Novel & Cerita Philippine Ethnic Instruments

And who the hell care? But then Ken is an artist. Miyembro nga siya ng Artistic Collective Guilds in the Philippines. May sariing private museum, kaya kahit para sa iba, para sa akin ay hindi mahalaga, para sa kaniya ay precious ito at napakahalaga.

Sayawan sa aming b-baryo Orkistra ay nagkagulo-gulo Ang kanilang mga instrumento ay luma na at sintunado Ang drummer ay inuubo-ubo Hikain pa ang nagbabaho Saksoponista ay mga gago, Taga-turotot ay sira-ulo. Trampet ay kalawangin, barado at wala nang hangin Trombon ay yupi-yupi na rin ang taga-ihip ay bungal ang ipin Game na game na pagkanta ni mang Kulas habang umatras-abante at hindi mapirmi sa pagkakatayo.

Ipinakita nito ang tagiliran na may sukbit na itak o sundang sa bisaya. Bolo knife, itak o sundang- is a large cutting tool of filipino similar to the machete. It is used particularly in the philippines. Lalo na sa bisayas, dahil ito ang malimit na dinadala ng mga mag sasaka tuwing pumupunta ng bukid. Maraming gamit ang itak, katunayan nga ito ang naging unang sandata ng mga pilipino laban sa mga dayuhan na gustong sumakop sa pilipinas. "Para kang si Lapu-lapu kung pagmamasdan," biro ni Hannah kay Duwayne na sinamahan ng mahinang hagikhik.

Kuntento na ako sa kung ano ang mayroon kami ngayon. Muli kong iginala ang paningin. Nangunot pa ang aking noo nang mahagip ng aking mga mata ang malaking piano na malapit sa salaming bintana. Noon ko lamang din napansin ang guitara, pati ang isang set ng drums sa gilid. "Teka. Hindi naman mahilig sa musical instruments si Clyde kaya papaano nagkaroon ng mga ganito rito?"

ipinatong ko ang dalawang siko ko sa hita, saka nangalumbaba, "Ano ang hilig mong gawin?" Nag angat siya sa akin ng tingin, at nasilayan ko ang tipid na ngiti na nabuo sa kanyang labi, "Well," binaba niya ang tingin niya sa mga sanga na nakuha niya, "I know how to play the guitar, piano, ukelele, and even drums." Automatiko na umawang ang bibig ko, "Seryoso?! Ano, mucially inclined ka talaga?"

"Philippines." Muling tumunog ang musika. Walang senyales na matatawag si Andromeda pero wala siyang pakialam kung matawag man siya o hindi. Talagang ang kaniyang pokus kasi ay sa mga pagkaing kaniyang maiuuwi. Napapakagat-labi siya habang titig na titig sa mga pagkaing nasa harapan ng mga hurado. Tumigil ang musika at muling nagtawag ang host. "Thailand."

Tanong ko. "Yep, lahat ng musical instruments ay may alam ako pero sa pagkanta ay bukya ako diyan. Gitara lang ang nadala ko kasi mabigat na kapag dinala ko pa dito ang set ng drum ko." tumango ako sa sinabi niya. "By the way, bakit mag-isa ka lang dito? Nasaan na yung kasama mo nung pumunta ka ng Maynila. Hindi ko naman yun masyadong close. Sila ng pinsan ko ay mas magkakilala for sure."

“But this also means na may kasama siya bago siya namatay…” Huminto ang Jeep sa may tapat mismo kung saan madalas nagbebenta sila Junjun kaya naman nang bumaba kami ni Andrew ay namataan namin agad siya. “Ate Coral, Kuya Andrew!” Iwinagayway niya ang maliit niyang braso sa ere habang ang isa ay nakahawak sa mlaking bilao na naglalaman ng mga gulay; ang bilao ay nakapatong sa tuktok ng kanyang ulo.

Trivia: Fort Pilar was built by the Spaniards in 1635 and was named in honor of Nuestra Señora del Pilar, patroness of Zamboanga. Sunod nilang pinasok ang Fort Pilar Museum. Makikita dito ang apat na libong species of marine life ng Zamboanga, Basilan, at Sulu. Mayroon din ditong mga nawasak na bapor o kung tawagin ay shipwreck artifacts, mga pag-aaral sa mga lahi at kultura noong unang panahon (ethnographic materials including Yakan, Sabunan, and Sama tribes), mga musical instruments, gamit sa pangingisda, at mga gamit sa bahay. Lahat ng mga ito ay nagmula pa noong ikalabing walong siglo.

“Well, I say we end this meeting with some good ol’ Filipino hospitality!” Natapos ang pagpupulong na may matamis na ngiti sa kanilang lahat. Nang inihain ang mga Filipino delicacies—puto, kutsinta, sapin-sapin, lumpiang shanghai, at manggang may bagoong. Umaliwalas ang mukha ni Mr. Reynolds. “I’ve been waiting for these,” tawa ng matanda. “You’re spoiling me, Mr. Yu. I may not want to leave the Philippines anymore.”