Novel & Cerita Fall Down 7 Times

Magaan din ang pakiramdam ko, ewan kung bakit. Iiwan ko sana ang cp ko pero bigla yung tumunog at mabilis ko ring dinampot at napangiti ako nang mabasa ko ang message. 'Pwede ako until Sunday kung free ka. Saka kahit saan okey lang. Alam ko nagagastusan ka tuwing nagkikita tayo. Girl scout ako, kahit sa bukid kung may kubo kayo... 😅😅😅'

Naglakad pa ako hanggang sa maikot ko na ang falls pero wala talaga siya. Maliit lang at saka man-made naman ang falls na ito. Mga limang talampakan lang ang taas, pagkatapos ay pwede ka nang tumalon. Napakalinis din ng tubig at tingin ko’y mababaw lang naman ito. I was about to text again and ask Chad where he was… when all of a sudden, someone accidentally slipped and fell into the falls.

Kaya ko ng intindihin ang siwasyon na dati hindi ko magagawa. Pinagmasdan ko ang lahat na nagsaya dahil sa mga nagtagumpayan naming mga pagsubok. From the beginning until today and tomorrow, I wanna call our challenge in life as Offensive Downfall, why? because we, offensively down because of our decision in life but not literally down because we can still able doing the right decision after the wrong decision we made. To all our offensive downfall we can still make it right on the way we learn that our decision is indeed wrong. Don't let our offensive downfall make us stop, instead make it an inspiration to do the right thing.

Nilingon ko ang bawat miyembro na sinakop ang bawat base bago ipinosisyon ang sarili. Puno ang tatlong base. Isang pagkakamali ko, siguradong talo kami. Ang pakiramdam na nakaatang sa balikat ko ang magiging tagumpay namin sa labang iyon ay unti-unting nilulukob ang kalooban ko. Ang lahat ng responsibilidad ay nakaako na sa ‘kin. Bumigat lang lalo ang paghinga ko at napupuno ako ng pangamba. “Strike one!”

Kita ang pusod niyang may hikaw, dahil mababa din ang jogging pants na suot. "Please, don't hurt my pride. Lumaban ka ng patas," aniya saka iniangat ang kamay upang humanda sa magiging laban. Siya ang unang sumugod pero hinila lang ang kanyang kamay at ipinaikot iyon sa kanyang likod. Ginamit niya ang mga paa upang i-angat ang sarili at makawala dito. Mabilis ang kanyang naging paggalaw at itinaas ang dalawang paa na ipinulupot sa baywang nito. Umikot siya upang mapatumba ang lalaki.

Bago simulan ay sinubukan ko muling ikonekta ang isip ko kay Danie at sa iba pa, ngunit katulad ng mga nangyayari noon ay wala akong nakuhang resulta. Mayroon na lamang akong pitongpu’t siyam na araw na nalalabi bago tuluyang makuha ng mga Venderheel ang trono at ang posisyon ko. Mabilis lumipas ang oras at araw kung kaya’t sa lalong madaling panahon ay kailangan ko ng makabalik sa aming mundo, hanapin ang aking mga kakampi, at magplano upang tagumpay ang makamtan sa pagbabalik ko.

Thus, all she need is to relax Herself para makapag isip ng kanyang back ups. Nakatayo nuon si Hanna habang naka tingin sa baba at dahil nasa 20th floor ang rooftop, meaning to say ay napakataas nito para dumungaw sya na wala man lang bahid na kahit anong takot sa kanya.

I don't regret having him for the second time, and I would never regret coming back to the person who make me safe at the same time making my heart beats faster whenever he's near. I love him to the moon and back, I will fall for him over and over again until I get older and leaving this world. My love's name is Xander, my soon to be husband...

"Ayoko na, hindi naman yata para sa akin 'yong mga gano'n. Twice is too much, thrice is enough." "May kasabihan 'yong mga hapon eh..." Nagpangalumbaba ako at pilit iniisip kung ano ba 'yong kasabihan na 'yon. "Ah! Nana korobi, ya oki !" masigla kong sambit no'ng naalala ko na. "Nana ano?" "Nana korobi, ya oki...fall down seven times, stand up eight! Sa case mo lang naman sir, fall down three times, stand up four!"