Novel & Cerita Family Quotes Funny

Ginulo n'ya ang buhok ng bata at ngumiti. "I am not your dad, I am your uncle. Kapatid ako ng mama mo at pamilya tayo kaya tayo magkamukha," mahinahong sabi n'ya. "So we are family?" inosenteng tanong nito. "Yes we are buddy," sagot n'ya. "Kaya tayo magkamukha kasi family tayo?" dagdag na tanong pa nito. "Yes buddy! Most of the family ay magkakamukha dahil pareho ang dugo na dumadaloy sa kanilang mga katawan," paliwanag n'ya rito.

- I cursed nang makita ko siyang lumabas ng pinto. This family is a true horror show... Tapos sabi ng mga tao mahirap sila at bastos, pero never ko pa nakitang ganyan tratuhin ng mga magulang ko ang aso sa buong dalawampu't tatlong taon ko, pero parang sabi nila, Lahat ng tao dito nag-aalok. kung anong meron sila, my parents always have love to offer, it's her... She's totally empty!

Natigilan ako sa tanong niya kaya alanganin akong ngumiti. "O-Okay naman, kayo ba?" Tanong ko at tinanaw ang kalawakan. "Okay naman, pero broken family kami eh." Napatango ako sa kwento niya. "Okay lang 'yan, sa pamilya talaga hindi inaasahan kung kailan masisira at kung gaano katagal ito mabubuo. Pero masaya naman ako kahit kami lang nila mama at ng kapatid ko." Matipid akong ngumiti sa pagkwento.

Bea asked her fiancé. “Yeah, they look like a perfect family,” sang-ayon ni Greg. “Akin na nga ‘yan, Gee. Puro ka talaga kalokohan diyan,” namumula kong asik sa kanya at inaabot ang cell phone. “Ayoko nga! I-delete mo pa ito, sayang lang. I-my day ko muna sa F* story and I* ko ito, with a caption of ‘Happy Family,’” nakatawang sabi niya.

Kahit ilang beach house pa, ibibigay niya. Ganoon magmahal ang mga tao sa kanilang pamilya. Kapag anak na nila ang usapan ay siguradong walang dalawang salita sina Rana at Ruan. Walang hangganan ang kanilang pagbibigay sa magkapatid.

Kaya imbes na mabusog ang pamilya niya sa pagkain ay mas nabusog pa sila ng hangin dahil sa katatawa. Hope, sitting beside me, didn’t miss a beat with his playful jabs at everyone, including me. Every now and then, he’d throw a quick tease in my direction, causing me to roll my eyes or elbow him lightly, but honestly, as much as I pretended to be annoyed, a small smile would always sneak its way onto my lips. His energy was infectious, and despite how awkward I usually felt around his family, his lightheartedness made it easier. A lot easier.