Fixing A Broken Heart Novels & Stories

"Pagkatapos mong makipaghiwalay sa kanya ay pumunta siya ng ibang bansa?" "Oo at nang bumalik siya ay hindi niya na ako gusto pa. Buong akala ko ay hindi magbabago ang nararamdaman niya para sa akin kahit ilang taon pa ang lumipas pero nagkamali ako." "Kapag nasaktan ang puso, asahan mong magbabago ito. It could be fall in love with the same person but it could be not too," saad ko sabay sandal. "Our hearts did the same thing, we didn't fell in love with the same person in our past. We chose to love the person we just met after the painful heartbreak we had been through. It takes two broken hearts to heal each other's wounds," dagdag ko pa. Napasipol naman si Crystal habang ngiting-ngiti lan

“Sasha, I’m sorry. But I already made this clear to Red. Sinabi ko na sa kaniya na wala na talagang pag-asa pa para sa amin. I already let him go years ago. Ilang beses ko na rin siyang tinutulak palayo, but… but h-he’s so stubborn that he won’t listen to me--” “Because your actions speaks the otherwise! Sinasabi mong pinapalayo mo siya sa ‘yo, but you’re doing the opposite! Your actions are inviting his broken heart to come back to you. Kaya paano ka niya tuluyang makakalimutan kung palagi siyang umaasa sa mga kilos mo?” Napahilot ako sa sentido. Indeed, a broken heart is a stubborn heart. A broken heart refuses to believe the reality and chooses what it wanted to believe.

I needed to be able to forgive myself so that I can genuinely fix myself moving forward. Lahat kami ay may mga pagkukulang at maling nagawa sa isa’t-isa, kaya sapat nga ba na dahilan iyon para tuluyan namin na wasakin ang buhay ng bawat isa? Will this be another revenge story? No, I won't let it be. I am standing up for our broken hearts and taking the chance that I have to fix things. Hindi man namin lubos na maibabalik ang buhay namin, magagawa naman namin na ayusin at itama ang lahat.

Masakit man na hindi siya ang pinili ko, pero 'yon lang ang paraan upang makabawi manlang ako ng utang na loob ko sa kanila. God... I hope, you will heal my broken heart... Heal me, God. Heal me fast...

For the very first time, naiintindihan ko na. "You question everything, every moment, every word exchanged, every promise made. You wonder if you could have done something differently, if you could have been better, loved harder, been more understanding. But sometimes, no matter how much love you pour into something, it's just not enough to mend what's broken." he stopped for a minute and shrugged. "And so, with heavy hearts and tears in your eyes, you make the agonizing decision to let go. It feels like ripping a piece of yourself away, leaving behind a void that seems impossible to fill. But deep down, you know it's the right thing to do, for both of you."

Tinulak ko siya ng lumapit pa siya sa akin, tuluyang naglalandas ang mainit kong luha sa aking pisngi. "Oo nga e..yung nga! Nakakainis kase..kahit nagpapanggap lang tayo, hindi ko maiwasang isiping baka espesyal din ako sayo. You always makes me feel so special then after that you'll drop me again. Ismael ano ba talaga? Nahihirapan din akong mag adjust! Ginagawa ko lang ang trabaho ko pero bakit naman..pinapahirapan mo ako?" I sobbed. Hindi ko na matandaan kung gaano katagal ako muling umiyak ng ganito, my heart throbbing too much. Ang sakit sakit na parang hindi na ako makahinga ng maayos.

Siguro nga ay ito ang paraan na binigay ng Diyos sa kan’ya para makatakas sa gulong ginawa niya—even if it meant breaking her own heart, even though it was Estevan’s heart she was supposed to break. Pero gano’n na rin, ‘di ba? Sa pag-iwas niya rito, siguro masasaktan din naman si Estevan? Mahal na rin naman siya ng lalaki, ‘di ba? Maybe it’s more than enough to also break him.

he then chuckled. Marahan akong umiling, he has a point, pero para sa kagaya kong nag mo-move on palang sa sakit at pagka bigo ay hindi yata kayang yakapin ang prinsipyong iyon. You don't need someone who could easily mend your broken heart in an instant. It takes time and courage to bring back the pieces again. "Ah, okay na ako. Hintayin mo nalang ako dito sa labas." Sabi ko ng marating namin ang comfort room.

Nalaglag ang mga luha ni Cressida, dahan-dahan, parang bawat patak ay may kasamang alaala ng mga gabing iniyak niya. “Do you have any idea,” bulong niya, “how much it hurts to love someone who keeps breaking your heart?” Lumapit si Arcturus at marahang hinawakan ang kanyang mga pisngi. Hindi siya lumaban, pero hindi rin siya nagpaubaya. “Then let me try again,” mahina nitong sabi, halos isang paghingi ng tawad. “Let me fix what I ruined.”

Ganitong-ganito kabilis at kalakas ang tibok ng puso ko nang una kaming magkakilala noon sa palengke, at noong araw na inalok ko ang sarili ko sa kaniya na maging fubu niya. Ganito rin kabilis ang tibok ng puso ko noong ikasal kami, pero ang lahat ng iyon ay nasa nakaraan na. Sinaktan niya ako para sa babae niya at hiwalay na kami. You can never fix a broken glass. Ganoon din ang puso ng mga tao. Kahit anong effort ang gawin upang maayos ito, hindi na babalik sa dati ang lahat.