Sa pagpasok sa mundo ng wika, talagang nakakaintriga ang pagkakaiba ng pangalan at pangngalan sa Filipino. Ang mga pangalan, tulad ng mga alaala ng ating mga mahal sa buhay, ay mga tiyak na tumutukoy sa isang indibidwal. Tulad ng mga pangalan ng mga tao, gaya ng 'Juan' o 'Maria', nakakabit ang mga ito sa ating pagkatao at kung paano tayo kinikilala sa lipunan. Ngunit ang pangngalan naman ay mas malawak na sakop. Saklaw nito ang lahat ng bagay sa ating paligid, hindi lamang tao, kundi pati na rin mga hayop, bagay at lugar. Halimbawa, ang 'pusa' at 'bahay' ay mga pangngalan na naglalarawan ng mas pangkalahatang konsepto.
Madalas na nakakalito ang dalawang ito para sa mga nag-aaral ng Filipino. Marahil dahil sa pagkakahalintulad. Pero sa tuwing inaabangan ko ang mga bagong palabas sa anime, na may sariling karakter na may natatanging pangalan, naiisip ko ang kahalagahan ng pagkakaalam sa mga terminolohiya. Ganoon din sa mga libro— paano pa nga ba natin maipapahayag ang ating nararamdaman kung di natin alam kung paano banggitin ng tama ang isang bagay? Hindi lamang ito terminolohiya, kundi sa mas malawak na antas ay nakakaapekto sa ating pakikipag-ugnayan sa mundo.
Minsan, naiisip ko rin na ang pag-intindi sa mga konseptong ito ay nagpapalalim sa ating pag-unawa sa kultura. Halimbawa, sa mga paborito kong anime na ‘Naruto’, ang mga pangalan ng mga karakter ay may malalim na kahulugan, na tila bumabalot sa kanilang mga personalidad. Ang pangngalan at pangalan ay hindi lamang basta salita, kundi mga simbolo ng kung sino tayo sa ating komunidad. Kaya naman, sa bawat pagbigkas ng mga ito, tila bumabalik tayo sa ating pinagmulan.