Romans & histoires Festival Dances In The Philippines

It's already 11pm ,kaya pa naman. Pero wala pa rin nakakaagaw ng pansin ko.Umupo na lang ako habang tinitingnan ang lahat .They we're dancing in a wild rhythm .Meron pang naghahalikan na ata ,disgusting people dito pa talaga gumawa ng kalandian. Yung iba landian na kung landian ,bahala sila .Busy ako sa pag judge sa iba nang may maalala akong isang bagay.Bigla Atang nawala Si Avey

Alam ko rin na gusto niya ng dalagang Pilipina na maipagmamalaki ng angkan niya. Kagalang-galang. Respetado. At ako yon ngayon sa kabaliktaran—yong nakakasukang version ng babae sa party na ginagastusan niya taon-taon. Matingkad na pula pa naman ang dress ko dahil sinadya ko. Panlaban ng mga prostitute sa dance floor sa paningin ng mga tao dito. Yong hindi puwedeng iharap sa madla dahil malayo sa tradisyonal na babaing taga Quezon na simpleng t-shirt at pantalon lang, puede na sa party.

“1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, and 10! Happy Niyugyugan Festival!” Sabay-sabay na sigaw ng mga tao. Sayang wala si Ninang at Ninong. Busy kasi sila kaya hindi nakasama sa amin. Kami na lang daw. The sky is lit up by a sea of fireworks, as people celebrate the festival. Ang ganda ng kulay at nakakagaan ng loob habang pinapanood namin ang fireworks. I rested my head on Aragon's shoulder, and fiddled with his hand as if I were a little kid. I was delighted to have him accompany me on this occasion.

Hindi naman siguro sila seryoso. Nagpatuloy ang laro. May nag-dare kay Cassie na bigyan si Ethan, ang boyfriend niya, ng isang lap dance. Napakasarap panoorin. Inisip ko ang sarili ko na ginagawa ang parehong bagay kay Mr. Scott. Pumalakpak at nag-cheer ang lahat sa kanila. Hindi nagtagal, na-dare naman akong halikan ang crush ko, at walang iba kundi si Danny mismo ang nag-dare! May isang mapang-asar na ngisi na nakapaskil sa mukha niya. Akala ba talaga niya hahalikan ko siya?

Pakiramdam niya, matapos ang maraming taon mula nang isubsob niya ang sarili sa pagtatrabaho ay naranasan niya ang sinasabi nilang ‘time of your life’. MAGANDA ang ngiting tahimik na pinanonood lang ni Andrew si Lana at ang mahusay nitong pagsasayaw sa dance floor. “Dancing queen,” anas pa niya saka muling sinimsim ang wine sa kanyang baso. Totoo naman iyon. Hindi dahil sa napakaganda nito sa suot na simpleng red dress kaya nag-standout ito sa crowd. Kundi dahil mahusay talaga itong sumayaw.

Bahagyang lumuwag ang mabigat na atmospera sa pagitan nila. Pagsapit ng hapon ay nagsimula ang taunang Weekend Festival ng Baguio. May mga makukulay na banderitas na nakasabit sa bawat kalsada, may mga street performers, mga local artists, mga food stalls at samu't saring turista ang naglalakad habang masayang nagkukuwentuhan.

"Pambili mo pagkain. Ingat ka, bata! Salamat sa bulaklak." Umalis na ako sa pwesto ko. Namamangha ako sa nakikita kong mga teenagers na sumasayaw sa isang park. Nakapwesto sila sa harapan ng fountain at kitang-kita ko ang kagalingan nila sa pagsasayaw. Ibang klase. Sa school namin, tanging mga traditional dance lang ang pinapakita sa amin. Wala sa kaalaman namin na may ganyan palang sayaw. Sinarado ko ang mata ko at pinapakinggan ang ingay na napapakinig ko sa paligid.

ay isa lang papel na ginagampanan ko. Nagpatuloy kami sa paglalakad at tumigil sandali para panoorin ang mga traditional dancers sa gitna ng plaza. May mga batang tumatakbo hawak ang makukulay na ribbons, matatandang pumapalakpak sa tugtog, at ang hangin ay punong-puno ng amoy ng pagkain, alak, at kasiyahan. Ang totoo, mas totoo at buhay ang selebrasyong ito kaysa sa mga sosyal na events na pinupuntahan namin sa Pilipinas. Bumili si Damian ng korona ng bulaklak mula sa isang batang nagbebenta at maingat na ipinutong iyon sa ulo ko.

Tila ang bawat galaw, bawat ngiti, ay puno ng kaligayahan at pag-ibig naming dalawa. Pagkatapos ng mga tradisyonal na ritwal, nagsimula na ang masayang party. Ang buong dance floor ay napuno ng mga tao—mga kaibigan, pamilya, at pati mga high-profile na bisita ni Everett mula sa business world. Ang mga ilaw ay bumaba, at ang dance music ay bumilis. Nag-enjoy kaming lahat, na parang walang bukas.

Kahit minadali ang plano ay nagawa naman ito nang maayos ng staff. Pagkatapos kumain at makapagpahinga ay sumayaw pa sila ni Federico. Nasunod pa rin ang traditional dance na may pasabit na pera ang mga ninong at ibang bisita. Halos tatlong oras din ang iginugol nila sa party.