Facing Downwards Novels & Stories

Julie's POV Bumaba nmn ako dahil nakaramdam ako ng gutom naligo narin ako at makapagbihis nakita ko nmn si Abby na nakaabang sa ibaba ng hagdan abay ano na nmn ang kailangan bakit nakaabang sa may hagdan at nakangiti pa talaga umaasa na may dimple na malalim duhhh!

‘Ibig sabihin…” Naputol ang pag-iisip niya nang bigla na lang makarinig ng kaluskos mula sa kung saan ng cabin na kinaroroonan. A man appeared from what seemed to be a narrow passage. He had his head lowered, so she couldn't see his face. What was immediately noticeable about him was his height; he stood at least six feet tall. Matipuno ang pangangatawan nito. Nasa tama ang mga muscles at hindi nakakasukang tingnan. As he moved further into the room, she noticed the subtle play of muscles beneath his clothing, hinting at a lean and muscular physique.

Hanggang sa naramdaman na lamang niya ang paglapat ng kanyang likod sa malambot na kama. Hindi na ito humiwalay pa sa kanya at nanatili na nasa ibabaw niya. Nakatukod ang kamay nito sa dalawang gilid niya at nanatili itong nakatitig sa kanya. Hanggang sa unti - unti na itong gumalaw sa ibabaw niya at kasunod nito ay ang pagbaba ng mukha nito upang halikan siya.

Anong problema ng katawang lupang ito? "My face is up here, Maam." Nagulat pa siya sa pagkakaupo nang huminto sa kanyang mismong harapan si Jace. His crotch directly aligned to her eye level while both of his hand are in his pocket. Napakunot sya ng noo nang matauhan sa sandaling paglipad ng isip. "You've been staring at it like you want to eat it. Gutom ka na ba, Baby?" "Anak ng..."

"Aaaaahhhhhh!" Nang manawa ito sa dalawang dunggot niya. Mas bumaba pa ang mukha nito hanggang sa makarating siya sa legs nito. Noong una ay nahihiya pa ito sa ibuka ang mga legs sa harap ni Uno. Hanggang sa ito na rin ang kusang nagbuka ng legs niya para malayang makita nito ang kahandaan niya. Napasalat ito sa pagkababa* niya at alam niyang handang handa na ito. Bumaba siya ng kama at lumuhod sa harapan nito kasabay ng pagyuko niya at subsob sa pagkababa* nito.

Pareho kaming nagpapakiramdaman. Pagdating namin sa elevator, pinindot niya ang down arrow. Nang bumukas iyon, ako ang unang pumasok. Pinindot niya naman ang ground floor. Hmm… hindi kami sa basement ng parking area? O baka nasa harap lang ng building ang sasakyan niya? Habang pababa kami, I could feel his presence beside me. He wasn’t too close, but close enough for me to sense the warmth of his body, the steady rhythm of his breathing.

But that is so creepy and disrespectful. Kinuha ko ang isang upuan sa ilalim ng mesa at dinala iyon sa harap niya at doon umupo habang ang mga mata ko ay hindi inaalis sa kanyang mukha. She looks so tired. Makikita iyon sa kanyang malalim na paghinga.

Para akong nanalamin. Naglakad siya papunta kay Yvan na hanggang ngayon ay nakaluhod pa rin sa sahig at hindi kumikibo. He's still facing the floor. What is wrong with him? Pumwesto siya sa likod ni Yvan. Hinawakan niya ang leeg nito at marahan na pinaharap sa akin. Napahakbang ako. Napatingin ako sa tila salamin na nakaharang sa harapan ko.

Nagpatuloy naman ito sa pag-push-ups hanggang sa mapagod ito. Nakahinga siya ng maluwag nang umalis ito sa ibabaw niya at pabagsak na nahiga sa gilid niya.

Sinubukan kong igalaw ang mga binti ko pero, mas lalo pa itong sumakit. It is now or never. Sinipa ko nang mabilis ang pader para mapatalbog ako ng malakas vertically. Sa pangtatlong landing ay nasa second floor pa ako. Isang sipa na lang at mararating ko na ang ground floor. kaunti nalang. Sumipa naman ulit ako. After few more seconds...