Filipino Psychology นิยาย & เรื่องราว

Nakita ko ang pagningning ng mga mata niya ng makita ang sulat ko. “Ay ma’am umayos na yung scanner ko, PSYCHOLOGY po ma’am!” “O, anong gawin natin sa psychology?” “Psychology is the scientific study of the human mind and its functions, especially those affecting behavior-” “Ma’am cheating!” nahinto sa pagbabasa si Aning ng biglang hinablot ni Geminina ang notebook na hawak ko. “Ms. Tagalolo wrote it for her,” napapikit ako. Narinig ko rin ang mahihinang mura ng mga kaibigan ko. Insaktong nagring ang bell.

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

I am really just a student and never became her ex-girlfriend. Napatango ako atsaka hirap na napalunok. "Hmmm...student." Napatingin ako kay Megan at pilit na iwinaksi sa aking isipan ang nakaraan na matagal ko ng piniling kalimutan. "Anyways, babe. This is Sabrina. My former english teacher when I was still in the Philippines." Awtomatiko naman na nanlaki ang dalawang mga mata nito dahil madalas ko siyang ikwento noon kay Megan.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

The combination of white, beige, and gold gives her the feeling that she’s part of a fairytale movie. Agad siyang umupo sa napakalambot na kama at inihulog ang kalahati ng kaniyang sarili. “This is my last day here in the Philippines.” She bit her lower lip and closed her eyes. Pinipigilan na tumulo ang luha na gustong kumuwala. Mariin siyang pumikit at umiling. Tulala sa kawalan habang inaalala ang araw na kasama niya si Clinton.

Hindi niya gusto ang ideya nito, hindi niya iyon magugustuhan kahit kailan. Natagpuan niya ang kanyang sarili na nagmamaneho sa isang kalapit na bar, isang lugar na madalas niyang bisitahin kapag gusto niyang kalimutan ang mga problema na tumatakbo sa kaniyang isipan. Tinawagan niya si Gabriel, at hiniling na makipagkita sa kanya doon. Alam niyang kailangan niya ng kausap, isang tao kung saan masasabi niya sa lahat ang kaniyang problema.

“Pero para sa akin, mas intriguing kung paano nakakaapekto ang mga teorya sa totoong buhay—yung mga sitwasyon ng mga tao sa paligid natin.” Nag-isip si Elaine ng saglit bago sumagot. “I see. I guess, yun nga ang nakaka-interes sa psychology. Marami kasing perspectives. At minsan, madalas, ang mga taong lumalapit sa subject ay mayroong sariling interes, may mga dahilan kung bakit nila ito gusto.”

Lancell? Tinitigan siya ng kaniyang professor at nagbiro, “Nakakaawa at hindi ka nag-aaral ng psychology.” Nahihiyang tumawa si Freyja. “Nililinaw ko lang ang mga bagay. Bibigyan ko lang ng malaking gulo ang mga pulis kung itutulak mo akong solusyunan ang murder case in real-life. At least sa mga sinusulat ko ay kontrol ko ng ginagawa ng mga murderer.”

Naninibago ako, kaya mahirap, pero first year pa lang naman kasi namin dito, siguro naman lahat ng neophytes dumaan sa ganitong klase ng anxiety. Sabi ng ilan, tapunan daw ang course namin ng mga hindi nakakapasa sa entrance examination, well kung alam lang nila, kung nararanasan lang nila na pinipiga ang utak namin at pinapasukan ng iba’t ibang theories na minsan out of this world pa, tignan natin kung sabihin pa nila na tapunan lang ang Psychology.

Isang napaka autoridad na forum. Maikli lang ang nilalaman ng post, all about the psychologist's impressive resume. Hindi na ako nag-alinlangan na pindutin ito. “Special psychologist for national peacekeeping forces and special operations, hmm sounds interesting.” Nagpatuloy pa ako sa pagbabasa. “I once provided psychological counseling for the son of President of this one country, and cured his son of his nightmare depression that lasted for ten years.” Napa 'O' ako ano kayang country iyon. Possible kayang dito sa Pilipinas?