For Keeps In Tagalog Novels & Stories

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

Classic Italian endearment kaya hinaluan ko ng Tagalog. Amore ko. Ibig sabihin ay mahal ko. Ang salitang ‘Amore’ ay Italian, while ang ‘ko’ ay Tagalog. Simple pero malupet, ‘di ba? “I said, Amore ko. ‘Yan na ang endearment ko sa simula ngayon, Gwen.” “Leander,” aniya sa kabilang linya. “Yes, Amore ko?” sagot ko naman. Lumapad din ang ngiti ko.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.

Saan ba nanggaling iyon at bigla kong naisip. "Manong, hintayin mo na lang kami rito sa kanto. Huwag mo na kaming samahan sa loob ng palengke," sabi ko sa may edad nadriver na naghatid sa amin. "Sige Sab, dito na lang ako," sagot ng driver. Ayokong tinatawag nila akong ma'am,señorita o 'di kaya'y Miss.

Kabanata Dalawampu't Dalawa "Carlo, I will be back before you know it. Kailangan na magtrabaho si Ate." Sabi ko habang hinihimas ang alaga niyang aso. "You promise you won't leave again." Sagot nito sa nag tatampong boses. Nasa kabilang bahagi ng kanyang kama si Calen. Nanonood lamang samin. "Babalik ako bago mag dinner okay?" Hinalikan ko ang pisngi niya at tumayo na.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Hinalikan s'ya nito sa sintido habang nakayakap pa rin sa kan'ya mula sa likod. "Relax baby, we are here to relax and enjoy our day, ok? Don't stress yourself." "Eh kasi naman yang bunganga mo Kyle nakakainis," maktol na sagot n'ya rito. "What's wrong with my mouth? Mabango naman ang hininga ko ah, maputi naman ang ngipin ko at walang tooth decay, malambot naman at masarap ang labi ko, hindi ba?" sagot nito sa kan'ya na mas lalo pang ikinainit ng kan'yang pisngi.