Filipino Mythology Mga Nobela at Kwento

Tila nanuyot yata ang lalamunan niya matapos marinig ang mga iyon. "May baby niyon sa kaniyang sinapupunan. Ang kalaguyo niya ang ama ng bata na iyon. Everything is so vivid for my memory to remember every single event that had happened before. Ngayon kinakalap ko na ang lahat ng ebidensya para maipakulong ang demonyo kong ama pero dahil mas marami siyang connection sa akin lalo na mga taong halang sa pera. Naging napakahirap sa akin ang lahat, palagi niya akong nauunahan."

paliwanag na sagot ni Divine sa kanya. He licked his lips and said, "Imposible nga dati ang mga bagay na 'yon ngunit ngayon ay hindi na, Divine. Posible na ang lahat. Nangyayari na at alam mo 'yan. Ganoon rin naman ako sa totoo lang. Akala ko hindi mangyayari ang lahat ng 'to ngunit tingnan mo, nangyayari ngayon, 'di ba? Wala na ngang imposible 'yon sa totoo lang."

Pero sa kabila ng koneksyong hatid ng teknolohiya, hindi pa rin niyon nakakayang baguhin ang katotohanang dagat at bundok pa rin ang kanilang pagitan. Ang tanging pakunswelo na lamang niya ay ang malaman maayos si Celeste at masaya ito dahil nagawa nitong tuparin ang matagal nang pinapangarap. Pero sa kabila ng lahat ng iyon umaasa pa rin siyang minsan isang araw ay babalik ng Pilipinas si Celeste para ituloy ang legasiyang sinimulan niya sa kanilang pamilya.

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

Kapag wala si Sylas, binubuhos ko ang oras ko sa pag-aaral at minsan, kapag nasa mood ako, nagluluto rin ako ng dinner. Filipino food ang madalas kong niluluto. Adobo, sinigang, pancit—mga pagkaing nagpapaalala sa akin ng Pilipinas. Pero hindi dapat malaman ni Sylas. Ayaw niyang napapagod ako, lalo na’t buntis ako. Kaya naman, kasabwat ko ang mga kusinera at kasambahay namin. Kapag dumadating si Sylas, maayos na ang lahat. Walang bakas ng pagod o lutong galing sa akin.

"Hindi ako naniniwala sa mga diyos, mula sa mga nabasa ko, ang kanilang mga katangian ay katulad ng sa mga tao. Dapat ay mayroon silang dalisay na katangian, hindi tulad natin." Ngumiti si Maria, "oo, ang mga kuwento ng mga diyos at diyosa ay mga alamat lamang. Hindi pa napatutunayan kung totoo o hindi, hanggang ngayon ang kuwento na iyon ay nagsisilbing pampatulog lamang. Dati, gustong-gusto ng iyong mama kapag ikinukuwento ni nana ang mga kuwento ng mga diyos at diyosa kasama ang mga engkanto."

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Paano ito magiging seryoso? Kahit na nakatanggap siya ng mana mula sa kanyang mga ninuno na nagtulak sa kanya sa landas ng cultivation, hindi ba parang sobra naman ito? “Talaga bang umiral si Phanes, ang primordial being, na naghiwalay sa langit at lupa?” Nagkibit balikat si Yuno. “Tinatanong mo ako niyan? Hindi ko alam. Alamat lang iyon.”

Subalit hindi niya rin naman iyon isinatinig sapagkat hindi na magandang pakinggan. Bagama’t nagpapagamit siya kay Iab at pumayag na maging surrogate nito ay mayroong pusong Filipina pa rin naman siya. At ang mga Filipina ay mahinhin, conservative sa sarili at may takot sa Diyos. Hindi niya magagawang pagtaksilan ang minamahal na binata.