First Year Novels & Stories

Taon na halaga ng pinsala. Marami akong na miss na bagay. Ang kanyang unang salita. Ang kanyang unang lakad. Unang araw niya sa paaralan. First time niyang magsabi ng nanay. Na miss ko ang kanyang unang kaarawan at ang mga mula noon. Paano ako makakabawi diyan? Paano?

Pake ko ba sa speyleng o pronouncing nyan! "Class may bago kayong kaklase." Wika ni Ma'am Reyes. Maygad ma'am, alam namin. Alangan namang bagong teacher diba... "Can you please introduce yourself ijo." Inuutusan nya ba yong bago naming kaklase? Kapal ng mukha ni ma'am ah! "Hello, good day everyone! I'm Joshua Madrigal, 17 years old." Pagpapakilala nito.

halos mautal ako nang tanungin iyon kasi wala akong nakita na babaeng dumidikit sa kaniya noon. Baka e gawa-gawa lang niya ito. Pero bakit naman siya magsisinungaling samin? “1st year at matagal na niya itong mahal.” Sabi niya. 1st year? Kung ganoon, bata pa samin? “Pero bakit ang sweet niyo?” tanong ni Normi.

Page 6 Eclair's P.O.V Araw ng Sabado. Siyempre may pasok kahit Saturday. Akala ko nga kapag nag first year ka sa kolehiyo, petiks ka lang, eh. Hindi pala. Walang pahi-pahinga kapag na sa Hojas University ka. Walang awa mga titser dito, tipong iitim talaga mga eyebags mo sa kapupuyat mo sa modules at homework mo.

Isang beses palang naman eh, besides, hindi nagfo-focus ang campus sa attendance. At isa pa, hindi naman na literal na first day ng pasukan ngayon. Pinilit kasi ako ni Lolo Sevastian na pumasok kahit na ilang weeks nalang ang natitira para sa school year na ito. Pero syempre, first time nila ako makikita. Sinong baliw na estudyante ang mag-eenroll kung kailan patapos na ang school year? Malamang ako.

“Pasensiya ka na ha. Okey lang naman kung mauna ka na. Kaya ko namang maglakad papuntang school.” “So, ganoon na lang ‘yon?” “Oo ano ka ba? Kung hindi mo na ako mahintay e di huwag mo na lang akong hintayin.” “Sige. Hindi na lang muna kina hihintayin. Nakakapagod kasing maghintay lalo parang wala naman na talaga akong mahintay.” “Kaya sinabi ko noon sa’yo pa, first year tayo na hindi mo na ako hintayin pa. Ikaw lang itong mapilit e.”

Napanguso ako habang gulong-gulo sa kung ano ang uunahin sa mga assignments ko. Geez! Being a college student is really hard. I am now a 1st year in college, taking business administration. Two years have passed and so many things that happened in the last two years. Blake and I are getting stronger. Akalain mo 'yon, sa loob ng dalawang taon kami pa rin.

Mukhang malaking importansya sa kanila ang mga first year. "And in addition to that, we made a slight changes with the curriculum of the academy. The new rule is, there will be a one time courtesy in each student to change course." Saad nito. Bigla naman nagkaroon ng ingay ang buong klase. Pati ako ay napasinghap din! Akalain mo, may one time courtesy pang nalalaman ito! So pwede pa la akong makalipat? Yehey!

Natawa naman ako nang maalala ko 'yon, loka-loka talaga 'yon. Sumakay ako sa isang taxi at sinabing sa UST ang punta ko. Medyo ma-traffic na sa daan dahil sa mga sasakyan dito, ngunit hindi ako nag mamadali dahil maaga pa naman at malapitan lang naman dito ang university na 'yon. Alas otso ang first period ko, at kinakabahan ako dahil sa hindi malaman na rason. First time ko kaseng pumasok sa ganitong klaseng paaralan, parang hindi naman nababagay sa 'kin 'to? Isang dukha akong sanay sa putikan, 'di ko kayang sabayan ang mga taong ganito. Na unang kita mo pa lang ay sumisigaw na ng marangya ang kanilang datingan.

First year college lang ang naabot niya at napahinto siya dalawang taon. Bukod doon kulang siya sa papeles, halos wala siyang ID na magamit. Nagpasya siyang umuwi, saktong nag-vibrate ang phone sa bulsa niya. Kasalukuyan pa siyang tumatakbo. Dinukot niya ito, at sa hindi sadya, may nabangga pa siya. Binaliwala niya iyon kung sino man iyon. Tiningnan lang niya kung sino ang tumawag at iyon ay si Mark Sansmith. Narinig pa niyang may sumigaw na, "Miss!"