Novel & Cerita Family Quotes Funny

Lumukot ang mga mukha nila at magsasalita pa sana nang takpan ni Tri ang bibig ni Emman ng tissue, at sinubo naman ni Zoe ang burger sa bibig ng kanyang asawa na si Riley. Napangiti ako habang pinagmamasdan ko ang buo naming pamilya na nagkukulitan at nagbabangayan habang pinapagalitan ng kanilang mga asa maging nila mommy at nila tita, pero tawa lang ang nagiging sagot ng mga kapatid at pinsan ko. Muli akong napatingin kay Nika na masayang nakatitig sa buong pamilya namin. Isinandal ko naman ang kanyang ulo sa balikat ko.

“We have similarities pala naging malungkot at boring na rin ang dating kompleto at masaya naming pamilya ng mamatay ang aking ama at napalayo naman ang aking kuya pero kahit dalawa na lang kami ni nanay sa buhay ginagawa parin naming masaya ang aming araw-araw na buhay. Basta’t magkasama lang kami masaya na kami. Hay naku mukhang papuntang drama na itong pinag-uusapan natin napakaseryoso.” Iniba namin ang topic ng aming pag-uusap ni Dina. Bumalik kami sa sala habang si nanay ay nasa tindahan at nagbabantay. We talk funny moments and laugh to each other ang mga corny things na nangyayari sa mga buhay namin. Masarap din pala siyang kakwentuhan hindi namin namalayan ang oras na hapon na pala.

We just kissed him goodbye and promised that we will visit him if we got time. Umuwi kami ni Ade na may ngiti sa mga labi namin. We have some quality time with our brother and sisters together with their families and also with Dad. Do some random things inside the mansion, eating together during breakfast, lunch, and dinner, doing a picnic in the nearest park, and talking together with my siblings and Dad at night in Mom's and Dad's room. It was another unforgettable moment of my life. Being together with your family again, was very heart whelming for all of us.

Ilang minuto itong natahimik habang nakayuko. "Masaya kaming pamilya sa paningin ng publiko. Pero sa loob ng mansion namin? Nababalot 'yon ng lungkot lalo na sa aming magkakapatid. Dahil wala kaming mga magulang 'di tulad ng mga pinsan naming katulad mo ay lumaki sa masaya at maingay na pamilya. May magulang na magkaagapay na pinapalaki ang mga anak nila. Kami? Minsan lang namin naranasan ni Typhus 'yon eh. Ang maka-bonding ang mga magulang namin. Pero kaagad binawi ng Maykapal ang ama namin sa amin. Kaya hindi na kami nabuo pang muli," pagkukwento nito na ikinatigil ko.

dugsong niya na sinundan ng pagak na tawa. “Eh yung mga kapatid mo?” Umiling lang sya, “I can’t really tell, hmm, casual? Neutral? We haven’t been able to talk like, a usual bonding, or what,” “Ang weird ng mga pamilya natin, nakakatawa,” hindi ko na napigilan na sabihin, “Kasi naman, di yata tayo parehas pinalad,” hindi na sumagot si bossing, may naisip ako bigla na itanong, pero hindi ko alam kung okay lang ba, o baka magalit sya.

I had so much fun spending my dinner time with them. Marami akong mga nalaman na kaganapan sa pamilya na ni minsan ay hindi ko pa naririnig noon. The laughter around the table, the little stories, the teasing between uncles and aunties—it all felt like home. It’s been so long since I’ve felt this kind of warmth and familiarity, and being surrounded by them made me realize how much I truly missed this kind of atmosphere.

Hindi mahirap ang trabaho, at sa unang pagkakataon sa matagal na panahon, hindi ako nakakaramdam ng pagkaligaw. Pag-uwi, sabay kaming lumabas ni Isla. Hindi siya nauubusan ng kuwento. “Yung mama ko, lawyer—workaholic. Yung papa ko, nag-asawa ng literal na bruha. At yung kuya ko? Nagtayo ng music bar. Ang gulo, pero ang saya. Tapos ako, chill lang pero maganda.” “Mukhang masaya ang family reunion niyo.” Tila naliwanagan ang mukha niya. “Sama ka minsan! Ikaw, ako, at si Diane. Super fun doon—at girl, ang daming eye candy.”

Habang nag-iikot ako, may napansin ako sa gilid ng mesa. Isang picture frame. Biglang sumikip ang dibdib ko. Unti-unting namuo ang galit sa puso ko. Kinuha ko iyon. Isang family picture. Sa amusement park. Nandoon si Dad… kasama ang kabit niya… at ang bastarda niyang anak. Masaya silang nakangiti. Buhat ni Dad si Jaine habang nakaakbay siya sa kabit niya. Parang… sila ang totoong pamilya.

In the quiet intimacy of that shared gaze, a universe of emotions unfolded, and the lovers found solace in the silent language of love that spoke louder than any words could express. "So, meaning po ba n'yan mommy...okay na po si uncle Leon na maging daddy ko?" "If...he wanted it too," sabi ni Lara sabay lingon kay Leon. "Of course." Sumilay sa bata ang isang matamis na ngiti. "Ang saya pala kapag buo ang pamilya." Sabi pa ni Coleen. "Yes, baby. Kung gusto mo ng ganitong family, I can give you honey. Mamahalin ko kayo ng mommy mo, promise." Sabi ulit ni Leon.

biro ng isa pang matanda habang sarcastic itong nakangiti. Nakita agad ni Gerald ang sarcasm sa kanilang mga pananalita, ngunit hindi niya sila masisisi. Kung tutuusin, nangako siyang kukunin si Yule at ang kanyang pamilya bilang mga disipulo pagkatapos niyang iligtas magkapatid kapalit ng paggalang sa kanya ng kanyang pamilya sa darating na maraming henerasyon. Dahil doon, hindi mahirap isipin kung bakit hindi matanggap ng kanyang pamilya ang katotohanang iyon.