Foolish Heart Novels & Stories

*Pak* Bigla nya akong hinampas. "ARAAAAY! Bakit mo'ko hinampas" Ma's lalo itong umiyak ng Malakas. "Waaaah Masakit na nga itong puso ko tapos my gana kapang arasin ako." "Di naman kita inaasar, nag alala nga ako sayo dahil sabi mo my sakit ka sa puso." "Ang slow talaga nica, wala akong heart failure sniff sniff" "Sabi mo kanina Masakit mo. Ano ba talaga Debby diretsohin mo na ako."

Oh, ito'y lilisan na ako Mga alaala'y ibabaon Kalakip ang tamis ng kahapon Mga gabing 'di namamalayang oras ay lumilipad Mga sandaling lumalayag kung sa'n man tayo mapadpad Bawat kilig na nadarama sa tuwing hawak ang iyong kamay Ito'y maling akala, isang malaking sablay While my fingers are playing the strings, I swayed my head and felt the song that I sang.

Na para bang sapamamagitan non ay maipaiintindi nito ang mga gustong sabihin. "You did everything wrong from the moment you made that girl your girlfriend!" Singhal nito. "The girl you are hating has a name Mom and her name is Andrea and she is my girlfriend whether you like it or not!" Singhal ko din dito. Para kaming magkalayo dahil sa mga sigawan namin. Pero hindi ko alintana ang bagay na iyon dahil sa bahay na ito walang pakialam ang mga tao hanggang hindi sila ina-allow na makialam.

Go ahead and sting me with your lips, Cos you're just about to kill me. Won't you set me free. But give me one more glance as you walk away… Smile like everything's gonna be ok. When I'm needin' you again… I'll see you in my head, I'll remember as if everything's always just the same... I know that I've been cruel in my selfish ways, I'm looking like a fool in the end. I'm sorry if I hurt you, oh baby, Baby please just talk to me. Lookin' like a fool.

Eyes full of love. Game na ba? Ano na? Sure na ba? Sige na Ang ayoko lang naman ma-feel out of place Game na ba? Ano na? Sure na ba? Oo na I was so sure that day... I was so sure to confess and break everything. But I was a fool, seeing you with her break my innocent heart. Wala ng bawian mamatay man Period no erase No no no no no oh oh No no no no no oh oh

Hindi ko siya maintindihan. "Let's have a deal, Luna!" Agap niya. Lumayo ako sa kanya. Iniiwasan ang mga mata niyang nagpapaamo sa akin. "Our heart doesn't always love the right people at the right time." Pagsusumamo niya. "P-Pero bakit sa hacienda? B-Bakit ganoon kayo? Mahal mo siya diba?" Pinigilan ko ang maiyak. Love is a blind and foolish. Papahirapan ka nito kapag nalaman niya ang tunay mong nararamdaman.

Gaya niya rin. Malinaw naman noon ang kanilang usapan, bawal silang mahulog sa isa’t-isa. Kaya lang, may ibang plano ang kanyang puso. Ngayon siya naniniwala na kahit kailan pala, hindi mananalo ang isip sa puso. The heart wants what the heart wants no matter how deceitful it is sometimes. Kaya wala na isyang magagawa sa bagay na ‘yon kundi tiiisin ang sakit ng isang pag-ibig na alam niyang wala namang kahihinatnan sa huli.

Something is off with my heart and I'm not that stupid to not know what is happening to me "Date?" He gave me a boyish smile and my heart thumped like a fool because of that, pasimple ang ginawa kong paghinga upang kalmahin ang tibok ng puso ko. I'm afraid that Neon could hear my heart beat "Parang nasasanay ata tayo Sir." Sarkastikong saad ko ng tuluyan kong mapakalma ang sarili ko. Dating Neon is not a bad idea but not good either... Masyado pang komplikado ang buhay ko para hayaan kong may pumasok sa mundo ko ngayon.

Hindi naman dahil magaling ka sa kama. Hindi yun. "Two." Hindi ko makakayang pakawalan ka sa puso at isip ko pero I will try hard para lang mawala ka dito. 'turo ko sa isip at puso ko.' This is so frustrating. Bakit ba kasi ako napamahal sa yo. Bakit mo hinayaang mahalin kita. Huminga ako ng malalim. I need to do this. I need to start again. To start something new in my life.

Iyon ang mukhang gusto kong manatili sa aking isip. Nang inihatid namin siya sa huli niyang hantungan at pinapatugtog ang paborito naming kanta na FOREVERMORE kaya naman lahat ng magaganda at masasaya naming alaala ay nagsibalikan kung kaya’t walang patid ang aking pagluha. Hindi na ako napagod sa kaiiyak. Nang pinakawalan ko sa ibabaw ng kabaong niya ang hawak kong pulang rosas ay nagpaalam na rin muna ako sa kaniya ngunit hindi ng aking pagmamahal. Hiniling ko sa Diyos na sana kung nasaan man ang Baby Cindy ko ay masaya na siya at makapagpahinga na siya nang tuluyan dahil deserve niya iyon. Hindi masama ang Cindy ko. Nagkataon lang na may sakit siya mentally na siyang nag-trigger para magi