Faking It の小説・ストーリー

Nanatili akong nakaupo sa sofa, pilit kong ibinalik ang mataray at maldita kong mukha sa harap niya, kahit sa loob-looban ko ay gusto ko na siyang yakapin sa sobrang pangungulila. "Ano na naman ang kailangan mo, Sebastian?" malamig kong panimula, pilit na pinatatatag ang boses ko. "Kung PR na naman 'yan tungkol sa gala o sa parents natin, pakiusap... pagod ako. Drained ako. Don't talk to me, I don't have time for FAKE scenarios." Dinidiin ko talaga ang bawat bigkas ng salitang 'fake'.

mabilis kong sagot, pero sa loob-loob ko… bakit parang ayoko nang marinig ang salitang fake? Napangiti lang siya, saka tumayo at nagsalita, “Sige na, maligo ka na. Maghahanda tayo para sa kasal natin — kahit fake, kailangan mukhang totoo.” Habang nakatingin ako sa kanyang ngiti, hindi ko maiwasang mapaisip. Totoo… o baka unti-unti nang nagiging totoo ang nararamdaman ko.

"Hindi naman masyado. At huwag kang kabahan because my condition is fairly good for both of us." "Like?" Umarko ang kilay ni Marcus sumeryoso sa kaharap. "We are going to have a fake marriage." "What?" "Yes. Loud and clear. We start in such a fake relationship. So, I think, let's also end up being a faked married couple."

‘Yung klase ng tingin na makakalimutan mo na ang sarili mong pangalan. “Hindi pwede ‘to,” bulong ko sa sarili habang mahigpit na ipinipikit ang mga mata. “Bawal ma-involve o ma-stress sa isang fake fiancé. Lalo na sa lalaking ubod ng sungit at kapal ng mukha.”

sabi ko, medyo kinakabahan ako sa topic na ito dahil baka mainsulto ko siya. “It is true that I am thirty years old. Faking something about your identity is considered crime and it may harm my company and I don’t need to fake my age, I even look younger than my actual age.” Pinigilan ko ngumiti nang mahina pa siyang tumawa habang sumasagot. Taas ng confidence niya sumagot, and I must admit that he’s only speaking truthe truth. Akala ko nga ay college student siya kung hindi lang dahil sa malaki niyang braso.

“Hoy, ikaw ‘tong nangailangan ng fiancée, tapos ngayon ayaw mong magmukhang may gusto ako sa’yo? Ano ‘to, one-sided relationship?” “Ano bang one-sided d’yan?!” Naiiyak na tanong ni Lancy, sabay tingin sa akin. “Ate Kara, paki-explain nga sa kanya kung paano gumagana ang ‘fake engagement’!” Napailing ako. “Fake nga, pero dapat mukhang totoo.” Ngumisi si Kiara at mas lalo pang dumikit kay Lancy. “O, ayan! Nagmumukha na tayong tunay, ‘di ba?”

Mabagal ko iyong nginuya. "Cooperate." Giit pa niya na halatang hindi natutuwa sa aking pag-iinarte. Huminga ako ng malalim bago ako ngumiti. "Salamat dito ah! Ang sarap!" Bulalas ko. Tinaas niya ang kilay. "Sound too fake." "Because this is fake." Naiinis kong binaba ang kubyertos. "Akala ko ba gusto ko ng connection? E acting pa din 'to e." Reklamo ko.

tanging nasabi niya na lang. “Pero bakit mo nga pala sinabi na fiance mo siya?” biglang tanong sa kaniya ni Lindsay. Hindi alam ni Silver kung ano ang isasagot dahil ayaw niyang sabihin kung ano talaga ang dahilan. Nakalimutan niya na ang tungkol doon kanina ngunit pinaalala pa ni Lindsay. “Of course, she did it for popularity,” matabang na sabi ni Hadeon. “A lot of celebrity did the same thing last month and last year and last last year...”

Sus, nag-alala pa. Matapos nga ang kalahating araw na shift, bigla ako napagawa ng account sa thimble. Nag-enter ako ng fake name, age, at profession ko sa buhay. Syempre, para naman hindi na pag-usapan yung lovelife kong problematic para sa kanila, ano. Mga Marites ng bansa, akala mo naman imbitado kapag kinasal ako, naku.

Aniko sabay lagok sa alak na hawak ko. "No, I'm f*ckable." Muntik na akong masamid sa pag-inom ng alak sa narinig mula sa kanya. "What?" Hiyaw ko dahil nabastusan ako sa sinabi niya. Ipinakita ko talaga ang pagsimangot ko dahil hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. "Sorry." Hingi agad nito ng paumanhin. "That's how I flirt."