGAD AKONG MAG LAKAD PAPUNTA CR AT NAG MADALING MALIGO NG MAT

“Umulan lang talaga nang malakas kanina, at nabasa ang coat mo kasi nakasampay siya sa balcony. Kaya kinuha ko at nilabhan ulit… tapos…” Umangat ang gilid ng labi ni Rozen na tila ba nang-aasar. Isa lang ang ibig sabihin no’n. Hindi siya naniniwala sa paliwanag ni Lianne. “Tapos ano? Hahayaan mo lang akong maghintay sa ‘yo nang matagal sa coffee shop? Kung hindi pa ako umalis doon, hanggang kailan ako tutunganga roon?”