Fire And Lightning 소설 & 이야기

Nahihinuha niyang gasolina iyon at mukhang hindi nga siya nagkakamali sapagkat nang kumislap ang apoy mula sa lighter ng lalaki ay bigla na lamang nagliyab ng buong kapaligiran. Ang bilis ng mga pangyayari. Nang pumihit siya paharap sa mga kasamahan ay mataas na ang apoy at ramdam na nila ang init na nagmumula rito. Maliban pang gawa sa kahoy ang buong kabahayan bagama’t mula sa matibay na narra ang ginamit dito ay hindi pa rin iyon nakaligtas sa naglalagablab na apoy, sa halip ay naging daan pa iyon upang lalong mas bumilis ang pagtupok dito.

Malakas nilang wika. At kasabay ng malakas nilang tinig ay ang pagsabog ng malakas na tunog at pagliwanag ng iba’t ibang kulay ng fire works. Ang langit ay nagliwanag at ang hangin ay napuno ng mga kulay at tunog ng pagdiriwang.

giit ni Jenny na nanggagalaiti sa galit. "Blazing flame of a Fire Lizard!" ani Jenny at nabubuo ang apoy na parang may sariling buhay sa kaniyang likuran. "Itigil mo na iyan! Tingnan mo ‘yung kagubatan, o! Sira na at sunog na! Masyado nang malaki ‘yung usok kaya please naman, o!" wika niya habang nag-iisip ng paraan kung paano matatalo si Jenny.

Besides, he's used to this. "Uh-hmm. It's one. We also use fire and electricity." he explained. Saglit nanatili ang katahimikan sa amin kaya naghari ang mga humuni sa paligid. Ngayon ko tuloy hinahanap ang pagiging madaldal ni Jiro. Kahit na may liwanag galing sa bulaklak, the darkness ahead of us is still alarming. Samantalang wala naman nagbago sa reaksyon ni Jiro, mukhang sanay na sanay na talaga sa pagtahak ng madilim na lugar na 'to.

Lahat ng mata’y nakatutok na sa kastilyo. Pagputok ng unang fireworks, sabay ang hiyawan ng mga tao. Isa-isa pang sumunod ang iba’t ibang kulay na fireworks, kasabay ng mga naggagandahang dancing fountains. Ang mga ilaw ay tila sumasayaw sa musika, at bawat galaw nito ay nakakabighani.

Ito ay isang espirituwal na apoy na maaaring puksain ang mga tumakas na espiritu. Sa pamamagitan ng pag-alis ng kamay ni James, agad na pinalibutan ng apoy ang itim na hamog. Sa sandaling dumating ang dalawa Sa pakikipag-ugnay sa isa't isa, ang itim na hamog ay sumabog sa apoy. Isang nagngangalit na apoy ang nag-aapoy sa hangin habang tumunog ang mga hiyawan ng sakit. Makalipas ang ilang sandali, naglaho ang mga hiyawan, at unti-unting napatay ang apoy.

sigaw ni Brayan, habang binunot na ni Brayan ang Lightning Magic Sword, at mabilis na tinaas ni Braya ang Lightning Sword at nag Recharge ito para sa pag hahanda nitong pag atake, Kaya nang umalis na ang mga tao at tanging mga tauhan nalang ni Westly Brilliones ang Natitira, dito na pinalabas at ginamit ni Brayan ang lightning Thunder Storm magic, “Lightnin Thunder Storm” Booom Boom….. Isang malakas na Liwanag ang bumaba mula sa kalangitan,

Bumulusok sa akin ang napakalaking fireball na bawat nadadaanan ay umaapoy. Sinalag ko ang atake niya sa pamamagitan ng pagpapakawala ng malakas na lightning blast. Nagsalpukan ang aming mga atake at nag-aagaw ang itim at pula sa buong paligid. Sa pagitan ng nagsasalpukan naming kapangyarihan ay kumakawala ang marahas na hangin na nililipad ang aking buhok.

Ramdam na niya ang init dahil lalong lumalaki ang apoy dahil sa mga gamit . '' hold on Faith makakalabas tayong ligtas '' paulit ulit niyang sinasabi habang pilit tumatayo at buhat parin si Faith .Dahil malapit na ang pintuan nagmadali siyang lumabas at sakto naman may mga fireman na akma sana puntahan sila . Binuhat nila si Faith at siya naman ay inalalayan ng isa sa kanila .

he chanted and the clear skies immediately turned dark and grey, the thunders roared and in just a blink of an eye, lightning struck down, creating forest fire. Merlin stood in the midst of all this chaos with his eyes glowing a bright crimson and a ghost of a smile plastered on his lips. Screams of terror and agony were like music in his ears and though distant, he still felt his chest blooming in ecstasy, knowing that the damage he's done exceeded his own expectations. Meanwhile, it was the signal for their knights to stop slacking and start moving— Captain Favian led the entire army for their frontline while Sir Guischard's group would stand on guard and remain by his side.