Filipino Psychology Novels & Stories

Ayaw niyang magtalo sila at magiging dahilan ng pagiging palpak ng mga plano niya. They arrived at Apo Larry's house. His house is not that big but all of his family live here. They really value the old Filipino traits, the strong family ties. That's a unique Filipino culture that can be observed only in the Philippines. Also Filipinos are well-known for being hospitable. "Pasok na kayo, pagpasensyahan niyo na ang bahay ko, maliit lamang ito pero masaya kami," anang Apo Larry.

Social science talaga ang subject namin ng hapon kapag Friday, nakipagpalit lang 'yung prof namin sa Filipino para pulido na, at wala na kaming iintindihin pagkatapos. Madali lang naman daw ang exam namin sa P.E. dahil identification, multiple choice, enumeration, at true or false lang ito sabi ng prof namin. Karamihan ay mga terminologies. Kung magaling kaming mag-memorize, may chance pa raw na ma-perfect namin 'yung exam. Hindi ako gano'n kagaling sa pagkakabisa pero kinakaya naman. Kapag enumeration nga, gumagawa pa ako ng acronym para mas madali itong matandaan.

Akala niya mga sindikato, at gesture lang ang salute, gaya-gaya kung baga. "And they are your soldiers?" tanong ng ina ni Knox, tinutukoy ang mga nakikita niya. "Not all soldiers, Mom. Some of them, doctors, pearl technicians, oceanographer, I also have, Lawyers, CEO'S, Professors but these people are assigned to different countries where I have businesses." "You're creating your own nation," puna ng ina. "I am still governed by the Philippines, following the rules, with strong influences and a commitment to fair play. That's why this place is licensed. With my method, the Philippines will have a strong connection with many nations."

Hindi siya maaaring magkamali. Sikolohiya ang kanyang kurso sa kolehiyo at napag-aralan na nila ang tungkol doon. Mabigat man sa kanyang kalooban, sinubukan niya pa rin ang humakbang palapit. “P-Po?” Batid niyang halos madurog na ang kanyang tinig. Hindi siya makapaniwalang trinaydor din siya ng taong pinagkatiwalaan niya.

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.

sabi ko rito papalapit sa kaldero. "Pano naman ang magiging ipon mo n'yan?" tanong nito sa aking halata sa tono ng pananalita n'ya hindi pa din sa suportado sa aking naging desisyon. "Ayos naman po ang aking ipon, isa Nang magtatrabaho pa din ho ako sa Manila kahit sa maliit na karinderya sa umaga at sa fastfood chain naman sa gabi" sagot ko ditong nakangiti, pinapanatag ang kanyang kalooban dahil alam kong hindi s'ya panatag na makikipagsagupaan ako sa buhay Manila habang nag-aaral.

Matalinong tumingin ang ina ni Tyson kay Mariana, naghihintay na makita kung paano siya sasagot. Inangat ni Mariana ang kaniyang kamay at itinuro si Sean Drei. "Si Mr. Silva ay isang psychology doctor na kababalik lang sa Pilipinas. Marami na siyang nagawa at nakagawa na siya ng maraming kilalang thesis at teorya. Isa naman akong sikolohikal na counselor, kaya malamang ay interesado kay sa kaniya." saad ni Mariana.

That I have made someone happy today. "No, I have to pay you. For that wish of mine to come true. I must give you something back. You know, I'm quite superstitious, and I really believed that If I wished for something there must be a payment, a token of appreciation or anything I can give back. We filipinos called it, utang na loob," wika ko sa kaniya at ibinulsa ko nga muna ang bulaklak at ang cookie at agad na naghanap ng ATM machine sa paglingun-lingon.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Sala sa init, sala sa lamig just like what Filipinos mostly call it and I honestly feel lost in my thoughts. The doctor told me I have PTSD or Post Traumatic Stress Disorder na common para sa mga taong nakaranasan ng cheating gaya ko at nakita ko pa mismo nang harap-harapan ang panloloko niya. Aniya pa, it's mixed with chronic anxiety, depression, kasama na ang madalas na pag-iisip ng kung ano-ano na siyang nag-ti-trigger ng anxiousness and depression ko. It's normal for people like me she said to mistrust other people at iyong pakiramdam na parang mangyayari ulit at tila inaagaw na naman ako ng mga taong malapit sa akin.