Novel & Cerita Foolishness

Bullshit talaga. 'Bitch! That Ffion is such a b*tch! In the first place, she was the cause of this. This wouldn't have happened if she hadn't blinded Audric. My career won't be destroyed. Hayop talaga siya. Never in my life would something like this happened kung hindi dahil sa kaniya! You are such a b*tch, Ffion! Mamatay ka na! Mamatay ka na. I will never accept that you have once again ruined my life!'

Napatingala ako at napanganga nang dagdagan niya pa iyon ng isa. “Fúck this fúcking tight hole. I am too lazy to exert effort on something that isn't worth my time, but loosening up this fúcking pussy of yours evidently needs an effort. It makes me infuriated,” saad niya sa kanyang baritonong boses na may diin at panggigil.

Buhay pa talaga ang itinaya sa takot na magpatuloy ang galit niya kaya namimigat ang dibdib niya at pinagsisisihan ang mga salitang nabitawan. She's not a dumb, or foolish like what he had said yesterday and unlike his first impression of her. And he knows he was really wrong at galit lang talaga siya kaya niya nasabi ang mga masasakit na salita... na hindi niya naman sinasadya... words he knows she didn't deserve at all. He realized that she's naturally selfless, not foolish and she is unpredictable and most very brave, and has the ability to solve a problem on her own and even ready to gamble her own life just for the sake of others...

"Sorry is like a tape trying to build back together the broken plate." Napalunok naman si Cayden at mataman na tumingin sa akin. "I know I went to far and I stoop so low... I should have not done that.... But I was eaten by my frustration everytime you slap into my face that I am idiot and a useless-"

“Ngayon pa lang.” “You didn’t ask? Paano naman ako nagsinungaling do’n?” “Ang paglilihim ay kakambal ng pagsisinungaling.” “Grabe ka bhie, andami mong alam.” “Uwi na lang ako, nawalan na ako ng gana.” “Hayan ka na naman, halika nga.” Hinila niya ako pero umiwas ako. “Please, don’t make this as a big deal. Kahit pa pag-awayan natin ito ng ilang taon, past is past. Wala na ako magagawa pa ro’n. Hindi ko na mako-correct pa ang maling ginawa ko noon.”

My tears blurred my vision, and I smacked the wheel in frustration. “Stupid. Stupid!” I hissed. “What was I even thinking?!” The plan was desperate. Stupid. Reckless. But it came from love… didn’t it? Hindi ba kapag mahal mo ang isang tao, gagawin mo ang lahat? Masisisi ba nila ako kung maging masama ako dahil sa sobrang pagmamahal? I wasn't this bad before. Kahit kailan ay hindi ko naisip manakit para sa pagmamahal pero they leave me no choice.

sagot naman ni Firlan, at ikinatango niya naman dahil tama naman ang meaning na sinabi nito. "Did you say Tito Firlan is a stupid person?" muling tanong ng bata. "OMSIM," sagot niya na mas lalong ikinakunot-noo ng bata. "I mean mismo. He is a stupid, foolish person," walang prenong pang-iinsulto niya sa binata. "So, you're also a stupid, foolish person?" malumanay na ika ng bata, na bakas pa rin ang ka-inosentihan ng boses.

"Why can't you accept a simple compliment from me?" "Dahil alam ko ang style mo." I rolled my eyes to hide my annoyance. "And I'm sorry to dissapoint you, but I don't want your style on girls." "Ouch," he acted like he was really in pain. Humawak pa ito sa d****b niya at pumikit ng mariin. "Stupid," I mumbled whilst watching his acting. "Stupid na ba ang magsabi ng totoo?" he asked, nakakunot pa rin ang noo.

Ginalugad niya ang bawat sulok ng aking bibig gamit no’n habang walang tigil ang kaniyang pagkiskis sa kaniyang p*********i sa mga labi ng aking lagusan. Halos ubos na ubos na ang aking lakas kaya hindi ko na nagawa pang tumugon sa mga pinanggagawa niya sa aking katawan. Mga ilang sandali ay halos abot-abot ko na ang tuktok ng sensayong aking nararamdaman nang ipinasok niya ng kaunti ang ulo ng kaniyang p*********i sa akin at mahinang ipinasok loob iyon na parang nanunukso. Dammit! Gusto kong sumigaw na ipasok niya na iyon ng tuluyan ngunit hindi ko na napigilan ang nararamdaman ko.

Aniya kaya muling nagsitawanan at nagsingitian ang mga kasama nila roon sa loob ng kusina. Napangisi na lang si Aziz sa narinig niya mula sa dalaga. Umiling siya ng tatlong beses sa kaniyang ulo at muli itong tinalikuran. Kung tutuusin isa si Aziz sa pinakamatagal nilang empleyadong nagtatrabaho roon. Kung kaya't hasang-hasa na niya ang lahat ng mga gawain doon at saulo na niya ang bawat pasikot-sikot ng kanilang store. Nagtatrabaho nga pala siya sa isang kilala at sikat na fast food chain, kaya ganoon na lamang silang kahigpit at kaselan lalo na pagdating sa standard. Kaunting pagkakamali lang kasi ay maaaring masira ang reputasyon ng store management at maging ang pangalan ng kumpanyang hu