Family Reunion Message Novels & Stories

"Brother Reymond, napatawag ka?" Biniro siya ni Reymond sa kabilang linya. "Zoe, bakit parang wala ka man lang balak batiin ako ng Happy New Year?" Napangiti si Zoe. "Nag-send ako ng mass message sa WeChat, ah." Noong madaling araw ng unang araw ng taon, maaga siyang nag-send ng greetings sa lahat ng kaibigan niya, kasama na ang mga brothers na malapit sa kaniya.

It is indeed a pleasure to have you all tonight. "Family and Friends" "A wedding brings two people and their families together. It refreshes the family ties and friendships that have gone stale and almost forgotten against the toll of time and distance. For this allow me to give a very special welcome to all who have traveled many miles to be here with us today, We would like to acknowledge the presence of families and friends who took their time out to be here with us." dagdag pa niya.

Kaya naman mahirap sa kanyang maalala kung may mga ganito bang pagkakataon sa memorya niya kasama ang mga ito. She isn't saying that their childhood was all lonely. Naging pamilya na rin naman nila ang pamilya ni JL, even Apollo's. Ito pa lang ang totoong pangatlong pamilyang meron sila. "Oo nga pala, pupunta kami sa boracay for our family reunion next week. Okay lang ba kung isasama namin kayo? I would be very happy if you all will come." Kiera insists. "You're part of our family."

Salamat sa pagsama sa akin. May kung anong init na gumapang sa dibdib ko sa message na iyon. Hindi ko alam kung dahil sa pagod o dahil ang dali niyang kausap… pero may something comforting sa presence niya. Parang may pamilya bigla sa paligid ko. Me: Wala pong anuman. Salamat din sa pagtatanggol sa akin kanina. Sandaling delay bago bumalik ang message niya. Parang nag-type pa siya ng dalawang beses bago sinend ang final version.

Ilang taon din kaming nawalay, ilang birthday at special occasions ang pinalagpas naming wala sila sa tabi namin. Hindi na namin pinaalam kila Mommy ang eksaktong oras ng dating namin. Ayaw na namin silang mag-abala, ayaw na naming istorbohin pa ang routine nila. Kilala pa naman namin si Mommy, siguradong gagawa ng eksena. Naku, baka pagdating namin ay parang reunion level 1000 na ang peg. Baka andito na ang buong barangay, may tarp pa na “Welcome Home” at akala ng lahat artista kaming dumating.

“Sige, uhm, see you later.” “See you later,” marahang sagot rin niya. Lumabas na ako ng sasakyan at sinarado iyon. Diretso na akong pumasok sa loob ng bahay nang hindi siya nililingon. Birth month ni Krypt ngayon at sa pagkakatanda ko, nabanggit ni Grace na sa weekends ang reunion. Sakto iyon sa birthday niya mismo. Mukhang magkakaroon pa ata kami ng double celebration. Iyon ay kung maaalala pa ng lahat o ipapaalam niya.

Paiba ko sa usapan,dahil na sa akin na kasi ang atensiyon imbes na magsaya kami sa reunion namin pamilya. "Mag-almusal na tayo at madami pa tayong pag-usapan." Si papa, kung hindi mo malalaman na galing sila ni mama sa comatose state. Hindi mo akalain sa katawan nila. Masigla at malusog silang tingnan.

masayang sambit ng matandang Don. "Thank you, Dad." sagot ni Leo. Aminadong wala na siyang mahihiling pa dahil masaya ang buo nilang pamilya sa magandang balita na iyon. Natapos ang pag uusap nila ng masaya. Napagkasunduan nilang magkaroon ng Family Gathering kinabukasan ng gabi para ipagdiwang ang pagkakaroon nila ng bagong miyembro ng Pamilya.

Naka-bungad sa amin ang mukha namin na may naka-sulat na, "Happy wedding anniversary, Xu Yuan and Yang Liam Cheng" "Ganxie nin yu wo he wo de qizi yiqi canjia zhongyao de qingzhu huodong, wo hen gaoxing women quanjia dou wanzhengle." masayang pahayag ko sa pamilya namin at pumalakpak silang lahat at sabay kami yumuko sa kanila bilang paggalang. (Thanks for going to the important celebration with my wife and I, I am happy that our whole family is complete.)

Ngayon nagkaroon na ng sigla, at kinang. Sa nagdaan na panahon, ito na ang nahanap kong tahanan na akin na ngayong matatawag. "Being a family means you are a part of something very wonderful. It means you will love and be loved for the rest of your life." I smile to them once again, tinaas ko ang aking kamay saka kumaway sa kanila, before I say goodbye. Tapos nanaman ang kanilang pagdalaw, at sila ngayon ay muli na namang magpapaalam.