Fall Down 7 Times Novels & Stories

He whispered na halos magtayuan na lahat ng balahibo ko. Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again?

At naiwan si Selene sa loob ng elevator na nanginginig. Kasi fuck. Fuck, fuck, fuck. She was falling. Falling for the one person she shouldn't fall for. At hindi niya alam kung paano siya

“We don’t have much time.” Isla slid into the seat, her nerves sparking. “Why am I here?” Mikaela leaned forward, lowering her voice. “Because Whitlock’s collapse wasn’t an accident. It wasn’t just market failure or poor leadership.” Isla stiffened. “What are you saying?” Adam’s voice was low, almost a growl. “Your father was sabotaged. From the inside.” Her heart skipped. “That’s not possible… the company fell because of bad investments—”

“Dahil ako ‘yon, Chaos. Ako ang taong pipiliin kang manatili, kahit pa masakit, kahit pa mahirap.” Nakita ko ang kaunting ngiti sa labi niya, halos hindi halata. Pero sapat na iyon para makita kong unti-unti siyang natututo muling maniwala. Ngunit hindi natapos ang araw na walang bagyong dumating.

Doon ako namasukan sa may kinalaman sa kinahihiligan ko, Outdoor Gear and Equipment store iyon. Hilig ko na ang sports simula pagkabata. I love adrenaline rush. Humakbang ako sa medyo maputik na daanan namin. Tuwing umuulan kasi ay nagiging maputi ito. Kanina ay umulan kaya ganito ang daanan ngayon. Kitang kita ko ang bawat putik na dumidikit sa lumang sapatos ko. Lalabhan ko ito sa oras na makakakita na ako ng matutuluyan. Sa ngayon, pagkakasyahin ko muna ang isang libo ko sa paghahanap ng trabaho at matutuluyan.

Kung hindi lamang nakakapit si Anika sa barandilya ng hagdan ay baka nahulog na siya at gumulong gulong sa hagdan pababa. Mabuti at nakakapit si Anika at napamura ng tahimik. Sa pagkabigla at pagbabalanse ay naiapak niya ang paang sinisikap sana itingkayad dahil sa hapdi. Lalong namilipit sa sakit ang dalaga.Sa tindi ng salit ay halos maluha si Anika kaya napayuko at napakapit na lamang iyo sa railing. Bukod kasi sa pinipigilan niyang poot sa dibdib ay hindi na talaga kaya pa ni Anika ang humakbang pa.

Mula sa langit na tila ba'y isang entablado kung saan sumasayaw ang kidlat na sinasabayan ng kulog, sa lupa kung saan dama ng kaniyang h***d na mga paa ang mumunting tinik at mga sangang kaniyang naaapakan hanggang sa kapaligirang animo'y nilalamon ang kaniyang kabuuan. Pagod.... Dama na niya ang matinding pagod na gumagapang mula sa kaniyang balikat pababa sa kaniyang paa. Mistulang nagiging pabigat ito upang hindi na siya magpatuloy pa sa pag takbo. Takot... Sa unang pagkakataon sa kaniyang buhay, takot ang namutawi sa kaniyang kabuuan habang sinisikap na makalayo sa bingit ng kamatayan.

She had never been humiliated like this. Ngayon lang. Ang baba ng tingin ng lalaking iyon sa pagkatao niya. Whatever happened to humanity? What ever happened to the goodness she thought she saw in him? Nakapanghihinayang. Nang sa pakiwari niya ay okay na ang pakiramdam, muli niyang binuhay ang makina at nagpatuloy sa paglalakbay. “I’m sorry, Daddy, I’m a failure,” she kept repeating to herself.

Her tight grip on the bones left small cracks, tip toeing on the possibility of snapping them in half. “Tumupad ka sa usapan, duwag! Binigay ko na lahat ng hinihingi mo! Nangako ka! NANGAKO KA!” Encouraging cheers from the prisoners rush to her head. Dahil malapit nang mawalan ng lakas ang kanyang mga kamay, she drops her knees to the muddy ground and presses her side to the gate. Dahil sa biglaang paglayo niya sa bangkero, napunit nito ang laylayan ng kanyang bestida. Her left thigh got exposed for all the sinners to see which served as the catalyst for their laughter to become louder, more maniacal. The thorns stab her side and little beads of blood start to materialize on her dress.

Grabe sa pagka-cold! Hilaw akong ngumiti sa mga taong natigil sa pagsayaw at ngayon ay sa akin na ang tingin. Sa halip na bigyang pansin ang bulungan nila tungkol sa akin, minabuti kong subukang tumayo. The fall was harder than I thought because I ended up sitting down again. Pasalamat talaga siya't crush ko siya, kasi kung hindi— "Are you okay, miss?"