Fall Down 7 Times Novels & Stories

Kung nagamot lang sana agad si tatay matagal na sana siyang gumaling hindi na sana umabot ng mahigit isang taon. Tapos na ang klase ng mga bata at nagpapaligsahan pa kung sino ang unang makakapagpakita ng star na nakuha nila sa school. Dahan-dahan lang po baka madapa kayo. Sita ko sa kanila dahil baka masaktan pa. “Tita Lessy, If you can't fall, you won't learn to stand either." Oo na po! Alam ko yan. Kaya nga ako mga 1050 times ng nadapa para siguro matutong tumayo.

He whispered na halos magtayuan na lahat ng balahibo ko. Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again?

"Ayoko na, hindi naman yata para sa akin 'yong mga gano'n. Twice is too much, thrice is enough." "May kasabihan 'yong mga hapon eh..." Nagpangalumbaba ako at pilit iniisip kung ano ba 'yong kasabihan na 'yon. "Ah! Nana korobi, ya oki !" masigla kong sambit no'ng naalala ko na. "Nana ano?" "Nana korobi, ya oki...fall down seven times, stand up eight! Sa case mo lang naman sir, fall down three times, stand up four!"

At naiwan si Selene sa loob ng elevator na nanginginig. Kasi fuck. Fuck, fuck, fuck. She was falling. Falling for the one person she shouldn't fall for. At hindi niya alam kung paano siya

“We don’t have much time.” Isla slid into the seat, her nerves sparking. “Why am I here?” Mikaela leaned forward, lowering her voice. “Because Whitlock’s collapse wasn’t an accident. It wasn’t just market failure or poor leadership.” Isla stiffened. “What are you saying?” Adam’s voice was low, almost a growl. “Your father was sabotaged. From the inside.” Her heart skipped. “That’s not possible… the company fell because of bad investments—”

“Dahil ako ‘yon, Chaos. Ako ang taong pipiliin kang manatili, kahit pa masakit, kahit pa mahirap.” Nakita ko ang kaunting ngiti sa labi niya, halos hindi halata. Pero sapat na iyon para makita kong unti-unti siyang natututo muling maniwala. Ngunit hindi natapos ang araw na walang bagyong dumating.

Doon ako namasukan sa may kinalaman sa kinahihiligan ko, Outdoor Gear and Equipment store iyon. Hilig ko na ang sports simula pagkabata. I love adrenaline rush. Humakbang ako sa medyo maputik na daanan namin. Tuwing umuulan kasi ay nagiging maputi ito. Kanina ay umulan kaya ganito ang daanan ngayon. Kitang kita ko ang bawat putik na dumidikit sa lumang sapatos ko. Lalabhan ko ito sa oras na makakakita na ako ng matutuluyan. Sa ngayon, pagkakasyahin ko muna ang isang libo ko sa paghahanap ng trabaho at matutuluyan.

Kung hindi lamang nakakapit si Anika sa barandilya ng hagdan ay baka nahulog na siya at gumulong gulong sa hagdan pababa. Mabuti at nakakapit si Anika at napamura ng tahimik. Sa pagkabigla at pagbabalanse ay naiapak niya ang paang sinisikap sana itingkayad dahil sa hapdi. Lalong namilipit sa sakit ang dalaga.Sa tindi ng salit ay halos maluha si Anika kaya napayuko at napakapit na lamang iyo sa railing. Bukod kasi sa pinipigilan niyang poot sa dibdib ay hindi na talaga kaya pa ni Anika ang humakbang pa.

Mula sa langit na tila ba'y isang entablado kung saan sumasayaw ang kidlat na sinasabayan ng kulog, sa lupa kung saan dama ng kaniyang h***d na mga paa ang mumunting tinik at mga sangang kaniyang naaapakan hanggang sa kapaligirang animo'y nilalamon ang kaniyang kabuuan. Pagod.... Dama na niya ang matinding pagod na gumagapang mula sa kaniyang balikat pababa sa kaniyang paa. Mistulang nagiging pabigat ito upang hindi na siya magpatuloy pa sa pag takbo. Takot... Sa unang pagkakataon sa kaniyang buhay, takot ang namutawi sa kaniyang kabuuan habang sinisikap na makalayo sa bingit ng kamatayan.

She had never been humiliated like this. Ngayon lang. Ang baba ng tingin ng lalaking iyon sa pagkatao niya. Whatever happened to humanity? What ever happened to the goodness she thought she saw in him? Nakapanghihinayang. Nang sa pakiwari niya ay okay na ang pakiramdam, muli niyang binuhay ang makina at nagpatuloy sa paglalakbay. “I’m sorry, Daddy, I’m a failure,” she kept repeating to herself.