Fantastic In Tagalog Novels & Stories

Sa paligid rin ay masasabi niyang sobrang ganda dahil dama niya ang presko at mala fantasy garden dahil sa naggagandahang mga bulaklak. “Nandito na tayo!” inalis nito ang seatbelt. “Welcome to Hacienda Gatciano, where all are fresh and clean!” Masiglang itinaas ni Arthuro ang mga kamay nito kaya napangiti siya sa ginawa nito. “Ang ganda rito. In all fairness, para akong nasa fantasy.” Hindi niya mapigilan ang tuwa. Ngayon lang siya nakakita ng ganitong lugar.

safe na sagot ko “Wow! Bago yan ha!” kita ko ang inis sa mukha ni Maegan at sinaway naman ito ni ate Hya “Maegan, stop it!” “Oh bakit? I am just stating a fact! Alam naman kung ano ang ugali nitong si Della! Nagulat nga ako kasi nandito siya eh samantalang dati, ni ayaw nga niyang makita tayo!” dagdag pa ni Ate Maegan

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Muling pakiusap ni Gabriel. Napapikit ng mata ang dalaga sa inis na nararamdaman. "Hindi ko kayang gawin ang hinihingi mo, Gab! Mahal ko ang sarili ko kaya di ko rin hahayaan na lumagay ako sa alanganin. Pasensya ka na, di kita matutulungan diyan. Ibang babae na lang, ok?"

"Magandang umaga." "Kapag naging girlfriend ko 'yan itatali ko na kaagad." Nilingon ko yung pangit na nagsalita. As if namang magiging boyfriend ko siya, eww, ang dami kaya niyang tigyawat tapos ang pandak pa. Sorry boy kasing taas ng langit ang standard, si Liam at Seth nga hindi nakaabot sa kalinlingan ko—siya pa kaya?

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

Bakit naman pumayag ang hari! "Anong ginagawa mo rito, tagapaglingkod?" napaigtad naman ako nang bigla na lang akong may narinig na boses babae sa gilid ko. Mabilis kaagad akong humarap doon at awtomatiko akong napayuko nang makita ko ang mukha ng mahal na reyna. Napalitan ng kaba ang dapat na inis na mararamdaman ko.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.