Foolishness Novels & Stories

I'm feeling nervous at the moment. Pumikit siya ng mariniin at tumango, huminga pa siya malalim. Nasa gilid ko pa siya ngayon nakatayo. "Fuck, lace." I smiled at him sweetly."Sorry babe, it's your problem, hindi mo ako pinapansin kasi." Nalukot ang mukha niya."You're so mean." "I know." Napansin kong hindi parin siya bumalik sa upuan niya kaya tumingin ako sa kanya at nakita

Hindi na niya naituloy ang sasabihin niya at tuluyan na ngang dumaloy ang luha niya. "That's not love, it is called foolishness. Hinahayaan mo siyang gaguhin ka ng harapan. Kaya mo siyang iwan Ma, natatakot ka lang. Takot ka sa pagbabago. Takot kang mawalan. Takot ka sa sasabihin ng ibang tao at higit sa lahat takot kang mapunta siya ng tuluyan sa iba. Fear keeps you away from freedom and true happiness. Tama na Ma kasi ramdam ko na rin ang sakit na nararamdaman mo." Pangangaral ko sa kanya habang nanunubig ang aking mga mata.. **End of flashback**

I feel so stupid for going here. I'm not sure but I badly need to do this. Hindi ko alam kung totoo ang sasabihin ko o hindi. Siguro nga ay may nangyari noong gabi na iyon, ngunit hindi ako sigurado sa aaminin ko sa kanya. I'm a very greedy person but this decision scared me. Paano kung totoo nga ang sasabihin ko? Paano naman kung hindi? Hindi ko alam kung paano akong maapektuhan ng sa kung ano ang lalabas na katotohanan. "What is it? What's your reason of coming here?" kalmado niyang tanong, napalunok ako dahil sa kaba.

"Nauubusan na ako ng pasensya sayo ha. Ano sa tingin mo ang inaakala mo ha? That folder contains all the important documents about the meeting! At ano ang tawag mo sa akin? BEMAL?! Who are you to call me that?!" "Baka nakakalimutan mo, tinawag mo akong abnormal. Well at least ako, ABOVE NORMAL, eh ikaw? BELOW NORMAL. Kung ayaw mong tawagin ka sa ayaw mo, well wag ka din ganun. And Sir, babae ako. Naka heels pa ako! Can't you consider that. Masyado naman ho kayong obvious. Napaka childish! " bulyaw ni Iresh rito. Natahimik naman si Frank sa mga narinig. Well, she's right. He's acting like an idiot. Huminga siya ng malalim saka nag drive.

I am feeling silly upon thinking na ganoon na ba kagulo ang mundo na kapag nakakakita ako ng kilos na may halong kabutihan ay parang nakakagulat. It feels that kindness is rare kaya naman parang napakalaking bagay nito at isang himala kapag nakakakita ako noon. Damn! Our world really fucked up huh! It is foolish to feel na tila ba ang basehan ko ng pagiging masama ay ang kilos din mismo ng mga tao. Nangngahulugan lamang na sadyang magulo ang lahat sa mundo kung saan ako nanggaling kaya ang ideya ko ng kasamaan ay ang amin din mismong kinikilos.

"Sorry is like a tape trying to build back together the broken plate." Napalunok naman si Cayden at mataman na tumingin sa akin. "I know I went to far and I stoop so low... I should have not done that.... But I was eaten by my frustration everytime you slap into my face that I am idiot and a useless-"

Hindi niya alam kung bakit nito ginagawa iyon, kung bakit parang nananatili ito sa multo ng nakaraan na dapat ay matagal na nitong kinalimutan lalo na at labis itong nasaktan. Ngunit nabasag ang lahat ng iyon ng magsalita ito. “Hinayaan ko lang diyan ang mga yan para palagi kong makita at pauuli-ulit kong maisip na isang kahangalan ang magmahal ng sobra. Loving someone is the most foolish thing to do, I should know that.” hindi niya alam kung anong dahilan nito para sabihin iyon pero para siyang sinampal ng wala sa oras dahil sa sinabi nito.

"Are you crazy or just horny?" (End of flashback) _ Pfft, ba't ba pati yon naalala ko? "Hindi ko alam kung ano ba dapat itawag sayo, stupid or crazy? Kase para both naman, stupid ka at baliw den at the same time."

I was finally able to breathe when she's no longer talking to me. "Something just came up," Faith just said coolly. I looked at her through the rearview mirror and she's just looking outside through the window. I know something happened. She's very transparent. Sa aming tatlo, she's the worst liar. She just can't lie because in the first place, she doesn't know how to. It's like whenever she lies, you'll know she's lying. And I don't know if that's a good thing.

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.