Finish Line In Tagalog Novels & Stories

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Ashley The next time I opened my eyes, sina Art at Ms. Lalaine ang nakita ko. Agad akong bumangon. “Nasaan tayo? Ang event? Sino ang nandoon?” “Don’t think about it. Maayos na natapos ang event. Everybody enjoyed the party. Nandito tayo sa infirmary ng hotel,” sabi ni Ms. Lalaine. “You shouldn’t push yourself too hard, lalo at ganyan na may dinadala ka na pala.” Magkahalo ang pag-aalala at saya sa boses niya.

Nagsisinghapan ang lahat dahil do’n. Nang naabot ko ang finish line at mabilis na nilagpasan iyon. Hininto ko sa gitna si Zebby. Walang sumigaw sa pangalan ko bilang pagbati sa nakamit kong tagumpay kagaya nang lagi kong naririnig sa tuwing lumalaban ako sa karera sa Isla Fiji. Napatingala ako sa langit. ‘Nanay, Tatay, Manang Estrella, nanalo po ako sa ipinapangarap kong Grand Race. . .’

tanging utas ko. Nakaka hypnotized ang mga mata niya, parang ayokong tanggaling ang tingin ko sakanya. "Pag kinasal na tayo, ayoko makitang sinasaktan ka kahit pa ng pamilya mo. I won't let them, Lawliet, tandaan mo 'yan." That's the last words I heard from him bago kami nakarating ng Pilipinas. Lantang lanta akong bumaba dahil sa haba ng byahe, jetlag again.

Qway kung gusto mong matalo pwess ako hindi kaya please cooperate with me" bulong nito "Oh my god this can't be happen! sigaw ni trixie ng matanggal ang ribbon sa paa nito "i told you Ms.trixie it's not my fault ikaw nagsabe na hindi wag kong higpitan yung ribbon" saad ni andrei "just help me nalang Mr.Qway" saad ni trixie habang inaayos ang ribbon (ilang hakbang nalang malapit nakami sa finish line, pero hindi talaga magpapatalo si trixie kaya ang sarap niyang makitang competitive sa laro nato.)

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

Malamig pa rin ang simoy ng hangin dala ng mga puno sa tabing kalsada. Nang muli siyang tumingin sa unahan, natanaw na niya ang sunod na bahay. Nakalolokong ngumisi siya at inumpisahan na ang kaniyang plano. Mas nilakihan niya ang paghakbang na dalawang beses sa ginagawa ni Mhia. Kaunti na lang at mararating na nito ang finish line, pero hindi siya nagpatalo. Bago pa nito maabot iyon ay nakangiting tumigil siya sa harap nito. “I won,” walang puknat ang nakalolokong ngiting wika niya.

Tila naging slow motion ang paligid habang papunta kami sa finish line, nakakatuwa, ang saya-saya ng pakiramdam ko. Nang makarating sa finish line ay pinalakpakan kami ng mga nandoon, pati na si Ax. "Congratulations, kayo ang nanalo sa first round." "First round?" "Yes, mayroong tatlong rounds na lalaruin, today. And now, we will proceed to second round." "Ano ang second round?" "The Pinoy henyo round." "The fucking what?" si Austin ang napangiti saka namaywang sa oras na iyon.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Magka-pantay lang kami hanggang sa umabot kami but. "Finish! I won!"