Freshman Year Novels & Stories

“You are late for your first subject.” “Po? Iyong first subject ko po ay sa hapon pa po dahil ngayong umaga ang orientation.” Kumunot ang noo ng matanda na tila ba purong kahibangan ang sinabi ni Tempest. “Anong orientation na sinasabi mo, Miss Williams? Ang orientation ay nagaganap lamang sa unang semester ng school year para sa mga freshmen. Though you are indeed a freshman, second semester na ito. Patingin nga ako ng schedule mo?”

Bulong nya sa'kin at nag-umalpas naman ako. Umatras ako papunta doon sa first year at yumakap dito. "Wala akong pakelam, wag mo nga kong hawakan na para bang ayos na tayo." Sabi ko at siniksik pa ang mukha ko sa leeg nung first year. Naramdaman kong hinila ako ni Ailan palayo kaya naman mas hinigpitan ko ang pagkakayakap ko dun sa first year.

Nang makarating kami sa tapat ng University ay sabay-sabay din kami bumaba. "Ate dito din po kayo nag-aaral? Siguro po Senior na kayo, mga freshmen pa lang po kasi kami," excited na tanong ng isa sa kanila. "Hindi ako Senior dito, sa totoo lang, mag-e-enroll pa lang din ako gaya ninyo freshman din," medyo nahihiya kong sagot sa kanila.

Magiging malapit kaya sila sa isa't-isa? Ilang minuto lang at nag-umpisa na ang orientation para sa mga first year na katulad ko. Tinalakay lang doon ang: Promote engagement in college traditions to build community, communicate orientation expectations and benefits sa campus and about sa mga club na sinalihan namin. Umabot din iyon ng isang oras at kalahati dahil sa mga tanong ng ibang estudyante.

“Meaning, you shouldn’t be feeling the elemental auras of freshmen and sophomores, unless they are upperclassmen.” So much for my first day… ***

Syempre, hindi hinayaan ng mga pating na nasa second year at third year ang mga bagong estudyanteng babae na parang kumpol ng mga isda sa ilog na naghihintay na mangisda ng mangingisda. “Hello, maganda. Ang gusaling ito ay ipinagmamalaki ng departamento ng Engineering. Pwede kitang samahan para ipakita ang paligid kung gusto mo, para hindi ka maliligaw." Sabi ng isang second year student mula sa Engineering department sa isang magandang babaeng freshman. Bumaling ang babaeng freshman sa lalaking estudyante na nag alok na ipakita siya sa paligid ng unibersidad. At ng makita niya ang mukha nito, namula siya ng husto.

Pagkatapos ay nakakita sya ng taong babarilin sana ito pero hinarang nya ang kanyang sarili. Natigilan sya. Naaalala nya ang lahat at naaalala nya rin ang tagpong ito. He was 2nd year highschool and Jveo's in 4th year. First day of school, first year college na sana ito pero bumalik itong muli dahil daw bored ito kapag wala siya.

Humans are more than dangerous than us. Tungkol sa sistema naman ay parang mag-aaral lang naman kami ngunit sa panghuling taon namin ay malalapit na kami sa kapahamakan. Ang sistemang ito ay para sa lahat na maglalabing-walong taong gulang o labing walong taong gulang na sa taon na ito, kahit hindi ka pa labing walo nang sunduin ng mga persona na galing sa akademya ay dapat ka ng sumama, sadya lang na tuwing magbubukas ang paaralan sa mga first year ay siyang kaarawan ko naman.

Hindi naging ordinaryo ang umagang iyon sa Bulacan State University. Maaga pa lamang ay usap-usapan na ng halos buong campus ang balitang may isang bagong transfer student na darating. Hindi iyon karaniwan, lalo na't nasa kalagitnaan na sila ng semestre. Kadalasan, sa simula lamang ng school year tumatanggap ng mga bagong estudyante ang unibersidad. Kaya naman maging ang mga professor ay nagtataka.

Limang minuto na lang ang natitira pero wala pa 'yung prof namin, nakasarado pa ang aming silid kaya nakatayo lang ako sa harapan ng bukana nito. Madali lang naman mawari kung old student na o freshmen ang isang mag-aaral. 'Yung mga dati ng mag-aaral sa Unibersidad, required silang pumasok ng nakauniporme kahit na sa unang araw pa lang habang kaming mga bago pa lang ay okay lang na naka-civilian.