First Year Novels & Stories

Hindi dahil wala itong kwenta, sadyang ayoko lang talaga na nireregaluhan niya ako. My first year in high school was boring. Kung hindi lang para sa diploma ay hindi ako papasok araw-araw. Nawalan ako ng interes sa pag-aaral nang marealize kong tinuturo lang paulit-ulit ang mga lesson sa bawat grade. I just thought that maybe it's for those students who easily forget their knowledge.

Ito ang nagbibigay ng direksyon sa buhay ko kaya hangga't maaari ay pinipilit kong mairaos ang pag aaral ko sa kabila ng lahat ng hirap. "At saka, first year ka palang naman. I'm sure pag tumigil ka kahit isang taon at nag focus sa pagtatrabaho dito ay malaki ang maiipon mo. Sapat na siguro para hindi ka mamroblema sa tuwing may bayaran sa school niyo."

Malapit ko nang maabot ang pangarap ko. Pagdating ko sa campus, halos hindi ako makapaniwala. Ang daming estudyanteng pumipila. Halos lahat may hawak na resibo at form, pare-parehong kukuha ng bagong uniform. Karamihan babae, ‘yung iba naman mga lalaki na naka-nursing uniform na rin. ‘Yung iba kasi, lalo na ang mga first year college ay maaga ang pasukan.

Hindi kasing nakakapagod tulad ng first year, pero mas mahirap ang lessons. “Congrats, girl!” sigaw ni Lianne. Halos yakapin ako sa labas ng exam room. “Tuloy ang laban next year.” “Congrats,” dagdag ni RJ, sabay abot ng fries. Oo, tuloy ang laban. Sa org, mas naging aktibo na rin ako. Tinuruan ko ang mga bagong first years kung paano mag-transplant ng seedlings, paano mag-mix ng compost.

Tumango ako bilang sagot. Sabay kaming napabuntong hininga, kaya naman nagkatinginan kami at parehas na tumawa. Mahirap pala mag adjust from highschool to College. Napakalaki ng changes. Naninibago ako, kaya mahirap, pero first year pa lang naman kasi namin dito, siguro naman lahat ng neophytes dumaan sa ganitong klase ng anxiety.

Hindi man madali pero pagtitiisan na lang niya. Hanggang ngayon ay hindi niya makalimutan kung paano at anong nangyari sa mga estudyante niya ngayon sa first year. Sa first year students kasi itinuturo ang basic bodice pattern at skirt pattern. Sa paggawa ng pattern tudo ngiti at tawa pa ang mga estudyante niya pero no’ng nagtahi na ay halos iyakan na nito ang mga tatahiin, hindi raw nila kaya.

Hindi ako katulad nila na active sa mga laban. Simpleng basag ulo lang ako. Natatandaan ko na minsan ko ng nakita noon si Flame ng bata pa ito. Batang bata pa siya ng panahon na ‘yun. Pero tingin ko nasa unang taon ito ng high school, at ako nag aaral ng first year college. Hindi ko tanda anong taon, natatandaan ko siya pala ngiti naman pero nandun pa rin ang pagiging malamig nito tumingin sa mga tao.

Kailan nga ba nagsimula ang lahat? Naalala niya. Noong first year sila, nahuli niya si Neela na inaapi ang isang mahirap na estudyante. Agad niyang pinagtanggol ang babaeng iyon at hinila palayo mula kay Neela. Humingi ng tawad si Neela noon. Nangako itong magbabago at nakiusap na huwag sabihin kay Jeston ang nangyari.