روايات وقصص ضمن Fear Of Night

May mga araw na sobrang lambing niya. May mga araw namang hindi siya natutulog, hindi kumakain, at nagsasalita nang walang tigil kahit siya lang naman mag-isa. At mayroon ding mga gabing hindi niya ako nakikilala. Natatakot siya sa sarili niyang anino. Galit siya sa lahat. Maging sa sarili niya. "You're afraid of me." Napakurap ako.

Ang puso ko rin ay patuloy sa mabilis na pagtibok. "Hey, what happened? Why are you shaking, honey?" hinaplos nito ng masuyo ang likod ko habang tinatanong ako. "B-bakit ang dilim-dilim ng silid at ng buong paligid? I-I'm afraid of darkness. Hindi ako makahinga, Alex. Hindi ako makahinga. Ayoko ng madilim... Ayoko sa madilim... Please, I don't want darkness..." My tears begin to fall. Naninikip ang dibdib ko at halos hinahabol pa rin ako ng aking hininga.

What kind of witchcraft did she put on him? Mariin siyang napapikit nang may imahe na naman ng babae na umuungol sa sarap na pinalalasap niya ng gabing iyon. He can see the body and hear the moans and groan, whenever he's having a nightmare. Yeah it’s a nightmare.

Lagi niyang pinapaalala na sabihin ko na kay Gavin, pero natatakot ako, pinapangunahan na naman ako ng takot. This past few days nagiging emotional ako sa mga naiisip, hindi ko maiwasan hindi maiyak. Napupuno na naman ng kung anong takot at pangamba 'yong isip ko. Insecurities has been eating me. May gabing lumalabas ako sa kwarto namin habang tulog na 'yong dalawa para umiyak. Napapansin nga rin ni Light na matamlay daw ako, pero sabi ko pagod lang ako at puyat.

He was suddenly so scared of what might be happening on the top deck that running through that steep stairs felt like a running to his own death instead. Fear. He never knew fear. A brawler was not suppose to fear anything and he didn't. Until he saw his woman naked and down on the floor during a night he was supposed to surprised her with the most romantic date he thought of. ‘Oh my God, Kimberly...’ His whole being trembled.

Iniisip pa lang niyang ilang gabi na hindi makasama ang nobya ay nanakit na ang puson niya. Nakangiting ipinikit na ni Natasha ang mga mata at napagod siya nang husto sa ginawa nila ni Dark. Nang maramdaman ni Dark na tulog na ang nobya ay ipinikit na rin niya ang mga mata habang mahigpit itong yakap. Kahit sa pagtulog ay ayaw niya itong pakawalan. Inaamin niyang mayroon siyang phobia sa pagkawala ng nobya noon. Kapag nawawla nang matagal ang nobya sa kaniyang paningin ay kinakabahan agad siya. Pero alam niyang malalampasan niya rin ang ganitong damdamin. Isipin na lang niya na mahal siya ni Natasha at hindi nito kayang malungkot siya.

Dahil pinapangunahan siya ng takot sa tuwing tinatangka niyang umamin. No matter how strong his resolve to confess everything, the fear that she’d hate him to death always stops him. Narinig niya ang pagtawag nito dahil nasa pinto lang naman siya nakasandal. Pumasok kaagad siya sa kwarto dahil baka mag-panic attack na naman ito kapag hindi siya nakita. Nilingon siya nito nang marinig siyang pumasok. Her eyes are heavy with sleep. “Raziel?”

Ang katok sa pinto ay naglaho sa aking pandinig habang ang aking isip ay muling pinapanood ang kabangisan ng gabing iyon. I remembered the fear that gripped me that night, the fear that kept me silent. Walang alam ang mga magulang ko, patungkol sa nangyari sa akin sa gabing iyon. Sa takot ko ay hindi ko magawang ipagtapat sa kanila ang ginawang paglabas sa akin. Takot na takot ako, dahil iniisip ko na baka hindi nila ako paniwalaan, at baka ay ako pa ang kanilang sisisihin, kung bakit iyon nangyari sa ‘kin. The weight of my secret crushed me, and I felt like I was living a lie. I put on a mask, pretending that everything was fine, but inside, I was dying. The memories of that night continued

Pero ilang beses siyang sumulyap sa akin. Medyo malayo pa ang biyahe papunta ng syudad, pero hindi ko naman maramdaman na gusto kong matulog. There is something that keeps on bothering me, I felt bothered for an unknown reason. Fear is creeping on my system. Hindi ko alam kung bakit ganito ang pakiramdam ko. Something is really up. Pakiramdam ko ay may mangyayaring masama. But I don't want to overthink, baka napaparanoid lang ako.