Finish Line In Tagalog の小説・ストーリー

Bigla naman tumahimik sa riding arena at pinanood kung sino ang mananalo sa dalawa lalo na at nagpantay na ang mga ito. “Yes!” Napasuntok pa sya sa ere ng manalo si Niklaus. Kabayo nito ang unang nakatapak sa finish line kaya nakita nyang nakangiting itinaas nito ang horse whip na syang ginamit nito para mas lalo bumilis ang takbo ng kabayo nito nung malapit na sa line.

Finally, wala nang atrasan 'to! I'm so in love with you And I hope you know Darling, your love is more than worth its weight in gold We've come so far, my dear Look how we've grown And I wanna stay with you until we're grey and old Just say you won't let go Just say you won't let go Tumayo si Dan at saka ako hinalikan sa mga labi na buong puso ko namang tinugon. This is the best day in my life. Finally!

At dun natatapos ang activity na yun. "Now we're down to our last activity.. Oo, last na kasi late na din at nang makapagpahinga na din kayo. At ang activity na ito ay BIBLE RELAY RACE. We will be needing 10 participants for this game and gaya nga ng title ng activity, ito ay karerahan. May mga obstacle course kayong dadaanan hanggang sa makarating kayo sa board na ito dito sa dulo.

“Because you believe I can.” Nagpatuloy ang tour: • Tech booth for lights & fog entrance • Dancers na mag-oopening • Fireworks effect sa finale “andaming magagara na magaganap sakin…” sabi ni Calestine. “All that… for me?” “No.” Adrian smiled. “For us. Because tonight, the world finally knows you belong by my side.” Dinugtungan pa nito, naglalaro ang ngiti: “And also para matapos na ang illusions ng iba. Para tumigil na ang mga nagpapanggap na may pag-asa sa’kin.”

Hindi naman weird na may limits ako, diba? Naramdaman ko ang kamay ni Kael sa baba ko, pilit pinapaling paharap sa kanya. Nang muli akong tumingin dito, wala na ang mapaglarong ngisi sa labi niya. Nagkatitigan kami, walang umiimik sa aming dalawa. Pinasadahan ko ng dila ko ang labi ko, bahagyang binasa iyon. Bumaba ang tingin niya roon.

Para lang makakuha ng kaunting pera, sumama na naman ito sa mga bisita? “Bago ang laro ngayon,” tumango si Reyes at lumakad patungo sa malayo, “kita mo? Lahat ng kalahok, magpapakita ng tapang at lumangoy papunta sa finish line sa kabila. Kung sino ang makakuha ng glass ball, siya ang panalo.”

Magkalapitang tatlong nasa unahan kaya kailangang mabilis at maisunod agad ang isa pa. Napasipol si Dante nang maunahan siya ni Troy sa pagbaril sa huling target nila. Hindi pa rin talaga niya ito matalo sa bilis ng baril. Siya na ang nagsalita sa radyo upang bigyan ng go signal ang kasamahan. "Clear!"

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

"Gamitin nyo na po ang sasakyan bukas." "Sige," maikling sagot ni Manang Betty at tiningnan siya. Dumukot si Miguel sa wallet niya ng pera at inabot iyon kay Manang Betty. "Pambili nyo po ng makakain doon," aniya. Kinuha ni Manang Betty ang pera. "Sana ay makapunta ka, Miguel... kahit sa huling sandali ay masilip mo ang Mommy mo," may lungkot sa tinig ni Manang Betty.

nangingibabaw ang sigaw ni Jane at Mylene na para bang mga bata. “Malapit na si blue, nasa likod mo na pink!” sigaw din ni Issabella. Tumatalon pa ito sa sobrang tuwa. Kaunti na lang makakarating na finish line ang pink nang bigla siyang mahabol ni Blue. Nagtulakan pa ang dalawa at nagyakapan nang bigla silang sabay na nakarating sa finish line. Natahimik silang lahat. “Walang nanalo? Anong nangyari? Sinong nauna?” naguguluhang tanong ni Kayla. Hindi nila alam kung sino ang nauna sa finish line lalo na at sabay namang natumba ang mga ito.