Family Reunion Message นิยาย & เรื่องราว

Isa lang ang kapatid nito, minsan ko lang din siya nakita at ayoko ng umulit pa. Noong humupa na ang iyak ng mga tita at tito ko ay lumapit na ako para bumati at magmano. Ngumiti naman sila sa akin kahit may mga luha pa sa mata. Lumapit ako kay papa atsaka bumati ng good morning. "Tingnan mo mahal, kumpleto ulit tayo oh. Diba matagal mo ng gusto ng reunion?" dinig kong sabi ni mama sa gilid ko. Kaagad ko siyang dinaluhan.

“Ah! Oo Carina, sinundo ako ng kapatid ko at si inay.” “Mabuti naman safe ang flight mo. Basta bukas ha! Aasahan ko kayo ng pamilya mo. Mamaya ipapahatid ko sa inyo ang invitation letter.” Sabi ni Carina. “Oh! Sige, malapit na rin kami sa bahay. Magkita tayo bukas. Sige na baka busy pa kayo. Bye! ~~~~~ “Hello bro, nasaan na kayo?” “Malapit na kami sa inyo, kasama ko sina mom, dad at Pia.”

“Sa Sunday na ang reunion, iha. Hindi ba nasabi ni Denmark sa ‘yo?” Natigilan ako sa narinig. May reunion sila tapos wala akong alam. Paano nga naman sasabihin sa akin kung hindi naman kami nag-uusap. “H-hindi pa po. Baka po busy lang siya at nakaligtaan. Mamaya po, ipaalala ko po.” “Yes, anak. Kailangan niyong dumalo. Ito kasi ang unang reunion na may asawa na siya. Saka maraming kamag-anak namin ang gusto kang makilala.”

masayang ibinabahagi niya ang balita. "Ang ganda ng balita! Sa wakas, kumpleto kayong tatlo para ipagdiwang ang holidays pagkatapos ng mahabang panahon!" sabi ni Auntie Laiza na puno ng kasiyahan. "Puwede kayong samahan ni Theo sa reunion kasama ang inyong ama." tumango si Uncle Benjie na may pagsang-ayon. "Tama iyon, at sobrang excited ako tungkol dito." sabi ni Thea.

"Family and Friends" "A wedding brings two people and their families together. It refreshes the family ties and friendships that have gone stale and almost forgotten against the toll of time and distance. For this allow me to give a very special welcome to all who have traveled many miles to be here with us today, We would like to acknowledge the presence of families and friends who took their time out to be here with us." dagdag pa niya.

Wala naman siyang sinabi na pupunta sa at wala rin naman siyang sinabi na hindi siya pupunta kaya umaasa pa rin ako na pupunta siya at maghahanap siya ng time para makapunta. "Family is life's greatest blessing, a group that dreams, laughs, plays, and loves together. Those whom you can always count on, and always present not only in the good times. Where Life begins and love never ends." Nakahawak ako sa kamay ni dad sa braso ni ate habang nakikinig sa speech ng principal namin na nasa stage. Palinga-linga ako sa paligid at hinanap si mommy dahil sabi niya kanina ay susubukan niyang sumunod.

“She’s… doing her job well.” “Yeah. Doing her job *too well*? You- I looked away. Straightened the napkin on my lap. Damn it. I didn’t even notice na hawak ko pa rin ang fork pero walang bawas ang pagkain ko. “Para kayong mga bata.” Lorraine scoffed. I rolled my eyes. “Anyway,” Dad continued, composed but firm, “I was actually talking about our family reunion this coming Sunday.” “We need to prepare, as always,” he added, “and Lorenzo, you can invite close friends to our gathering.”

dahil kung luipas man ang matagal na taon, I hope that your own family would deeply understand at this time hahayaan kayong lumapit sa akin na hindi nag-aaway o hindi masisira ang pamilya kung pupunta man kayo sa akin saglit. Huwag kayong mag-alala. Aalis ako na may pag-asa at babalik ako na masaya. At pagbabalik ko ay may ngiti na sa labi niyo. Kaya habang wala ako, maging masaya kayo sa pamilya niyo at pahalagahan ito. " And everything ends with a dot. That was ny message that I sent both pero breaking the sim card. Nagulat pa ako na hindi ako umiyak at hindi tumulo ang mga luha maybe because I cried too. much awhile ago.