Beneath In Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Ang cheap. Nagsimula na ang Q&A. Tumayo ang mga batikang reporter, nagtatanong tungkol sa foundation, kung sino ang makikinabang, kung saan mapupunta ang pera. Paulit-ulit lang ang sagot niya. “For a new beginning.” “For a better tomorrow.” Mga generic na linyang kay dali sanang headline kung tutuusin. Pero para sa akin, hindi sapat.

Nag-inhale at exhale upang paluwagin ang bigat ng dibdib. Naramdaman ni Miguel ang marahang pagtapik ni Dave sa balikat niya. "We should go, Dave. Bukas ng umaga ay nakapangako ako kay Gabriella na uuwi ng Bulacan." matapos ang matagal na katahimikan ay saad ni Miguel. "So, where do we start?," tanong ni Dave. "Dumeretso na tayo sa bangko," deretsong sagot ni Miguel. "Then let's go."

Next: “Is this him?” malamig ang boses na tanong ni Cean sa bihag na nakaupo at nakagapos sa bakal na silya nang makapasok siya sa basement. Malawak ang basement kung saan mayroon jacuzzi at may ilang table na puno ng mga nag-iinuman. Mayroon ding maliit na stage kung saan may mga babaeng sumasayaw na n*******d at tila tukong kumakapit sa pole.

“We're near.” “Nasaan na tayo?” Ang mga puno na naaaninag ko sa baba ay hindi malinaw dahil sa kapal ng fog na nakikita ko. Medyo maulap din sa lugar kung nasaan kami ngayon. Parang Baguio lang. “We're in tagaytay, Elora.”

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Pakiramdam niya ay para siyang iginigisa sa sarili niyang mantika. “So… ayon sa science, attraction isn’t just about emotions. May biological basis talaga siya—like hormones, brain chemicals, at instincts. First is dopamine—ito yung pleasure hormone. Kapag andiyan yung taong gusto mo, parang ang saya-saya mo kahit wala namang dahilan. Kahit simpleng Hi lang niya, buong araw mo na good mood ka.”

I hissed, giving him a death glare. "And how about you? may alam ka ba sa akin para magsalita ka ng below the belt na katangahan? You don't even know my birthday--" "February 29," nginisian ko siya. Mukhang nagulat siya pero saglit lang, tapos ngumiti siya. "Nice, pero saang lugar ako pinanganak?"