Foolish Heart 소설 & 이야기

tanging sagot ni madam. Normal lamang ang tinig ni Faye at halata sa boses niya na sa kanilang tatlo si Faye ang mas cheerful kagaya ni Alisha. Si Ma'am Flare namin ay nakakakilabot, paano niya nagagawa na maging mahinhin at the same time may awtoridad sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya. Habang si Sir Aciaean naman ay nababakas sa boses ang pagkasungit nito at ang pagiging matigas nito and at the same time ang nakakatakot din ang titig nito parang isang lion na handa ng kainin ang kaniyang prey. Pagkaalis ng mga anak ni madam ay humarap ito sa amin. "Thank you for welcoming my childrens, I apologize for my son's behavior. He's don't like it when people don't agree with him."

A girl who gave. A Touch on my Heart.

Hinawakan nito ang kamay niya at kinuha ang tasa roon. "I don't want to hurt you, Tristan. I wish I could prevent all the heartaches. I'm sorry for choosing my sister's happiness than mine. I'm sorry for choosing her over you. Akala ko kasi . . . akala ko totoong mahal ka niya kaya nagparaya ako or maybe she can love you as much as I do. I'm sorry for letting you go, Tristan."

Dahan-dahang dinilaan ni David ang gilid ng bibig niya kung saan siya nasampal, tapos malamig na tanong: “Ma, anong problema mo?” Simula bata pa siya, perfect image si Felinda sa paningin ng mga tao. Single mom na classy, matatag, maayos. Marami ang naiinggit sa kanya—lalo na't napalaki niyang mahusay si David. Pero si David lang ang nakakaalam: sa ilalim ng image na 'yon, isang babaeng wasak dahil kay Rafael. May matinding control issues, manipulative, and emotionally unstable.

Maging ang puso ko at buong katawan ko ay apektado. Nagkatinginan kaming lahat ng marinig na tumunog ang selpon na nasa center table lamang! Dali-dali ko itong kinuha at maging sila ay nakiusyuso na. Ngunit, agad rin kaming nadismaya dahil smart lang pala ang nagtext! "Smart lang pala.." malungkot na saad ni Queenette habang nakapangalumbaba.

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

Ang tanging laman ng puso niya ay ang sarili niya. Isang baliw. Isang halimaw. "Lumayas ka." Pinilit niyang punasan ang luha at sinupil ang damdamin. Walang saysay ang pagiging emosyonal sa harap ng taong walang puso. Isinara niya ang pinto, hindi man lang siya nilingon. --- Pananakot ni Adam "Isabella! Akala mo ba mapipigilan mo ako ng isang pintuan lang?"

Pero hindi din magpapadaig sa tikas ng katawan at moreno nitong kulay. "Hay! hirap spelingin ng puso kung sino pa nagmamahal sa 'kin hindi ko maibigan. Samantala 'yung lalaking galit sa mundo 'yon pa ang gusto ko. Ang hirap turuan ng puso." Naiiling na lang siya sa kanyang mga naiisip. Kinuha niya ulit ang picture sa loob ng envelope muling tinitigan ang dalawang litrato.

At mukhang nagtagumpay nga siya dahil biglang sumeryoso ang mukha nito. “Hindi ako naniniwala na madali mo lang na kinalimutan ang lahat, Katalina. Kung ang puso ko nga ay kilalang-kilala kung sino ka sa inyong dalawa ni Katarina kanina, paano pa kaya ang puso mo na nakadepende sa akin noon?” salita nito na nagpatigil sa kaniya at sa akma niyang paglalakad, makalayo lamang sa lalaki. Hindi niya kasi gusto ang pakiramdam na malapit lang ito sa kaniya dahil umiinit lang ang kaniyang ulo.

Napahiyaw si Heart nang bilisan nito ang paggalaw at nagkakagulo na naman ang loob ng puson niya. May lalabas na naman sa kanya. Daig pa miya ang may malaking kasalanan na ginagawa dahil kahit anong pilit niyang sabihin na ayaw niya ng ginagawa, iba ang dala ng lalaking ito sa kanya.