Filipino Psychology Novels & Stories

Worried na sagot ko. “Do you believe that? Filipinos are very family-oriented and loving. That is why they are saying that. I already told you, don’t listen to the people around you. Listen to your self… there’s a lot a women who can produce a child even they are in their forties. That’s why they’re saying that because they’re making their children an investment.” Ginagawa lang nila na investment ang mga anak nila. Malungkot daw kapag walang anak. Pero, nasa atin naman siguro kung paano maging masaya.

Wala ako sa tamang huwisyo para sumagot. "Alright, no need to answer my question. I will call my daughter, so she can assist you there. I guess she can understand you, are you a Filipina? She got her degree in the Philippines, so she know how to talk in your language." Sa sinabi niya'y napawi bahagya ang nararamdaman ko, sa totoo lang... kailangan ko talaga ng kausap. Kailangan ko ng taong pwede kong mahingan ng payo at making sa nararamdaman ko. Na-miss ko tuloy si Sugar at si Lawrence dahil sila lang naman ang nakakausap at nakakaintindi sa akin.

Shein na maayos ang kalagayan nito. “Thank you for everything Shein,” ani ni Smith na nakipagkamay pa sa kaniya. “Thank you for taking care of them,” lumingon si Smith kila Jelen. “I’m good to them because Jelen is a Filipino. I was adopted by a Filipino woman who stand as my mother. She’s good and caring that’s why I have soft spot to Filipinos.” Ani ni Smith sa seryosong tono. That’s the time that Mr. Shein concluded na Smith is a not the bad guy after all. Maaaring nanananakot ito, ngunit sa nakikita niya ngayon, alam niyang mabait ito.

How could he have such a fascinating aura? Kahit na nalilito siya ay tinuwid niya ang tindig at binalik ang pagiging mayabang. "I graduated from the University of the Philippines Diliman, one of the most prestigious schools for psychology in this country. Afterwards, I pursued my master’s degree abroad— specializing in clinical psychology at Harvard University. What's wrong with that?" "Are you sure?" kalmado nitong tugon. Nagtaas noo ito at mayabang na nagsalita. "Bakit mo ako pinagdududahan? Dapat ba akong magsinungaling sa ganitong bagay?"

Basta all I can say is Mali ito at hindi dapat ako magpadala sa patibong nito dahil just like what I've said Psycho knows how to act Napalunok naman ako ng ilang beses ng maramdaman ko ang ulo nito na ipinilig sa balikat ko Gusto ko siyang itulak but I can't dahil feeling ko pag gumawa ako ng maling hakbang o ng bagay na hindi nito magugustohan ay mapapatay ako nito.. Psycho is so dangerous dahil nga wala itong awa but I know Kane is not a Psycho dahil ramdam ko iyon, pero kahit na ganun ay hindi ko pa din kayang gumawa ng hakbang na hindi nito magugustohan..

saway ng prof nila. “My point is just this,” Atom continued. “We are Filipinos and we know Philippines better than the foreigners. We know the points and days when we are high and the moments and parts where we are low. We can devise more effective ways and more fitting solutions to our decade-long problems. We were just robbed the chance to do so, because if we did, we can be bigger and better than who we are now. You can think and be better than who you are now as well.” “Oh, I so hate that man!” madiing usal ni Mari nang maalala iyon bago siya tumalikod at mabilis na naglakad palayo sa canteen.

Nabosesan ko kaagad ito kaya biglang nagsalubong ang kilay ko. “Cali?” “Uh-huh.” Napaawang ang labi ko nang mapagtantong si Cali nga ito. Cali is my agent in modeling, he’s American Filipino. At base sa numerong ginamit niya pantawag ay narito siya sa Pilipinas! “And I’m finally here in Philippines. It’s good to be back! Aren’t you welcoming me?” “No.” I heard him chuckle. Close kami ng agent ko kaya ganito na lang kami ka-casual mag-usap. Lumaki siya sa Pilipinas kaya kahit papaano ay alam niya pa rin ang kultura rito.

May Multiple Personality Disorder ba ang lalaking ito? "Thanks for coming with me, anyway," muling sabi ni Phillian na umagaw sa pansin niya. Ang anyo nito'y naging seryoso nang muli. "May iisang public medical center ang bayan ng Contreras, at may dalawang volunteer doctors na pumapasok sa umaga. Walang tao ang center sa gabi, kaya kung may emergency ay diretsong dinadala ang pasyente sa Batangas. Nagkataong sira ang tulay na nag-uugnay sa Batangas at Contreras dahil sa nagdaang bagyo, at kung wala ang ferry ay hindi makatatawid ang mga sasakyan sa mainland. Hindi bumibiyahe ang ferry sa gabi, kaya kung wala ka ay baka... naghirap pa nang husto si Maricel hanggang umaga, at baka hindi nalag

I will not cover my bestfriend's addiction! I don't even know why I'm still staying here. Tapos na ang mga dapat na gawin ko pero mas ginusto ko na manatili pa. Maybe because I was exhausted with the air that the Philippines have. The toxicity in the Philippines suffocates me! Bigla pangsumusulpot si Papa sa condo para mangbulabog. Feeling close!

Itinuon ko ang atensyon ko sa labas nang bintana nang Taxi, kapansin pansin ang dami nang mga nagbago nang umalis ako nang Pilipinas, katulad nang pagbabagong nakikita ko ay ang dami nang naging pagbabago sa akin sa nakalipas na dalawang taon. "Kamusta na kaya......." ngunit agad ko iyong winaglit sa isip ko dahil dapat wala na akong pakialam sa kanya kahit na nga ba malaki ang chance na magkita kami ngayong nasa Pilipinas ngunit alam kong kayang kaya ko na siyang pakiharapan nang walang nararamdaman na kahit na ano, hindi ba isa iyon sa mga pangunahing bagay na ginawa ko ang sarili ko ang huwag makaramdam nang kahit na ano kay Ram, na alalahanin na isa lang ito sa mga bagay sa nakaraan na n