Finish Line In Tagalog Novels & Stories

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

bakit parang ang corny? “Ang dami mong alam,” saad ko saka ko siya inirapan. Tumawa naman siya. Sabi niya, “Promise me first, saka ako lalapit. Baka kasi habulin mo na naman ako ng hampas,” aniya. “Isa!” “Promise—” “Dalawa!” Hindi na niya ako pinaabot pa sa pangatlong bilang dahil agad akong natahimik sa susunod niyang sinabi.

Tanong ni Kevin habang nakangiti ng malapad " 200 thousand" tugon ni Jacob " Deal" sabay sabay nilang sabi " Jason sino sa tingin mo ang mananalo?" Tanong ni Kevin, tinitigan ko ang mga sasakyan na nagpapaunahan sa finish line. Kasalukuyang nangunguna si number 6 nakasunod naman sa kanya si number 8 at iba pa, ang panghuli ay si number 10.

Halos lalabas na ang kuyukot nito sa iksi ng palda. 1/4 mile ang layo ng distansya mula sa starting line pabalik finished line. Ang starting line kasi finish line din iyon dahil iikot lang, at sigurado siya may dirty moves itong si Quentin katulad ng dati kaya handa na siya noon. Tumunog ang pito ng babae at bumaba ang flag nito, mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan niya at pumapatay ito sa sasakyan ni Quentin.

Finally, wala nang atrasan 'to! I'm so in love with you And I hope you know Darling, your love is more than worth its weight in gold We've come so far, my dear Look how we've grown And I wanna stay with you until we're grey and old Just say you won't let go Just say you won't let go Tumayo si Dan at saka ako hinalikan sa mga labi na buong puso ko namang tinugon. This is the best day in my life. Finally!

Magkalapitang tatlong nasa unahan kaya kailangang mabilis at maisunod agad ang isa pa. Napasipol si Dante nang maunahan siya ni Troy sa pagbaril sa huling target nila. Hindi pa rin talaga niya ito matalo sa bilis ng baril. Siya na ang nagsalita sa radyo upang bigyan ng go signal ang kasamahan. "Clear!"

"Gamitin nyo na po ang sasakyan bukas." "Sige," maikling sagot ni Manang Betty at tiningnan siya. Dumukot si Miguel sa wallet niya ng pera at inabot iyon kay Manang Betty. "Pambili nyo po ng makakain doon," aniya. Kinuha ni Manang Betty ang pera. "Sana ay makapunta ka, Miguel... kahit sa huling sandali ay masilip mo ang Mommy mo," may lungkot sa tinig ni Manang Betty.