Novel & Cerita Classmates Reunion Quotes

Pagpupuri pa ni Angelo na kaklase rin namin noong college. “Nabasted ka lang kasi pare ni Athena eh hahahaha.” Tawanan pa nila, so dahil naging open ang kasal namin nakapunta ang mga dati naming kaklase. Kinapalan na raw nila ang loob nila dahil matagal-tagal kaming hindi nagkaroon ng reunion. Napagdesisyon nilang dito na lang daw kami magkita-kita, nakakatuwa talaga sila. “Excuse us ladies and gentleman, can I borrow my wife?” he wrapped his hands into my waist, dahan-dahan pa naman yun kaya nakikiliti ako sa ginagawa niya. Nginitian ko na lang ang mga kaklase ko dati.

Dati hindi naman ito tumatabi sa amin. Isa sa mga bagay na hindi ko makakalimutan ang pangyayaring iyan. For sure pagdating ng panahon o 10 years from now kapag nagkaroon ng reunion ang ka batch namin, isa yan sa magiging topic. Ilang kembot na lang ng oras ayon pa kay Cloud na kami na naman ang rarampa sa stage, moment na naman namin ang magbubunyi, kaming mga team pasaway, feeling ko kami talaga ang batch na pasaway, knowing section A pa kami niyan pero nasestress sa amin minsan ang mga guro namin pero mga love kami niyan.

Nagkaroon ng program and our Alma Mater gave out some plaques to recognize yung mga successful sa batch namin in their own fields. Marami naman ang nabigyan ng awards at ako ang huling tinawag para magbigay na din ng speech. “Good evening, ladies and gentlemen! Thank you everyone for coming to our Reunion. It’s been what? Twelve years right?” “Yes bro, twelve years!” hiyaw ni Lee kaya sumaludo pa ako sa kanya

Kung hindi siya nakapaghanda, baka nasigawan at napaalis na siya ng mga matatandang board members. Biglang tumunog ang cellphone niya. Isang mensahe mula sa matagal nang kaibigang si Genevieve. Kakauwi lang daw nito sa bansa at gustong makita si Chloe. Nasa kanilang class reunion siya at nagyayang makipag kita at makipag inuman. Mag-best friend sila noong college, magkasama sa dorm, sabay nag-aaral buong gabi. Lagi nilang sinasabi at pinapangako noon: “Pag yumaman tayo, huwag nating kalimutan ang isa’t isa.”

Bati kay Lucille ng kaniyang dating kaklase. Sa makatuwid ay nalaman ni Lucille na lahat ng naroon ay mga dati nilang kaklase at natuloy ang noon ay reunion na tinutukoy ng kaniyang mga kaibigan. "Tara, tara pasok kayo!" sabay hila sa kanilang dalawa kaya wala na silang nagawa kung hindi sumunod. Malaki ang kuwarto at marami-rami rin silang naroon. Maingay ang palagid, dagdagan pa ng makulay na ilaw at mga nagsasayawang mga tao.

And I really like the idea because I feel like being a college student again. "Sa byernes pa naman iyon, at Lunes pa lang ngayon eh. Kaya may time ka pa makapag-decide kung sasama ka o hindi," saad ni David, kausap ako. I laughed at him. "Kailan pa bang pag-isipan 'yan ng ilang araw? Sasama na ako! Minsan lang naman mangyari ang reunion na 'yan!" saad ko dahil nag-udyok sa akin ang inggit sa mga naging kaklase ko na dadalo rin.

said Quel na ikinairap ng babae. "I would accept another mission, but I'll do it after the reunion..." Gabriella replied. "What reunion?" nakataas ang kilay nitong tanong. "Oh, right. Hindi ko pa pala nasasabi sa'yo ang tungkol doon. We're going to have a highschool reunion. Remember Jenna? She's the one who told me about it. Sasama ka ba?" If she haven't mention it before, Quel was also her classmate back in highschool. She literally grew up sticking with him.

I smirked. Huminto ako sa likod ng Faculty na malapit lang din sa Engineering building. Humarap ako kay Jamaica. "Makiki-sit in ako sa block mo. Isang araw," ani ko. "What?" Humalukipkip ako at ngumiti sa kaniya. "So don't seek trouble from now on. There's a saying, a classmate for a day is a classmate for a lifetime." Ngumiwi siya sa sinabi ko saka umirap. "I'll attend your class too,' aniya.

Mag-iingat ka papuntang school ha? "Ah!" React ko nang maalalang nagpaalam nga pala sakin si Tita Son na magkakagrand reunion daw sila ng mga kaklase niya noong kolehiyo. Natapik ko ang noo ko dahil doon. "Ngayon pala 'yun." Pagkausap ko pa sa sarili ko. Wala mang gana, pinilit ko pa rin kanainin ang pagkain na niluto sa akin nit Tita Son. Di ko nga lang naubus dahil feeling ko maiisuka ko laman ang kinain ko kung pipilitin ko ang sarili ko.

May isa namang taga STEM na lalaki ang nagvolunteer at nagsalita. "In this retreat, mas lalo kong nakilala yung mga classmate, friends and schoolmate ko. Na dapat we should never judge someone. Kasi behind those smiles and laughter may tinatago rin pala silang pain and problems. Although ayaw man nilang ipaalam we should always stay by their side no matter what. Because a companion is what they need." sagot ng isa. Napatango tango naman si Brother. May iba pang mga nag share about sa experience nila ngayon like kung gano sila nag enjoy and all.